Home

Laatste logjes

Texel, veel zon en veel w…
Den Helder
Heidelibellen en vlinders…
Kleine vuurvlinder op lev…
Juffers in De Deelen
Juffers en een libel in D…
Philip Friskorn aan het w…

Laatste reacties

Henk Jonkvorst: Mooie impressie van een w…
Sandra: jullie hadden dus precies…
klaproos: oh wat een heerlijk fees…
Hanny: De campings op de waddene…
Henk Jonkvorst: Volgende keer dan toch ma…
Jan K. alias Afan…: Die dazen zijn mooier om …
Jan K. alias Afan…: Jammer dat de grote vuurv…
klaproos: prachtige serie jetske, …
Antsje: wat zijn insecten toch mo…
willy: in ieder geval werden je …

Categorieën

Bloemen, planten en bomen
Dieren
Diversen
Druppels
Gezin en familie
Het weer
Insecten
Koken en eten
Landschap en natuur
Macro-opnames
Onze tuin
Portret
Steden en dorpen
Vakantie
Vogels
Vroeger

Archieven

Aug 2014
Jul 2014
Jun 2014
Mei 2014
Apr 2014
Mrt 2014
Feb 2014
Jan 2014
Dec 2013
Nov 2013
Okt 2013
Sep 2013
Aug 2013
Jul 2013
Jun 2013
Mei 2013
Apr 2013
Mrt 2013
Feb 2013
Jan 2013
Dec 2012
Nov 2012
Okt 2012
Sep 2012
Aug 2012
Jul 2012
Jun 2012
Mei 2012
Apr 2012
Mrt 2012
Feb 2012
Jan 2012
Dec 2011
Nov 2011
Okt 2011
Sep 2011
Aug 2011
Jul 2011
Jun 2011
Mei 2011
Apr 2011
Mrt 2011
Feb 2011
Jan 2011
Dec 2010
Nov 2010
Okt 2010
Sep 2010
Aug 2010
Jul 2010
Jun 2010
Mei 2010
Apr 2010
Mrt 2010
Feb 2010
Jan 2010
Dec 2009
Nov 2009
Okt 2009
Sep 2009
Aug 2009
Jul 2009
Jun 2009
Mei 2009
Apr 2009
Mrt 2009
Feb 2009
Jan 2009
Dec 2008
Nov 2008
Okt 2008
Sep 2008
Aug 2008

Jetske Fotografie


Klik op de foto voor meer informatie.

Mailen?

Klik hier om een mail te versturen.

Rss etc.

Powered by Pivot - 1.40.6: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Texel, veel zon en veel wind

Dinsdag 19 Augustus 2014 om 16:01

De eerste vakantieweek hadden we prachtig weer. Met name voor onze dochter en haar vriend was dat wel heel welkom, want met regen en veel wind in een tentje bivakkeren is geen pretje. Op de dag dat zij Texel verlieten sloeg het weer om. 's Nachts hadden we fikse regen en veel wind met een kracht van 6 op de Schaal van Beaufort.


Door het stormachtige weer waren de betonplaten verschoven.


Heel verstandig om je broek vast te houden, want je zou er uitwaaien.


Ook dit jaar kampeerden we op een camping nabij Den Hoorn. De scheefstaande witte kerktoren is een blikvanger op het eiland.


Dit jaar is Den Hoorn een kunstwerk rijker, een kerk gemaakt van betonijzer siert het schapenweitje.


Volgens kenners heeft Texel de meeste zonuren van Nederland. Op Texel waait het echter ook altijd. Tijdens deze vakantiedagen bleef de harde wind dagenlang aanhouden.


De lucht was helder blauw. De atmosfeer was schoon. Een verbijf op het eiland met deze schone atmosfeer is aangenaam voor longpatiënten.


Je kon ook kilometers ver kijken, zo helder was het.


Ondanks dat de weersvoorspellingen niet geweldig waren hadden wij op het eiland iedere dag zon en een temperatuur van rond de 20 graden.


's Avonds nam de bewolking toe. We zijn deze keer niet één avond naar het strand geweest om naar de zonsondergang te kijken. De zon zakte al vroeg in de avond in een wolkenband, dat gaf dan wel een kleurrijk spektakel op de tegenoverliggende wolken.
We hadden een mooi plekje op de camping. We werden omringd door paarse duinen en hadden vrij zicht op de lucht.

Heidelibellen en vlinders in De Weerribben

Vrijdag 01 Augustus 2014 om 18:16

Vanochtend was ik al op tijd in De Weerribben. Volgens ingewijden vliegt nu de grote vuurvlinder. Het lijkt me zo mooi om deze vast te leggen. Andere fotografen vertelden mij enkele locaties waar ik ze zou kunnen vinden. Op de eerste locatie fotografeerde ik het mannetje van de zwarte heidelibel.


Op de tweede locatie kwam de kleur al in de buurt van de vuurvlinder...het is een mannetje van de bloedrode heidelibel


Op de derde locatie fotografeerde ik een vlindertje dat veel te klein was voor een vuurvlinder, het is een muntvlinder.


Op de vierde locatie vroeg een sprinkhaantje zich af waar ik mee bezig was. Welnu, ik lag gewoon met de buik op het gaas met mijn fotografiekleding aan (lange broek en blouse met lange mouwen) en dat bij 28 graden. Je moet er wat voor over hebben.


Op de vijfde locatie koos ik voor het vastleggen van een bloemetje. "Het zou wel leuk zijn geweest als er een beestje op zat", dacht ik nog bij mijzelf. Pas op de computer zag ik de nimfjes op de moerasrolklaver zitten.


Op de zesde locatie legde ik een vlinder vast, een soort waarvan ik die ochtend al tientallen had gezien, een atalanta.


Op de zevende locatie lag ik wederom met de buik op de, met gaas bedekte, vlonder. De vlonder lag 15 cm boven het laagveen. Naast de vlonder bloeiden vele bloemetjes. Liggend op de vlonder kon ik deze ronde zonnedauw vastleggen. Deze soort is nog kleiner dan de kleine zonnedauw.
Toen ik daarmee bezig was kwam er een vogelaar aangewandeld. Zonder dat hij door zijn verrekijker keek zag hij een "vreemde vogel" op de vlonder. Ik ging toch maar even rechtop zitten en we hebben een tijdje gepraat en daarbij onze ervaringen gedeeld.


Op de achtste locatie lukte het ook niet, ik voelde mij bijna net zo onfortuinlijk als deze libel. Toen ik de gevangen libel vastlegde kwam de spin via een draad aangesneld, alsof ik van plan was zijn prooi te stelen. Ik vang alleen maar libellen met mijn camera en niet in mijn web.


Inmiddels had ik drie uren in De Weerribben rondgesjouwd. Mijn drie flesjes water waren leeg. Bezweet, moe, hongerig en dorstig reed ik naar het huis van mijn oudste zus. Door haar werd ik gevoed en gelaafd. Het zat daar lekker in de wind en schaduw.
Later maar weer eens een poging doen om de grote vuurvlinder vast te leggen.

Kleine vuurvlinder op leverkruid

Donderdag 31 Juli 2014 om 21:45

Behalve de lantaarntjes fotografeerde ik ook nog een aantal andere zaken op het pad langs het water.
Met behulp van een deskundige weet ik nu de naam, het is een moerasadoorn


In de oksel van een rietstengel zat een lieveheersbeestje met wel heel veel stippen. Volgens mij is het een veelkleurig aziatisch lieveheersbeestje. De naam zegt het al: "veelkleurig", er zijn vele variaties mogelijk.
Een paar dagen geleden keek onze zoon even mee over mijn schouders naar de foto's en telde de stippen. Ik gaf hem de tip om één kant te tellen en dat te vermenigvuldigen met twee, waarop hij zei: "Toen we klein waren telden we de stippen en dachten dat het lieveheersbeestje zo oud was als het aantal stippen. Dan is het lieveheersbeestje dus maar eens per twee jaar jarig." ;-)


Aan het eind van het pad voegde ik mij weer bij Jan die al langere tijd zat te rusten op het bankje.


Die rust werd hem echter niet gegund, hij werd namelijk belaagd door dazen. Het waren de vrouwtjes van de gewone goudoogdaas.
Een daas ging op het ene objectief zitten en met de ander, het macro-objectief, kon ik de daas vastleggen. Beide camera's met twee verschillende objectieven bungelden om mijn nek. We lieten de vervelende dazen achter ons en namen het pad terug naar de parkeerplaats.


Bij de parkeerplaats zaten we nog een tijdje bij de picknicktafel. We zaten daar in de wind met een prachtig uitzicht over een petgat. Vlak naast de picknicktafel ontwaardde ik een kleine vuurvlinder op leverkruid.


Ik hoop wederom nog een keer een grote vuurvlinder te ontmoeten en vast te leggen in De Weerribben.
Denkend aan het gezegde: "Wie het kleine niet eert is het grote niet weerd", legde ik deze kleine vuurvlinder vast.



Juffers in De Deelen

Woensdag 30 Juli 2014 om 16:41

Afgelopen week was ik dus met Jan in De Deelen. Vanaf de parkeerplaats volgden we het smalle pad langs het water. Er vlogen tientallen juffers rond en dat vroeg om nader onderzoek met de macrolens.


Eigenlijk stond er teveel wind voor macro-opnames, als je echter in de beschutting van het riet bleef dan lukte het om de juffers vast te leggen. Op een gegeven moment kroop ik op de knieën, steeds weer op zoek naar een volgende juffer die wilde poseren.


Deze keer kon ik meerdere keren een paringswiel vastleggen.


Volgens mij waren al deze juffers, lantaarntjes en dan allemaal lantaarntjes met verschillende kleuren. Dit lijkt me een vrouwtje vorm rufescens.


Er lijkt qua paringen een willekeur te zijn in de kleuren. Een smeltkroes.


Deze lichtere zalmkleur is ook een lantaarntje, een vrouwtje vorm rufescens.


Bij macrofotografie heb je een kleine scherpte/diepte. Op die manier maak je het onderwerp los van de achtergrond en creëer je een rustige achtergrond . Die rustige achtergrond lukt niet altijd. Henk Jonkvorst stelde in zijn reactie: "Maar één klein geel stengeltje kan kan de rust in de foto flink doorbreken". Een voorbeeld daarvan is foto 2, een bloem verstoort de rust op de foto. In een fotostudio kun je dergelijke zaken arrangeren, in de natuur moet je ermee dealen. Bij een macrofoto van een bloemetje kun je het sprietje weghalen, dat hoef je bij een juffer niet te doen, die is dan allang gevlogen.


Op onderstaande foto bevinden zich de beide juffers niet op gelijke afstand van het brandpunt en bij een kleine scherpte/diepte is het gevolg dat het ene snuitje scherp is en de ander niet.


Een lantaarntje, vrouwtje vorm violacea.


Ieder keer verwonder ik mij weer over de prachtige natuur.

Philip Friskorn aan het werk

Zondag 27 Juli 2014 om 14:35

In december 2012 ontmoette ik per toeval de natuurfotograaf Philip Friskorn. Over die ontmoeting kun je hier lezen. We kwamen aan de praat, ik maakte foto's van hem, plaatste een logje en in de periode erna onderhielden we contact. Philip vroeg mij of ik hem wilde vastleggen in de zomer terwijl hij bezig was met de vogelfotografie. Dat vond plaats in juli 2013. De foto's zou hij gaan gebruiken in zijn nieuwe boek. Tevens gebruikt hij de foto's als toelichting op zijn cursussen en lezingen. Tijdens de cursus vertelde hij zijn leerlingen wat belangrijk is bij de vogelfotografie en één van de punten was dat een vogelfotograaf geen horloge mag dragen. Laat Philip nu net vergeten te zijn om tijdens die fotosessie zijn horloge af te doen. Dus moesten we op herhaling.

En zo stonden we afgelopen week samen opnieuw in De Weerribben in het rietland van mijn zwager. Philip bereidde alles voor en ik maakte de foto's.


We waren die dag redelijk vroeg op pad, we wilden zo hard licht door de hoogstaande zon voorkomen. Ook zou het op een vroeg tijdstip nog niet zo warm zijn.
Philip werkte hard en had het warm en ik niet. ;-)


En nu zonder horloge.


Vanaf het rietland reden we naar Ossenzijl. Onderweg wees Philip op allerlei vogels en bloemen. Hij kent alle vogels en bloemen in dat gebied bij naam.


Toen de fotosessie klaar was zijn we naar café Geertien in Muggenbeet gereden. Café Geertien is al 130 jaar wijd en zijd bekend. Op deze website kun je over de geschiedenis lezen.


Op het terras aan het water was het prima toeven en genoeg te zien.


De professionele, maar vooral de amateurfotograaf kon zich daar prima uitleven.


Een huismus die op een terras een graantje meepikt dat is niet ongebruikelijk maar een vinkje die dat doet, dat zie je niet vaak.


Op zaterdagochtend was ik ook vroeg uit de veren. Voordat het te warm zou worden wilde ik de tuin klaar hebben. Ik begon met het schoffelen omdat overige gezinsleden nog sliepen. Iets later ging aan de gang met de bosmaaier. De bosmaaier gebruik ik o.a. om het onkruid tussen de bestrating weg te krijgen. Er zijn vele manieren om dit onkruid weg te krijgen. Ik vind onze tuin te groot om dit handmatig te doen met een onkruidkrabber. Er is nog een natuurvriendelijke manier en dat ik met kokend heet water over het onkruid gaan, maar ook daar vind ik onze tuin te groot voor. Spuiten met onkruidbestrijdingsmiddelen vind ik in onze tuin onverantwoord.

Het weghalen van het onkruid met de bosmaaier heb ik zelf bedacht, het is effectief en het werkt snel.

Volgende 5