Home

Laatste logjes

Groenlingen, vreetzaam ma…
Geboren
Nesteldrang ...
Rhena en Kelev
Als de rook om je hoofd i…
In de rietkragge met tege…
Afgebrokkelde kade na tes…

Laatste reacties

m vd fotokraam: Trouwens wat een leuke na…
m vd fotokraam: Wat een `geweld-ige serie…
PeterDM: Spijtig dat ik het moet z…
m vd fotokraam: Gefeliciteerd `oud-tante`…
PeterDM: Dikke proficiat aan de ou…
Hendrika: De beide ouders van harte…
Hanny: Heel bijzonder dat je als…
Henk Jonkvorst: Vanuit de veilige duister…
willy: van harte gefeliciteerd J…
Jan K. alias Afan…: Prachtig, Jetske, van har…

Categorieën

Bloemen, planten en bomen
Dieren
Diversen
Druppels
Gezin en familie
Het weer
Insecten
Koken en eten
Landschap en natuur
Macro-opnames
Onze tuin
Portret
Steden en dorpen
Vakantie
Vogels
Vroeger

Archieven

Mrt 2015
Feb 2015
Jan 2015
Dec 2014
Nov 2014
Okt 2014
Sep 2014
Aug 2014
Jul 2014
Jun 2014
Mei 2014
Apr 2014
Mrt 2014
Feb 2014
Jan 2014
Dec 2013
Nov 2013
Okt 2013
Sep 2013
Aug 2013
Jul 2013
Jun 2013
Mei 2013
Apr 2013
Mrt 2013
Feb 2013
Jan 2013
Dec 2012
Nov 2012
Okt 2012
Sep 2012
Aug 2012
Jul 2012
Jun 2012
Mei 2012
Apr 2012
Mrt 2012
Feb 2012
Jan 2012
Dec 2011
Nov 2011
Okt 2011
Sep 2011
Aug 2011
Jul 2011
Jun 2011
Mei 2011
Apr 2011
Mrt 2011
Feb 2011
Jan 2011
Dec 2010
Nov 2010
Okt 2010
Sep 2010
Aug 2010
Jul 2010
Jun 2010
Mei 2010
Apr 2010
Mrt 2010
Feb 2010
Jan 2010
Dec 2009
Nov 2009
Okt 2009
Sep 2009
Aug 2009
Jul 2009
Jun 2009
Mei 2009
Apr 2009
Mrt 2009
Feb 2009
Jan 2009
Dec 2008
Nov 2008
Okt 2008
Sep 2008
Aug 2008

Jetske Fotografie


Klik op de foto voor meer informatie.

Mailen?

Klik hier om een mail te versturen.

Rss etc.

Powered by Pivot - 1.40.6: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Groenlingen, vreetzaam maar niet vreedzaam

Dinsdag 03 Maart 2015 om 13:13

Iedereen veel dank voor de felicitaties voor de geboorte van mijn achterneefje, Klaas. De komende tijd zal ik vast op deze plaats nog wel foto's van hem laten zien. Ik ben in ieder geval helemaal verliefd op het kleine mannetje.

Onlangs kreeg ik op mijn verjaardag een heel mooi cadeau van mijn vrienden, Jan en Aafje. Sinds een aantal dagen wordt dit voederhuisje druk bezocht door groenlingen. Tussen het eten door zijn ze constant aan het ruziën.


De groenlingen die in ons land overwinteren komen uit het koude noorden.


De Nederlandse groenlingen zijn op hun beurt verder getrokken naar het warme zuiden.


Het is te hopen dat die zich daar wat beter gedragen dan die gasten die bij ons bivakkeren.


En dan komt er een gast vanuit een andere cultuur en dan wordt het plotseling twee tegen één.


Niets menselijks is die vogels vreemd...


En zo kan het ook, "Leven en laten leven" een ieder op zijn eigen stukje.






De meteorologische lente is aangebroken, laat wat mij betreft de echte lente maar komen, ik heb er wel zin in.


Het vinkje is niet zo acrobatisch aangelegd, hij "pikt een graantje mee" op de coniferenhaag. Het zijn de restje die naar beneden vallen terwijl de groenlingen boven zijn hoofd aan het eten zijn.


Op dit moment ben ik bezig met de laatste voorbereiding voor de fotolezing die ik vanavond houd voor de vrouwenvereniging in mijn geboortestreek. Mijn moeder zei jaren geleden al dat ik eens een fotolezing moest gaan houden, ik gooide dat altijd ver weg. Ze heeft toch een vooruitziende blik gehad. Deze fotolezing is weer heel anders van opzet dan de lezing voor de fotoclub in Dwarsgracht, ik kon dan ook niet dezelfde fotoserie gebruiken. Het kost dagen voorbereiding om een dergelijke lezing klaar te maken. Het is dus met recht vrijwilligerswerk en liefdeswerk.

Rhena en Kelev

Zaterdag 21 Februari 2015 om 15:24

Gerjanne en Klaas Jan hebben sinds enige tijd een lief hondje, haar naam is Rhena. Rhena gaat iedere dag met haar baasje mee naar het rietland.


Rhena vond de grote rietwereld nog wat eng en ze bleef het liefst in de auto. Ze had daar ook een belangrijke taak, ze moest op de overall, de jas, de rol met touw en de koelbox passen.


En als beloning kreeg ze van tijd tot tijd liefdevolle aandacht van haar baasje.


Haar baasje laat hier zijn nieuwe rietsnit zien, deze is speciaal voor hem gemaakt.


Kelev, het hondje van mijn zus en zwager, gaat ook mee naar het rietland. Hij is al een stuk ouder en durft wel de grote rietwereld in te gaan.


Ook hij heeft een belangrijke taak, hij vangt namelijk muizen en mollen.


Hij speurde en groef en speurde en groef...


...maar hij had niet zijn dag. Hij ving niets. Het zal wel komen door de aanwezigheid en de druk van de fotograaf...


Na het harde werken was er tijd voor een speelkwartiertje, Kelev haalde Rhena op uit de auto.


Maar Rhena durfde niet.


Haar baasje moest eerst komen om toestemming te geven.


Het zijn twee dikke vrienden.




Kelev legde even zijn vieze poot op het witte bontje, zo moesten de beide vriendjes bij thuiskomst schoongepoetst worden.


Na het speelkwartiertje was het tijd om naar huis te gaan. Rhena nam haar vertrouwde plekje weer in...


en ook Kelev nam zijn plekje in tussen de benen van onze neef.


De hele groep ging naar huis om daar lekker onderuit te zakken en te genieten van de zaterdagavond en vrije zondag.

Als de rook om je hoofd is verdwenen

Woensdag 18 Februari 2015 om 14:56

Op dezelfde dag toen ik deze foto's nam, maakte ik ook onderstaande serie foto's. Als het riet is uitgekamd met de kammachine blijft er een grote hoeveelheid ruigte (afval) over. Deze hopen met ruigte worden in het rietland meteen verbrand.


Toen ik onze neef daar zo bezig zag met al de rook om zijn hoofd dacht ik aan dit lied van Boudewijn de Groot.


Het lied slaat op sigarettenrook. Sigarettenrook is na vrijdag voor hem verleden tijd, althans zo is zijn goede voornemen. Het roken in het rietland zal hij wellicht nog jaren doen.


Boudewijn De Groot - Als de rook om je hoofd is verdwenen

Valt het je op dat de zon feller schijnt
als de rook om je hoofd is verdwenen.
Valt het je op dat de wind harder waait
als je hem tegen hebt in plaats van mee.
't Is koeler in huis dan aan zee
als de rook om je hoofd is verdwenen.


Je kerft je naam in de nerf van een boom
en niemand weet ooit wie je bent.
De boswachter glimlacht als hij je herkent,
je drijft langzaam mee met de stroom
als de rook om je hoofd is verdwenen.
Als de rook om je hoofd is verdwenen.


Als er gebeld wordt, verlaat je het pand
en je loopt langs de trap naar beneden.
De tramconducteur voor de deur op de stoep
knikt je zwijgend maar zeer beleefd toe.
Je wilt wel wat zeggen maar je bent veel te moe
want je komt langs de trap naar beneden.


Je verduistert de zon met de wind in je rug,
de tramconducteur schudt zijn hoofd.
Vandaag is er niemand meer die hij gelooft,
zijn blindenstok tikt op de brug.
Als de rook om je hoofd is verdwenen.
Als de rook om je hoofd is verdwenen.


Valt het je op dat de dag langer duurt
als de rook om je hoofd is verdwenen.
Valt het je op dat de nacht warmer is
als de nevel je ogen verzwaart,
de kaars waar je samen naar staart
als de rook om je hoofd is verdwenen.


De klok en de klepel verzetten de tijd,
je glijdt in een sneeuwdiepe kuil.
Ze vragen de morgen, je geeft hem in ruil
voor het ei dat je eet bij 't ontbijt.
Als de rook om je hoofd is verdwenen.
Als de rook om je hoofd is verdwenen.


Het idee van het plaatsen van een songtekst komt bij Klaproos vandaan.


Toen ik weer thuiskwam rook ik helemaal naar de buitenlucht en rook. Als ik dat ruik dan moet ik nog altijd aan mijn vader denken. Mijn vader rook ook altijd zo als hij uit het rietland kwam. Een fijne herinnering aan mijn lieve vader, hij is 18 jaar geleden overleden.

In de rietkragge met tegenlicht

Maandag 16 Februari 2015 om 12:15

Een aantal weken geleden ging ik op een mooie zaterdag, in de namiddag naar het rietland.


In de natte rietkragge was mijn zwager aan het maaien.


De gemaaide bosjes mogen niet in het natte land blijven liggen.


Door de bosjes rechtop tegen elkaar aan te zetten ontstaan er rietschoven.


Op deze manier kan het riet iets beter drogen.


Deze bosjes worden later met behulp van een kammachine ontdaan van de ruigte (afval).


Omdat het voor de mannen bijna weekend was, moesten deze bosjes wachten tot maandag, voordat ze werden uitgekamd.


De mannen waren met hun auto's en machines vertrokken, het werd stil in het veld. Ik maakte nog een aantal foto's en toen werd het ook voor mij tijd om naar huis te gaan.


Vanochtend lag er rijp op de velden. Het was prachtig weer en daarom ging ik weer naar het rietland. Ik heb daar een paar uur heerlijk rondgestruind. Daarover later meer.

Afgebrokkelde kade na test waterinlaat

Vrijdag 13 Februari 2015 om 20:02

Op deze zonnige dag was ik aanwezig bij de afscheidsdienst en begrafenis van de moeder van mijn lieve vrienden. Het was een mooie dienst en het was goed om er te zijn. In deze dienst keken de kinderen en kleinkinderen met een dankbaar gevoel en vol liefde terug op hun moeder en oma.

Aan het eind van deze middag had ik behoefte om met de camera naar buiten te gaan. Ik koos als locatie mijn geboortegrond en reed langs het huis van onze overleden moeder. Als je andermans moeder begraaft, begraaf je ook weer een beetje je eigen moeder ...


Na de blik op het huis van onze moeder reed ik over "onze brug" naar Wetering West.


Mijn eega had mij woensdag verteld dat men een test ging doen met het waterbergingsgebied aan Wetering West. Ik wilde wel even met eigen ogen zien hoe dat ondergelopen gebied eruit zou zien.
In de berichten op internet had ik het volgende gelezen. Waterschap Reest en Wieden heeft op woensdag 1 miljoen kubieke meter water gepompt in Wetering West, het grootste waterbergingsgebied van Overijssel. Het gebied ligt bij natuurgebied de Weerribben in de Kop van Overijssel. Het ging om een testcase waarbij vooral gelet werd op de oevers en de sluis. Wetering West is samen met Wetering Oost één van de grootste gestuurde waterbergingsgebieden in Nederland. De beide bekkens hebben een opslagcapaciteit van 2,5 miljoen kubieke meter water. De polder Wetering West grenst aan de west- en noordzijde aan het natuurgebied de Weerribben en aan de zuidzijde aan de N333. Ten zuiden van de N333 ligt het natuurgebied de Wieden. Aan de oostzijde wordt het gebied begrensd door de kade van het kanaal Wetering, met daarop lintbebouwing. De verwachting was dat het retentiegebied donderdag volledig was volgestroomd. Omdat ik moest werken kon ik niet aanwezig zijn bij de handeling.


Ik parkeerde mijn auto bij de waterinlaat.


Op de oever van het retentiegebied lagen rijplaten, er stond een kraan en er stond een groot aantal big bags.


Ik speurde het gebied af op zoek naar de enorme watermassa, maar zag eigenlijk niets anders dan anders.


Nadat ik de beide waterstanden had vastgelegd zag ik dat het peil in de retentiepolder een meter lager was dan aan de kant van de inlaat. Ik trok de conclusie dat ze het water, in tegenstelling tot de planning, na de test meteen weer hebben weggepompt.


Ik zag wel een afgebrokkelde kade.




Nog een laatste blik op de ondergaande zon aan Wetering West. Op de terugreis maakte ik wederom een stop bij het huis van onze moeder en dwaalde om het huis.
Ik mis haar nog steeds...


Toen ik thuis kwam hoorde ik van mijn eega het laatste nieuws. De test was wel doorgegaan maar niet vlekkeloos verlopen. Door de inlaat van het kolkende water is een deel van de kade ingestort, de test is daarom gestopt. Zie ook hier

Volgende 5