Home

Laatste logjes

Heilige ibis in de Weerri…
Het fitte brein
Koningsdag en de Henry Du…
Loslopen in Soester Duine…
Bruine kiekendief en weer…
Het riet wordt binnengeha…
Buienluchten en boerenzwa…

Laatste reacties

boomkruiper: Worden dit nu ook de nieu…
klaproos: ohhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh…
willy: die heb ik hier in de nat…
m vd fotokraam: Prachtig zijn deze krombe…
Jan K. alias Afan…: Prachtig, Jetske, ondanks…
Hendrika: Misschien voor jou te ver…
Jan K. alias Afan…: Interessante sprekers, vo…
Henk Jonkvorst: Meeste jongelui zijn liev…
Bram: Heel intersant en leerzaa…
Bram: een heel leuk blog en ver…

Categorieën

Bloemen, planten en bomen
Dieren
Diversen
Druppels
Gezin en familie
Het weer
Insecten
Koken en eten
Landschap en natuur
Macro-opnames
Onze tuin
Portret
Steden en dorpen
Vakantie
Vogels
Vroeger

Archieven

Mei 2016
Apr 2016
Mrt 2016
Feb 2016
Jan 2016
Dec 2015
Nov 2015
Okt 2015
Sep 2015
Aug 2015
Jul 2015
Jun 2015
Mei 2015
Apr 2015
Mrt 2015
Feb 2015
Jan 2015
Dec 2014
Nov 2014
Okt 2014
Sep 2014
Aug 2014
Jul 2014
Jun 2014
Mei 2014
Apr 2014
Mrt 2014
Feb 2014
Jan 2014
Dec 2013
Nov 2013
Okt 2013
Sep 2013
Aug 2013
Jul 2013
Jun 2013
Mei 2013
Apr 2013
Mrt 2013
Feb 2013
Jan 2013
Dec 2012
Nov 2012
Okt 2012
Sep 2012
Aug 2012
Jul 2012
Jun 2012
Mei 2012
Apr 2012
Mrt 2012
Feb 2012
Jan 2012
Dec 2011
Nov 2011
Okt 2011
Sep 2011
Aug 2011
Jul 2011
Jun 2011
Mei 2011
Apr 2011
Mrt 2011
Feb 2011
Jan 2011
Dec 2010
Nov 2010
Okt 2010
Sep 2010
Aug 2010
Jul 2010
Jun 2010
Mei 2010
Apr 2010
Mrt 2010
Feb 2010
Jan 2010
Dec 2009
Nov 2009
Okt 2009
Sep 2009
Aug 2009
Jul 2009
Jun 2009
Mei 2009
Apr 2009
Mrt 2009
Feb 2009
Jan 2009
Dec 2008
Nov 2008
Okt 2008
Sep 2008
Aug 2008

Jetske Fotografie


Klik op de foto voor meer informatie.

Mailen?

Klik hier om een mail te versturen.

Rss etc.

Powered by Pivot - 1.40.6: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Heilige ibis in de Weerribben

Zondag 01 Mei 2016 om 19:44

Sinds kort foerageren er dire de heilige ibissen in de Weerribben. Ik werd getipt door mijn zus en ging vandaag op stap om ze vast te leggen.



Volgens de kenners - de vogeltellers in onze regio - heeft dit paartje gebroed in de Auken nabij Steenwijk en foerageren ze samen met hun jong in de Weerribben.



Vanmiddag scharrelden ze tussen de ganzen.



Ze zaten eigenlijk te ver weg voor mijn zoombereik. Maar beter iets dan niets.



Nadat ik een uur daar had doorgebracht in de hoop dat ze wat dichterbij zouden komen, hield ik het voor gezien. Net op het moment dat ik in de auto wilde stappen gingen de ibissen op de vleugels.


Bruine kiekendief en weerbeeld eind april

Zaterdag 23 April 2016 om 18:40

Toen we op vrijdagochtend in het rietland aan het fotograferen waren zagen we de bruine kiekendief vliegen.



De bruine kiekendief was duidelijk aan het nestelen.



Hier duikt de vogel op een prooi. Op zo'n moment is het jammer dat ik niet meer zoom binnen mijn bereik heb.



Aan het einde van de dag ging ik opnieuw naar het rietland. Ik hoopte nogmaals de bruine kiekendief vast te leggen. Eigenlijk hoor je als vogelaar in een vogelkijkhut te gaan zitten in afwachting van ... Ik koos ervoor om niet in de auto te blijven zitten maar maakte een wandeling over de dijken in het rietland. Tijdens die wandeling mijmerde ik over vroeger, over de vele goede momenten die ik samen met mijn vader in het rietland doorbracht. Toen ik in de beschutting van een bosje liep vloog de bruine kiekendief over.



We hebben deze dagen te maken met te lage temperaturen voor de tijd van het jaar. Daarbij wisselen (winterse) buien en opklaringen elkaar af. Voor de fotograaf geeft dat wel een mooi beeld. Op zaterdag ging ik opnieuw naar het rietland en onderweg maakte ik deze foto.



In het rietland bleef ik in de auto zitten wachten op de bruine kiekendief. Terwijl ik daar zat te wachten en te wachten kwam er hele donkere wolken aandrijven. Ik stapte wel even uit om deze foto te maken.



Het volgende moment roffelden de hagelstenen op mijn stalen vogelkijkhut. Wat was ik blij dat ik onder dak zat. Door het open raampje maakte ik een kort filmpje van deze hagelbui. De bui trok naar het zuiden weg.



Na twee uren wachten in de auto werd mijn geduld beloond...



...de bruine kiekendief kwam overvliegen en ik kon er deze foto van maken voordat de vogel met de thermiek opsteeg tot grote hoogte.


Het riet wordt binnengehaald

Vrijdag 22 April 2016 om 21:03

Het riet wat gemaaid kon worden is gemaaid. Deze week was het moment dat het riet binnengehaald kon worden. Jan en ik hadden aangegeven dat we daar graag weer eens een fotoserie van wilden maken. De fase van het binnenhalen van het riet duurt slechts vier dagen. Het was dus even afwachten of de planning van de rietsnijders zou passen in de agenda van de fotografen. Het was vandaag extra spannend of Jan erbij zou kunnen zijn, want hij had de afgelopen week een hele slechte week. Jan zal daar vast zelf wel iets over schrijven op zijn weblog.

Uiteindelijk stonden we vanochtend met z'n drieën gewapend met camera's in het rietland, behalve Jan was namelijk ook zus Anna van de partij.


De bossen riet moeten eerst in het rietland voldoende drogen alvorens ze worden binnengehaald. Als het riet niet droog genoeg is gaan het riet in de schuur rotten. Klaas meet hier het vochtgehalte in het centrum van de bos. Het vochtpercentage is 10 procent en dat is voldoende droog.



In eerdere jaren werden de bossen stuk voor stuk op een kar geladen en werden de bossen thuis stuk voor stuk van de kar in de schuur getild. Tegenwoordig gebruikt men een ander systeem, met behulp van een bak worden de bossen riet tot een rol gevormd. De bak is o.a. voorzien van spanbanden.



Daarnaast leggen de mannen stukken touw in de gleuven van de bak.



Vervolgens laden ze de bak vol met bossen riet. De lagen worden om en om gelegd. Uiteindelijk komen er 20 bossen riet in de bak te liggen.



De spanbanden worden om de bossen riet gelegd en het geheel wordt met behulp van hydraulische kracht gespannen.



Daarna halen ze de ijzeren stangen weg en worden de touwen vastgeknoopt.



Met behulp van een vorkhef wordt de rol uit de bak getild en op de dijk gelegd.



Het rietafval wat onder de bossen riet lag wordt opgebrand en zo laten de mannen het land netjes achter.



Nadat Jan een korte fotosessie van de verrichtingen had gemaakt nam hij een wijs besluit en koos voor zijn klapstoel. Vanaf zijn hoge standpunt en met behulp van de goede zoomfunctie op zijn camera heeft Jan het geheel op afstand gadegeslagen.



Toen de mannen zeven rollen hadden klaargemaakt stapelden ze deze rollen op de kar.



Het geheel werd met behulp van sjorbanden vakkundig vastgemaakt.



Vervolgens ging de combinatie met vracht op weg naar huis en wij reden er achteraan. Thuis werden de rollen riet met behulp van een vorkheftruck in de schuur geladen. Deze actie moet met beleid worden uitgevoerd. Riet is van nature glad en ook het touw om de rol is glad. Eén verkeerde beweging en de rol begint te schuiven en alles valt uit elkaar.



Nadat de wagen was uitgeladen was het tijd voor de lunch. Ook Jan en ik konden aanschuiven aan de rijk gevulde dis van zus Anna.



Na de lunch en nadat we hadden bijgepraat reden Jan en ik naar de vogelkijkhut en de oeverzwaluwwand. Ook deze keer waren de geoorde futen binnen het bereik van onze camera's.



Vanaf de vogelkijkhut reden we om dit waterrijke gebied heen en maakten een laatste stop aan de andere kant van dit waterrijk gebied. We hoopten daar de roerdomp of purperreiger te zien. We hebben ze beide niet gezien, maar we hebben wel de roerdomp gehoord. Het was al met al een geslaagde dag.


Buienluchten en boerenzwaluwen

Maandag 18 April 2016 om 08:52

Nadat ik de fotoserie in Zwolle had gemaakt, ging ik via een omweg naar huis. Boven Steenwijk hing een fikse bui. Het was dezelfde bui die ik passeerde op de A32.





Ik kwam uit bij een bruggetje waaronder boerenzwaluwen aan het nestelen zijn.



Vorige week maandag was ik daar ook en toen heb ik een tijdje aan de slootkant gezeten en heb ik gepoogd de capriolen van de boerenzwaluwen vast te leggen.



De vogeltjes konden amper tegen de harde wind in komen.



Boerenzwaluwen vangen vliegende insecten. Ze verzamelen meestal enkele tientallen insecten in hun krop voordat ze terugkeren naar hun jongen in het nest.



Dankzij zijn lange vleugels en zijn speciale staart is de boerenzwaluw wendbaarder dan de meeste andere insectenetende vogels. De boerenzwaluw gebruikt vooral zijn staart als roer.



Het valt niet mee om die wendbare zwaluwen op de gevoelige plaat vast te leggen. Als je te ver inzoomt zijn ze zo uit je beeld verdwenen. Een spiegelreflex is handig omdat je daarmee snel kunt reageren en achter elkaar kunt klikken. Een korte sluitertijd is nodig. Een tip is om de camera te richten op een vast punt en dan maar hopen dat de zwaluwen je beeld komen binnenvliegen.


Ik moet nog even geduld hebben voordat ik jonge boerenzwaluwen - zittend op een draad - kan vastleggen, daarvoor is het nog te vroeg in het jaar. Deze foto maakte ik vorig jaar op dezelfde plaats en is volgens mij een juveniel (de veren aan de borstzijde zijn witter en de steenrode keel is wat bleker). Voor een goede determinatie moet je echter ook de staart zien. De juveniel heeft nog niet de lange, diep gevorkte staartveren van een volwassen vogel.


Een vervolg in het natte rietland

Woensdag 13 April 2016 om 21:34

Vanwege het mooie weer ging ik maandag o.a. naar het rietland van mijn zwager Klaas. Ik wilde wel eens kijken hoe het was afgelopen na de sessie waarbij met man en macht is gewerkt om het laatste riet eraf te krijgen. Zus Anna maakte daarvan een fotoserie die Jan vervolgens plaatste op zijn weblog.



Het resultaat viel mij enigszins tegen, door de hoge waterstand zijn de mannen genoodzaakt om - verdeeld over drie percelen - één hectare riet te laten staan.



Toen ik richting de rietsnijders liep werd ik hartelijk verwelkomd door Rhena...



...en door Kelev.



De kwaliteit van het riet van deze percelen is slecht. Het riet is te kort. Je kunt het wel zien aan het bos riet waar Klaas Jan mee bezig is. De bos is sterk kegelvormig.



De mannen zijn nu dagenlang achter elkaar bezig met het uitkammen van het afval uit het riet. Normaal gesproken verbranden ze dat afval direct. Vanwege de extreem harde wind op die bewuste maandag was dat niet vertrouwd, de vlammen zouden dan makkelijk kunnen overwaaien naar gebieden die niet verbrand moeten worden. In zo'n bult afval kun je wel even lekker ravotten met de hond.



Jan en ik hebben op onze weblogs aandacht besteed aan de oorzaak van al de hoge waterstand in het rietland. De ellende wordt veroorzaakt na de aanleg van een waterbergingsgebied, grenzend aan het rietland. Rijdend op de weg naar het rietland zie je aan de rechterkant het waterbergingsgebied, vervolgens kom je langs een enorme dijk met daarnaast een afwateringssloot. Maandag heb ik de auto stilgezet bij de dijk en heb ik een wandeling gemaakt op de dijk. Als leek vroeg ik mij af waarom er ondanks de dijk en de sloot water wegsijpelt naar het rietland?



Het antwoord kreeg ik van Klaas. Vroeger liepen de petgaten door tot aan de Wetering. Deze petgaten zijn ontstaan door afgraving van turf. Aan het begin van de twintigste eeuw begon men met de ontwatering en ontginning van dit gebied. Zie deze site. De oude waterstromen van de vroegere petgaten lopen echter nog steeds onder dit gebied. Het water in het waterbergingsgebied lekt dus onder de dijk en de afwateringssloot door weg naar het naastgelegen rietland.


Volgende 5