Home

Laatste logjes

Een tjasker tussen de koe…
Pimpelmezen voeren jongen
Boerenzwaluw rust uit
Twee scholeksters op een …
Lepelaars in de regen
Koekoek
Geelgors in het Woldlakeb…

Laatste reacties

Bram: Mooie verslag en foto ser…
willy: prachtig toch met die ko…
Jan K. alias Afan…: Je raakt er al aardig aan…
m vd fotokraam: Wat heb ik genoten van je…
Henk Jonkvorst: Het molentje staat er moo…
klaproos: wowwwwww, en dan die a…
willy: als dat geen mooi taferee…
boomkruiper: Wat een grappige plek om …
boomkruiper: Droomfoto's Jetske! Fanta…
boomkruiper: oh wat een mooi moment me…

Categorieën

Bloemen, planten en bomen
Dieren
Diversen
Druppels
Gezin en familie
Het weer
Insecten
Koken en eten
Landschap en natuur
Macro-opnames
Onze tuin
Portret
Steden en dorpen
Vakantie
Vogels
Vroeger

Archieven

Mei 2016
Apr 2016
Mrt 2016
Feb 2016
Jan 2016
Dec 2015
Nov 2015
Okt 2015
Sep 2015
Aug 2015
Jul 2015
Jun 2015
Mei 2015
Apr 2015
Mrt 2015
Feb 2015
Jan 2015
Dec 2014
Nov 2014
Okt 2014
Sep 2014
Aug 2014
Jul 2014
Jun 2014
Mei 2014
Apr 2014
Mrt 2014
Feb 2014
Jan 2014
Dec 2013
Nov 2013
Okt 2013
Sep 2013
Aug 2013
Jul 2013
Jun 2013
Mei 2013
Apr 2013
Mrt 2013
Feb 2013
Jan 2013
Dec 2012
Nov 2012
Okt 2012
Sep 2012
Aug 2012
Jul 2012
Jun 2012
Mei 2012
Apr 2012
Mrt 2012
Feb 2012
Jan 2012
Dec 2011
Nov 2011
Okt 2011
Sep 2011
Aug 2011
Jul 2011
Jun 2011
Mei 2011
Apr 2011
Mrt 2011
Feb 2011
Jan 2011
Dec 2010
Nov 2010
Okt 2010
Sep 2010
Aug 2010
Jul 2010
Jun 2010
Mei 2010
Apr 2010
Mrt 2010
Feb 2010
Jan 2010
Dec 2009
Nov 2009
Okt 2009
Sep 2009
Aug 2009
Jul 2009
Jun 2009
Mei 2009
Apr 2009
Mrt 2009
Feb 2009
Jan 2009
Dec 2008
Nov 2008
Okt 2008
Sep 2008
Aug 2008

Jetske Fotografie


Klik op de foto voor meer informatie.

Mailen?

Klik hier om een mail te versturen.

Rss etc.

Powered by Pivot - 1.40.6: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Ochtendrondvaart door De Wieden (1)

Maandag 09 Mei 2016 om 22:21

Op zaterdagochtend werden we om 6 uur in de ochtend verwacht op de Dwarsgracht. Zo vroeg in de ochtend was het er nog heerlijk rustig. De stilte werd alleen doorboord door opvliegende, luid kwakende eenden.





Op de Dwarsgracht stond Jan ons met zijn bok ons op te wachten om een rondvaart te maken. Een bok is een groot stabiel vaartuig. Jan gebruikt de bok voor het vervoer van rietbossen en materieel over water. Het voordeel van een bok is dat je er op kunt rondlopen zonder dat er wiebelingen ontstaan en daardoor heb je weinig hinder van elkaar.



Vanaf de Dwarsgracht voeren we door een slingerende vaart naar de Beulakerweide. Achteromkijkend legde ik dit vast.



Het was adembenemend mooi zo 's ochtends vroeg op het water.







De dames zaten voorop de bok en de mannen zaten achterop. Deze foto is gemaakt door Albert-Jan, waarvoor dank.



Sommige vaarten waren zo smal dat de bok er maar net doorheen kon.



Wordt vervolgd.

Koningsdag en de Henry Dunant in Kampen

Woensdag 27 April 2016 om 17:40

Vandaag waren we te gast in het mooie Kampen. Kampen is van oudsher een Hanzestad wat ligt aan de IJssel. We begonnen onze wandeling op de kade langs de IJssel. De weersverwachtingen waren voor deze Koningsdag "dramatisch", gelukkig viel het enorm mee.



Een blik op de Stadsbrug.



Vanaf de kade liepen we naar het centrum van Kampen. In het centrum waren allerlei activiteiten vanwege Koningsdag. We vierden vandaag de verjaardag van onze koning, maar laten we wel zijn, onze favoriet is toch koningin Maxima. ;)



In Kampen zetelt de Theologsiche Universiteit. Vandaag was er zogenaamd brand op deze universiteit.



Gelukkig was de jeugdbrandweer ter plaatse om het brandje te blussen.



Onze monarchie is regelmatig een punt van discussie, vooralsnog levert Koningsdag voor velen een vrije dag op met leuke festiviteiten.



De Kamper Oranjevereniging had goed z'n best gedaan, er waren vele activiteiten georganiseerd.






Eigenlijk kwamen we niet vanwege Koningsdag naar Kampen maar vanwege een andere redenen, het schip de Henry Dunant lag namelijk afgemeerd in Kampen.



Dit vakantieschip van het Rode Kruis vaart deze week over de Nederlandse wateren en onze dochter is aan boord als verpleegkundige. Vandaag gingen de gasten passagieren in Kampen en wij konden daar getuige van zijn. Ik heb respect voor de vrijwilligers die zich inzetten om dergelijke vakanties mogelijk te maken. Het is van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat hard werken. Daarnaast geeft het ook energie en voldoening. Ze hebben het gezellig samen met de gasten.



Of het nu gaat om de brandjes in de theologische universiteiten, de discussie rond onze monarchie of het weer wat ze nog geen halve dag van tevoren kunnen voorspellen, je kunt je er druk over maken of je laat het allemaal langs je voorbij glijden...


Op het Akwadukt Mid-Fryslân

Zondag 06 Maart 2016 om 15:58

Tijdens ons ritje door het Friese weidegebied vroeg ik aan Jan hoe ver we van het Prinses Margrietkanaal zaten. In overleg koerste Jan meteen in noordelijke richting, naar de spoorbrug nabij Grou. Nadat we de auto in de berm naast het Prinses Margrietkanaal hadden geparkeerd aten we eerst, de door Aafje klaargemaakte broodjes. Ondertussen hield ik achter en voor mij goed het kanaal in de gaten. Tenslotte kwamen we daar om een paar vrachtschepen vast te leggen. We hadden geluk, in de verte kwam een schip aanvaren. Ik vleide mij neer op de betonnen rand en maakte de eerste foto. Jan heeft op zijn weblog een mooie serie gemaakt over de vrachtschepen en het passeren van de spoorbrug.


Nadat we het eerste schip hadden vastgelegd maakten we meteen een fotorondje op en over het aquaduct. Nederland is het land van de aquaducten. De oudste aquaduct is die onder de Ringvaart van de Haarlemmermeer. Dit aquaduct is in 1961 opengesteld. Terwijl we daar liepen sprak ik mijn bewondering uit voor de mensen die dit kunnen berekenen en aanleggen. Onderstaande foto is naar noordelijke richting, richting Leeuwarden.


Dit aquaduct nabij Grou heet Aquadukt Mid-Fryslân. De naam van dit aquaduct staat op de betonnen bak en kun je lezen als je er onderdoor rijdt. Via dit linkje kom je bij een foto op google maps, waarbij je het aquaduct vanaf de A32 ziet. Onderstaande foto is genomen in zuidelijke richting.


Eigenlijk wilde ik ook nog wel een passerende trein vastleggen. Daarbij moet je wel sneller reageren dan bij een schip. ;)


De eerst trein die ik vastlegde passeerde snel. Waarschijnlijk was dat de intercity naar Leeuwarden. De tweede trein die passeerde reed een stuk langzamer. Ik zei tegen Jan dat die trein vast zou gaan stoppen op het station Grou-Jirnsum. "Is daar een station dan", vroeg Jan. Ik keek hem verbaasd aan en dacht dat Jan een grapje maakte. Even doorpratend kwamen we erachter dat ik vele malen met de trein door Grou-Jirnsum was gekomen en dat Jan sinds zijn diensttijd niet meer met de trein heeft gereisd. En tijdens diensttijd gingen die treinreizen naar het zuiden en niet richting Leeuwarden.


Toen ik met dit logje bezig was, speurde ik een tijdje op internet. Op internet stuitte ik op prachtige luchtfoto's van Akwadukt Mid-Fryslân. Deze luchtfoto's zijn gemaakt door Willem Stoker en kun je hier vinden. Op deze site staan nog meer prachtige foto's van Fryslân van bovenaf.


Nog een laatste blik op de passerende schepen en de rondvliegende meeuwen alvorens we onze rit gingen vervolgen. De meeuwen hadden het die dag goed, grote groepen meeuwen zaten op de recent bemeste weilanden.

Wolkenluchten boven IJsselham

Maandag 08 Februari 2016 om 20:57

Zondagmiddag maakten mijn eega en ik een wandeling langs het kanaal Ossenzijl - Steenwijk, nabij buurtschap IJsselham.


Mijn eega gaat dan voor de kilometers en ik voor de mooie luchten. Als consensus neem ik dan mijn handzame Sony mee, schiet snel een foto en loop dan weer op een drafje achter hem aan. Aan de horizon is nog net een puntje van een kerktoren van Oldemarkt te zien.


Ik had mijn camera mee, omdat ik in de "IJsselhammer" had gelezen dat de blauwe kiekendief in deze omgeving was gespot.


De blauwe kiekendief hebben we niet gezien, maar de mooie wolkenluchten met zonneharp maakten veel goed.


We hebben nog wel een kuifeend gespot.


Dit zandpad loopt dood en zit er niets anders op dan dezelfde weg terug te nemen.


Ik vind het altijd fascinerend zoals de wolkenluchten over het platteland drijven. Ik doe dan ook niet veel anders dan naar boven kijken en genieten.


Het was voor mij wel hard werken: wandelen, praten, kijken, knippen, op een drafje lopen en dat alles met een luchtweginfectie.


Ik pruttelde soms dan ook als een oude tractor. Maar ondanks de luchtweginfectie ben ik nog steeds op de been en aan het werk.


Op naturetoday werd geschreven dat de natuur anderhalve maand voor ligt op schema, omdat te bevestige mag een bloemetje niet ontbreken in deze serie.


Nog een laatste foto, een panoramafoto alvorens we weer in de auto stappen om naar huis te rijden waar we de rest van de zondag doorbrachten bij de houtkachel.

Kalenberg

Zondag 03 Januari 2016 om 14:54

Op 21 december was ik in Kalenberg om een fotoserie van de rietsnijders te maken, deze serie zijn hier en hier te zien. Na die fotoserie maakte ik nog een wandeling langs de Kalenbergergracht. Voor de ligging van Kalenberg verwijs ik naar google maps. Toen ik de fotoserie klaarmaakte voor mijn weblog leek het mij leuk om te laten zien waarom ik een band heb met Kalenberg. Daarvoor scande ik een aantal foto's uit de oude doos in en schreef het verhaal ....

Ik ben geboren en getogen op de Wetering. In die jaren was er geen school meer op de Wetering en waren we aangewezen op de naburige dorpen Kalenberg en Scheerwolde. Ik ging - evenals mijn broer en zus in de jaren daarvoor - naar de kleuterschool in Kalenberg. Mijn kleuterjuf kwam op weg naar haar werk langs ons huis en nam me achterop haar fiets mee naar Kalenberg. Een jaar later fietste ik de afstand van 4,3 kilometer op mijn eigen fietsje onder begeleiding van de juffrouw. Halen en brengen met auto's kende men in die tijd nog niet. Mijn ouders hadden toen nog geen rijbewijs en waren aangewezen op vervoer per fiets en brommer.


Op de foto had ik bloemen in de hand, wellicht dat juffrouw Das jarig was. De juf noemde men toen nog juffrouw en men noemde de juffrouw bij de achternaam.


Vanaf de Wetering fietsten we over de Heuvengracht naar Kalenberg. Vlak voor Kalenberg was een loswal dat volstond met bossen riet van diverse riettelers. Op die plek werd het riet opgebonden in kleinere bosjes met een omtrek van 46 cm. Zoals op de foto is te zien was het handwerk en laag bij de grond. Onze vader heeft zich letterlijk krom gewerkt voor zijn gezin. Terwijl mijn vader daar aan het rietbinden was fietste juffrouw Das met mij achterop langs mijn vader. Mijn vader, een liefdevolle en humoristische man begroette ons uitbundig. Ik was toen nog verlegen en vond het kennelijk een onnatuurlijk combinatie dat mijn vader daar aan het werk was en ik daarlangs kwam met míjn juffrouw. Want wat deed ik, ik keek de andere kant op en ik durfde mijn vader niet te groeten.


Omdat de moeder van mijn vader overleed toen hij nog maar twee jaar oud was, is hij opgegroeid bij zijn opa en oma in Kalenberg. Zijn vader en drie grote broers woonden en boerden op de Wetering. Mijn vader voelde zich dus een echte Kalenberger.
Bovenstaande foto van mijn vader prijkt op een oude ansichtkaart.


Kalenberg was vanouds een vaardorp en was tot eind jaren 50 alleen per boot bereikbaar. Nog steeds is de ontsluiting per auto beperkt tot het deel aan de oostzijde (doodlopende weg) van de Kalenbergergracht. Aan de westkant worden de woningen enkel verbonden door het water en door een fietspad met veel bruggetjes. Halverwege het dorp wordt de oostkant met de westkant verbonden door een voetbrug.


Ondanks dat mijn vader werd omringd door water kon hij niet zwemmen! Toen hij de leeftijd bereikte dat hij en zijn vrienden zichzelf leerden zwemmen mocht hij niet zwemmen vanwege een ontsteking in zijn voet. De ontsteking was ontstaan, doordat hij in een roestige spijker was gestapt. Als kind verbaasde ik mij over het het feit dat mijn vader niet heeft leren zwemmen op een later moment in zijn leven. Jaren later heb ik geconcludeerd dat hij gewoon een hekel had aan zwemmen. Onze zoon is wat dat betreft een echte kleinzoon van hem, met buikpijn volgde hij de zwemlessen en heeft hij alleen zijn zwemdiploma A gehaald...
Op onderstaande foto staat het gebouw wat vroeger de lagere school was en nu is verbouwd tot woningen.


Vanaf mijn zestiende werkte ik meerdere jaren, met heel veel plezier, op de rondvaartboot bij de familie Jongschaap.


Deze bijbaan heeft er mede voor gezorgd dat ik werd aangenomen voor de inservice opleiding tot verpleegkundige A in Zwolle.


Het merendeel van de woningen in dit dorp wordt bewoond door 'mensen van buiten'. In Kalenberg woonden en wonen bekende persoonlijkheden...
J.C. Bloem (1887 – 1966)
Clara Eggink (1906 – 1991)
Ferdinand van Altena (1936 – 2006)
Marjan Berk (1932) woont er nu nog.


Het dorpje werd gesticht in 1313 als Calumburg. Er wordt gezegd dat de naam van het dorp is bedacht door vluchtelingen en horigen uit een gelijknamige buurtschap bij Hoogeveen die in dit ontoegankelijke gebied hun vrijheid zochten. Later veranderde de naam in Kaleberghe (1323), Callenburgh (1702), Calenburg (1717) en Calemberg (1815) waaruit de naam Kalenberg is ontstaan.


Na de turfgraverij gingen de Kalenbergers zich richten op de visserij, veehouderij en de rietteelt. Riet tot zover het oog reikt.
Door hier te klikken zie je een filmpje van het polygoon-journaal uit 1976.


Kalenberger riet is nog steeds een gewild bouwmateriaal voor het dekken van daken en windmolens. Het is dun riet met een spitse top en daardoor zeer geschikt voor steile vlakken.


Aan de wegkant in Kalenberg wordt het beeld bepaalt door enorme rietschuren.


Kalenberg ligt in het hart van Nationaal Park De Weerribben, dat bestaat uit een afwisseling van open water, rietlanden en moerasbossen. Geweldig dat een dergelijk landschap grenst aan je achtertuin. Het heeft echter één groot nadeel en dat is de aanwezigheid van muggen in de zomer.


Vanwege het zachte decemberweer bloeide er nog een roos in een Kalenberger tuin.


De 'mensen van buiten' drukken een kleurrijke stempel op het dorp.


Kalenberg, een dorp waar je nog kunt slapen in vertrouwen...


Kalenberg, een dorp waar men nog omziet naar elkaar.


Dit is het laatste bruggetje in Kalenberg. Als je dit wandel- en fietspad volgt kom je uit in Ossenzijl. Het werd voor mij tijd om terug te wandelen...


...met nog een laatste blik over de rietvelden.


Dit was een lang log met veel foto's en tekst. De komende week zal ik hier niet zijn. Na een paar weken van relatief weinig buitenshuis werken en een pauze in de studie ga ik morgen op alle fronten weer volop los.

Volgende 5