Home

Laatste logjes

Bloemen plukken
Paringsrad bij vuurjuffer…
Landkaartje, voorjaarsvor…
Lepelaars en zilverreiger
Een feest bij de brede or…
Onderonsje...
Kinderzegen

Laatste reacties

Bram: Leuke foto's Jetske van d…
Bram: Prachtige scherpe macro f…
willy: leuke foto's zijn het gew…
Hendrika: Ahhh, leuk zulke fotomode…
anna: Mooi...
klaproos: ahhhh wat lief twee pr…
Henk Jonkvorst: Inderdaad. Niets zo mooi …
Jetske: @Harry, ik weet niet of h…
Harry P.: De lepelaars gaan wel hee…
willy: klasse-foto's van ket par…

Categorieën

Bloemen, planten en bomen
Dieren
Diversen
Druppels
Gezin en familie
Het weer
Insecten
Koken en eten
Landschap en natuur
Macro-opnames
Onze tuin
Portret
Steden en dorpen
Vakantie
Vogels
Vroeger

Archieven

Jun 2017
Mei 2017
Apr 2017
Mrt 2017
Feb 2017
Jan 2017
Dec 2016
Nov 2016
Okt 2016
Sep 2016
Aug 2016
Jul 2016
Jun 2016
Mei 2016
Apr 2016
Mrt 2016
Feb 2016
Jan 2016
Dec 2015
Nov 2015
Okt 2015
Sep 2015
Aug 2015
Jul 2015
Jun 2015
Mei 2015
Apr 2015
Mrt 2015
Feb 2015
Jan 2015
Dec 2014
Nov 2014
Okt 2014
Sep 2014
Aug 2014
Jul 2014
Jun 2014
Mei 2014
Apr 2014
Mrt 2014
Feb 2014
Jan 2014
Dec 2013
Nov 2013
Okt 2013
Sep 2013
Aug 2013
Jul 2013
Jun 2013
Mei 2013
Apr 2013
Mrt 2013
Feb 2013
Jan 2013
Dec 2012
Nov 2012
Okt 2012
Sep 2012
Aug 2012
Jul 2012
Jun 2012
Mei 2012
Apr 2012
Mrt 2012
Feb 2012
Jan 2012
Dec 2011
Nov 2011
Okt 2011
Sep 2011
Aug 2011
Jul 2011
Jun 2011
Mei 2011
Apr 2011
Mrt 2011
Feb 2011
Jan 2011
Dec 2010
Nov 2010
Okt 2010
Sep 2010
Aug 2010
Jul 2010
Jun 2010
Mei 2010
Apr 2010
Mrt 2010
Feb 2010
Jan 2010
Dec 2009
Nov 2009
Okt 2009
Sep 2009
Aug 2009
Jul 2009
Jun 2009
Mei 2009
Apr 2009
Mrt 2009
Feb 2009
Jan 2009
Dec 2008
Nov 2008
Okt 2008
Sep 2008
Aug 2008

Jetske Fotografie


Klik op de foto voor meer informatie.

Mailen?

Klik hier om een mail te versturen.

Rss etc.

Powered by Pivot - 1.40.6: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Vakantiewoning aan de rand van De Weerribben

Zaterdag 20 Juli 2013 om 19:37

Onthaasten in De Weerribben, je kunt dat doen door er met een klassieker doorheen te rijden of je huurt gewoon een vakantiewoning...
Terwijl ik in het huis (waar onze moeder woonde) aan het werk was zag ik de rij klassiekers voor de brug wachten. Ik greep mijn camera en maakte een fotoserie van de wachtende auto's.


"Tussen de natuurreservaten De Weerribben en De Wieden staat deze prachtig gelegen vakantiewoning. In de waterrijke omgeving in de Kop van Overijssel kunt u naar hartenlust wandelen, fietsen, vissen, varen en fotograferen. De woning ligt gescheiden door een rustige weg en een groenstrook aan het water".


"De woning ligt op een kavel van 2000 m2! Het grote grasveld naast de woning is prima geschikt voor een partijtje voetbal. Het huis is geschikt voor maximaal 6 personen. De gehele woning is onlangs opnieuw gestoffeerd en gezellig ingericht.
Alle ruimtes bevinden zich op de begane grond. De keuken is voorzien van een vaatwasser. Vanuit de ruime en lichte woonkamer heeft u uitzicht naar drie windstreken".


"Er zijn 3 slaapkamers. In alle slaapkamers ligt nieuwe vloerbedekking en zijn de bedden recent voorzien van nieuwe matrassen en kussens. In de eerste slaapkamer staat een boxspring met twee matrassen, in de tweede slaapkamer staat een stapelbed en in de derde slaapkamer staan twee éénpersoons bedden. In de woning bevindt zich één toilet en één douche".


"De woning staat aan de rand van het Nationale Park De Weerribben en maakt samen met het natuurgebied De Wieden (waar o.a. Giethoorn ligt) en de Rottige Meenthe, deel uit van één van de grootste en mooiste wetland natuurgebieden in West Europa".


"Bij uitstek een plek dus voor rustzoekers, natuurliefhebbers, fietsers, wandelaars, vissers en watersporters. U zult beslist in aanraking komen met de vele, vaak zeldzame dieren van dit gebied. Met veel geluk ziet u misschien een otter, maar de kans dat u een purperreiger ziet, een roerdomp, een ijsvogel, een havik of een ree is groter. Vooral ’s morgens vroeg als u zich in een van de vogelkijkhutten verschanst zult u versteld staan van wat er allemaal te zien is".


"Maar de Kop van Overijssel biedt nog meer variaties in het landschap en dat allemaal vlak om de hoek. Zo is er het prachtige houtwallenlandschap rondom Paasloo, de bossen van het landgoed De Eese en De Woldberg en het heidelandschap nabij Havelte".


"Naast rust en natuur is het hier ook gezellig. Door de Wetering varen veel pleziervaartuigen die op weg zijn van of naar de Friese meren. De voormalige Zuiderzeestadjes Blokzijl, Kuinre en Vollenhove hebben een prachtige Middeleeuwse kern en een levendige haven. Steenwijk met zijn mooie centrum is ook een leuke plaats om uitgebreid te gaan winkelen. Meppel heeft grote faam om zijn “Donderdag Meppeldag”. En Giethoorn, ook wel het “Venetië van het Noorden” genoemd, mag u eigenlijk ook niet missen. In het zomerseizoen zijn er in de wijde omgeving talloze dorpsfeesten met jaarmarkten, braderieën en andere festiviteiten".


Wij verhuren dus een vakantiewoning, op de foto rechts te zien. Het is een voormalig brugwachterswoning, vandaar het uitzicht op de brug.


Op deze website (klik) kunt je er alles over lezen. Deze website is gebouwd door mijn fotomaatje Jan. De foto's en de tekst heb ik aangeleverd.
Onderstaande foto is gemaakt door Jan terwijl we aan het varen waren door de Wetering.


We zijn nog maar net begonnen met het verhuren, deze week zitten de eerste huurders erin. We maken zoveel mogelijk reclame, dus als jullie ons willen helpen met het reclame maken via mond-tot-mond en/of via de digitale weg dan is dat heel fijn.
Voor mijn vaste webloglezers hanteer ik een speciaal huurtarief. :-)

Samen zingen

Donderdag 14 Februari 2013 om 14:30

Onze moeder moest ruim een jaar geleden noodgedwongen verhuizen. Vanwege haar "Oprollend geheugen" kan ze niet meer zelfstandig wonen. Voor ons als drie dochters de taak om haar huis op te ruimen. We nemen daar ruim de tijd voor en die tijd hebben we ook. Het gezamenlijk opruimen doen we met een lach en een traan.


De nieuwe woonruimte van onze moeder is bewust ingericht met haar eigen vertrouwde meubels. Voor andere spullen proberen we een goede bestemming te vinden, de rest gaat "gewoon" naar de stort.


Tussen de spullen vonden we een zakje met alle medailles van onze moeder met een ophangbord. Voor Joris een mooie klus om alle medailles weer op te hangen.


De schriften uit haar kindertijd zijn meegegaan naar haar nieuwe woonomgeving. Als we bij haar zijn dan pakken we de schriften erbij. De laatste keer waren onze zoon en ik bij haar en pakten we het schrift met spreekwoorden. Ik noemde de eerste helft van het spreekwoord en dan moesten zij het spreekwoord afmaken. Oma won met glans van haar kleinzoon.


Ook als we daar zijn pakken we het boek met liederen erbij. Mijn moeder komt uit een groot gezin, er werd vroeger bij hen thuis veel gezongen. Mijn moeder kent nu nog alle liederen uit het hoofd. Bijvoorbeeld van het lied "In 't groene dal, in 't stille dal" kent ze alle coupletten.


Als we bij mijn moeder zijn zingen we samen. Onze zoon leest hier belangstellend mee, maar zingt liever de nummers van deze tijd. ;-)

Elfstedenmonument

Zaterdag 19 Januari 2013 om 16:07

Vrijdag gingen mijn fotomaatje en ik samen op stap in Friesland. Omdat het op die dag 50 jaar geleden was dat de barre Elfstedentocht van 1963 werd gereden, stelde Jan voor om naar het Elfstedenmonument te gaan, gesitueerd nabij het plaatsje Gytsjerk.


Op de tegeltjes staan portretten van mensen die ooit de Elfstedentocht hebben volbracht. Door het afwisselend gebruik van tegeltjes met een donkere achtergrond...


...en tegeltjes met een lichte achtergrond worden zo schaatsers in mozaïek gevormd.


Op Jan zijn weblog is te zien dat ik met de neus bovenop de portretten sta, ik raakte niet uitgekeken. "Het lijkt op het bestuderen van graven op een kerkhof, maar dan veel leuker" zei ik tegen Jan.


Ik was vanwege deze bijzondere dag specifiek op zoek naar portretten uit 1963. Ik kon ze niet vinden. "Nogal logisch dat je ze niet kunt vinden, er hebben maar weinig mensen de tocht uitgereden" zei Jan.


Veilgheidshalve namen we de steiger en niet het ijs om aan de zuidkant kant van de brug te komen. ;-)
Wel een beetje sneu als je op de onderste rij staat, krijg je gelijk een sepia-uitstraling.


Terwijl we uitkeken over riviertje de Murk richting Leeuwarden, prikte het zonnetje door de bewolking.


Aan de zuidkant van de brug is nog voldoende ruimte voor de volgende Elfstedentocht.
"Elfstedentochtgekte", kan wat mij betreft zo de Dikke van Dale in. Alsof een Elfstedentocht zich laat afdwingen door er veel over te praten en te schrijven.


Langs de legendarische woorden "It sil heve" stapten we naar de andere kant van de brug.


Al die portretten hebben een grote aantrekkingskracht, je blijft kijken en speuren.


Jan ontdekte toch een held die in 1963 de tocht uitreed.


Het tegeltje van Klasina Seinstra, de winnares in 1997 werd hier door Jan vastgelegd.




Op een informatiebord staat hoe je via de coördinaten bepaalde bekende personen kunt vinden. Het tegeltje van W.A. van Buuren oftewel Prins Willem Alexander staat op plaats 99,7.


Heel veel portretten lagen buiten ons bereik en voor de genoemde W.A. van Buuren moeten we wachten op sterk ijs en dan ook nog een ladder meenemen. Laat maar. ;-)


Nog een laatste blik over de Murk, richting Leeuwarden. Rechts op de horizon tekenen vaag zich enkele gebouwen in Leeuwarden af.


De andere kant op kijkend zien we tot onze vreugde de lucht blauw kleuren. Gelijk ziet alles er een stuk vriendelijker uit.


Voorlopig zwemmen de eenden rustig rond in het wak, zich niets aantrekkend van de Elfstedentochtgekte.

Grijs op het water

Maandag 19 November 2012 om 15:42

Wat de titel betreft zou het over mijzelf kunnen gaan, ware het niet dat ik een goede kapster heb die heel goed is in kleurtjes. ;-)

Zaterdagochtend hadden we hier mooi weer. Naast ons huis waren ze druk bezig met het omzagen van grote kerstbomen. Dit was ons uitzicht op zaterdagochtend.


Voor in de middag trok de lucht helemaal dicht, het werd saai grijs en koud. Voor mij jammer, ik zou namelijk de boot van mijn zus van de zomerstalling naar de botenhelling brengen. Vandaar werd de boot over de weg vervoerd naar de winterberging. Ik had het thermo-ondergoed aan en verder was ik ook goed ingepakt. Toch viel het me tegen, ik gaf er nog maar wat gas bij.


Het voorste stuk van de kap liet ik deze keer staan, dat scheelde mij weer tijd bij het afbreken en opbouwen van de kap. Al zittend in de boot zag ik door de kap niets, mijn koers bepaalde ik door te kijken naar de oevers. Van tijd tot tijd ging ik even staan om te kijken of er geen tegenliggers aankwamen.


Er was echter geen kip op het water, wel een aantal eenden.


Het Gieterse meer werd alleen bevolkt door een aantal eenden. Met veel drukte vlogen ze voor de boot op.


De betonning gaf nog wat kleur op deze grijze dag.


Bij mooi weer is het terras bij café Geertien druk bezet, nu was het uitgestorven.


Ik voer langs het kerkje op de Wetering.


Ik was verbaasd nog bloemen te zien in de hortensia's.


Toch wel met een gevoel van weemoed voer ik naar "onze" brug. Wat heb ik hier vroeger veel gevaren, gezwommen en geschaatst.


De brug is nu geautomatiseerd. Het oog had mij gedetecteerd, de brug hoefde voor mij niet open. Heel voorzichtig voer ik naar de brug, het paste net.


Een mooi "optrekje". Jullie begrijpen vast wel dat veel huizen daar nu worden bewoond door import, vaak mensen uit het westen die hier de rust en ruimte opzoeken. De eigen bevolking kan dit niet betalen.


Zondag klaarde het weer op, de lucht werd weer mooi blauw. Aan het eind van de middag maakte ik deze foto bij ondergaande zon. Dit is nu ons uitzicht en daar zijn we heel blij mee. :-)

Baanderdeuren

Maandag 08 Oktober 2012 om 11:36

Afgelopen week vroeg onze zoon of hij ook een keer met oma mocht fietsen. Zaterdagmorgen hadden we hier veel regen, maar aan het eind van de morgen brak hier de bewolking open. Het leek ons een mooie middag om met oma te gaan fietsen. Onze zoon was vergeten een jas mee te nemen, vandaar dat hij op de foto staat met mijn jas aan. Volgens buitenstaanders lijken onze zoon en ik op elkaar, ik heb alleen niet zoveel gel in mijn haar. ;-)

Photobucket


Mijn moeder genoot van het buiten zijn, met name het heldere blauw tussen de wolken vond ze prachtig.

Photobucket


Begin september plaatste ik op mijn weblog een serie waarbij onze dochter met haar oma aan fietsen is op de duofiets. Een paar dagen later kreeg ik een mailtje van een medewerker van de firma Van Raam... Beste Jetske, complimenten voor het leuke verslag en de erg mooie foto's. Vind je het goed als ik een link naar dit artikel opneem op de Van Raam site en een foto gebruik om er een aankondiging van te maken? Ik gaf daarvoor toestemming en een paar dagen geleden kreeg ik dit linkje van hem toegestuurd. Ze hebben het volledige verhaal en foto's overgenomen op hun website. Als dat geen goede reclame is voor hun fiets? ;-)

Photobucket


Tijdens mijn vorige fietstochten was mij opgevallen dat er in die streek zoveel baanderdeuren en andere deuren zijn met hetzelfde thema.

Photobucket


Omdat onze zoon op oma paste kon ik deze keer een fotoserie maken van al de (baander)deuren die we onderweg tegen kwamen. Op deze site las ik het volgende: "De deuren hebben een streekeigen beschildering: een zandlopervorm van witte en donkergroene driehoeken met elementen van zwart en rood op het snijpunt."

Photobucket


Dit vind ik zo mooi, een verbouwde boerderij waarbij de baanderdeuren bewaard zijn gebleven.

Photobucket


Oma en kleinzoon zijn in de verte nog net te zien.

Photobucket



Photobucket



Photobucket



Photobucket


Kleinzoon was zorgzaam voor oma en reed voorzichtig. Onderweg keek hij goed uit. Mijn moeder kan als passagier wel zelf meetrappen maar verder kan ze niets doen, ze is dus "overgeleverd" aan de chauffeur en dat is soms best eng. We rijden dan ook niet te snel en geven van tevoren goed aan welke kant we opgaan.

Photobucket


Ineens schoot haar een oud kinderliedje te binnen wat ze begon te zingen.
Een veldmuis vond in het beukenbos een lege notendop
Hij poetste die met vochtig mos en zand een beetje op
Hij maakte er twee wieltjes aan en zei : "mijn fiets is klaar",
"Nu rijd ik van de heuvel af zonder het minst bezwaar"
"Nu rijd ik van de heuvel af zonder het minst bezwaar"

Hij deed zoals hij had gezegd en ging bij volle maan
met fiets en al op 't topje van de hoogste heuvel staan.
Hij trok zijn pootjes op en hup, daar ging het naar omlaag
Da's voor een muis in elk geval toch al een hele waag.
Da's voor een muis in elk geval toch al een hele waag.

Maar halverwege AUW, daar kwam zijn staartje tussen 't wiel
De notendop sloeg om en om zodat de veldmuis viel.
Beneden liep hij hinkend rond maar 't allergekste was
de fiets bleef aan zijn staart geklemd, zo kwam de muis te pas
de fiets bleef aan zijn staart geklemd, zo kwam de muis te pas

Mijn moeder heeft moeite met het onthouden van recente gebeurtenissen. Dit liedje van vroeger zong ze foutloos uit volle borst. Het vergroot ook haar gevoel van eigenwaarde. Ik kon namelijk alleen het eerste couplet met haar meezingen, de andere twee kende ik niet. Mijn moeder vindt het dan leuk te laten horen dat zij ze alle drie kent.

Photobucket


De wolkenlucht bleef boeiend. In de verte is de Beulakerwiede te zien. Later thuis op de computer en bij het speuren op internet kwam ik erachter dat ik per ongeluk een monument had gefotografeerd en wel de ruïne linksvoor op de foto. Dit is een restant van de ringmuur die eens het gebouwencomplex van een middeleeuwse broedergemeenschap omgaf. Het was deze plek die de blinde broeder Johannes van Ommen in 1398 uitkoos om een gemeenschap te stichten in de geest van de Moderne Devotie, een geestelijke en spirituele vernieuwingsbeweging met als grondlegger de Deventenaar Geert Grote (1340-1384). De gemeenschap telde tussen de 40 en 100 broeders. Zo staat er vermeld op deze interessante site

Photobucket


Nadat we oma weer veilig en wel hadden achtergelaten op haar kamer reden we tussen de meren door naar huis. Ik vind dat altijd een prachtige route. We stopten op een parkeerplaats om een foto te maken van de Beulakerwiede. De Beulakerwiede is ontstaan in het jaar 1776, in dit jaar was er in de nacht van 21 op 22 november een storm waarbij het dorpje Beulake overspoeld werd. Op deze deze site kun je o.a. de voorgeschiedenis lezen van deze watersnood.

Photobucket

Volgende 5