Home

Laatste logjes

Radio Kootwijk
Mais hakselen in de mist
Walnotenboom
Kootwijkerzand
Zwarte zwaan
Zwanen op Belterwiede
"Beleef de Gouden Ee…

Laatste reacties

aargh: De hele radiogeschiedenis…
klaproos: wat ligt het station …
Hanny: Een heel interessant verh…
klaproos: wat een schitterend gezi…
Jan K. alias Afan…: Je was wel weer op het ju…
Hendrika: De chauffeur had alleen m…
Hanny: Heel mooi deze serie in d…
Henk Jonkvorst: dat je hier nou juist get…
aargh: Ze zijn boven alles heel …
willy: uit eigen tuin.. je heb…

Categorieën

Bloemen, planten en bomen
Dieren
Diversen
Druppels
Gezin en familie
Het weer
Insecten
Koken en eten
Landschap en natuur
Macro-opnames
Onze tuin
Portret
Steden en dorpen
Vakantie
Vogels
Vroeger

Archieven

Sep 2014
Aug 2014
Jul 2014
Jun 2014
Mei 2014
Apr 2014
Mrt 2014
Feb 2014
Jan 2014
Dec 2013
Nov 2013
Okt 2013
Sep 2013
Aug 2013
Jul 2013
Jun 2013
Mei 2013
Apr 2013
Mrt 2013
Feb 2013
Jan 2013
Dec 2012
Nov 2012
Okt 2012
Sep 2012
Aug 2012
Jul 2012
Jun 2012
Mei 2012
Apr 2012
Mrt 2012
Feb 2012
Jan 2012
Dec 2011
Nov 2011
Okt 2011
Sep 2011
Aug 2011
Jul 2011
Jun 2011
Mei 2011
Apr 2011
Mrt 2011
Feb 2011
Jan 2011
Dec 2010
Nov 2010
Okt 2010
Sep 2010
Aug 2010
Jul 2010
Jun 2010
Mei 2010
Apr 2010
Mrt 2010
Feb 2010
Jan 2010
Dec 2009
Nov 2009
Okt 2009
Sep 2009
Aug 2009
Jul 2009
Jun 2009
Mei 2009
Apr 2009
Mrt 2009
Feb 2009
Jan 2009
Dec 2008
Nov 2008
Okt 2008
Sep 2008
Aug 2008

Jetske Fotografie


Klik op de foto voor meer informatie.

Mailen?

Klik hier om een mail te versturen.

Rss etc.

Powered by Pivot - 1.40.6: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Radio Kootwijk

Maandag 29 September 2014 om 20:57

Een tijdje geleden brachten we een bezoek aan Radio Kootwijk. Ik heb tussen de foto's tekst toegevoegd die ik heb overgenomen van de informatieborden die daar hangen.


Rond 1900 wordt de vraag naar betrouwbare radioverbindingen met onze toenmalige koloniën steeds groter. Na uitvoerig onderzoek door PTT-ingenieurs blijkt het mogelijk om de 12000 kilometer te overbruggen tussen Nederland en de Indische archipel met radiotelegrafie met de lange golf (morseseinen).


In 1919 krijgt architekt J.M. Luthmann opdracht voor de bouw van een zendergebouw met bijgebouwen en watertoren (voor koelwater voor de zender). Rondom het zendergebouw worden zes masten van ruim 200 meter hoog opgericht, waartussen de antennes worden gespannen. Deze "zendcirkel" heeft een diameter van 1200 meter. Het zendergebouw - nu een rijkmonument - is één van de meest uitgesproken voorbeelden van Art Deco betonarchitectuur van Nederland.


Het radiozendstation is op deze afgelegen, onbewoonde plek gebouwd om zo weinig mogelijk storende invloeden van het zendverkeer op de omgeving te ondervinden. De eerste radiotelegrafieverbinding komt tot stand op 5 mei 1923.


Al na een paar jaar blijkt de langegolf radiotelegrafieverbinding kostbaar en gebrekkig. Het Philips laboratorium in Eindhoven experimenteert inmiddels met een kortegolfzender die in 1925 op Java door radioamateurs wordt gehoord. De verbinding via de kortegolf is een enorme vooruitgang: het kost veel minder energie en ruimte, terwijl de geluidskwaliteit veel beter is.


Nu is behalve telegrafie ook telefonie mogelijk. PTT kan die radiotelefoonverbinding op 28 februari 1928 voor het publiek openstellen. Drie minuten telefoneren met Nederlands-Indië kost in die jaren 33 gulden, destijds een gemiddeld weekloon.


Een jaar later is de kortegolfverbinding zo betrouwbaar dat hij op 7 januari 1929 officieel geopend kan worden door koningin-moeder Emma. Willy Derby schrijft voor de gelegenheid de beroemde smartlap "Hallo Bandoeng!", klik hier.


Gelijktijdig met de bouw van het zendstation Radio Kootwijk begint aan de andere kant van de lijn in Nederlands-Indië vanaf 1918 de bouw van de enorme zender in de Malabarkloof bij Bandoeng op Java. Hoge antennemasten zijn daar niet nodig. De antennedraden rusten hier op vijf kabels van elk bijna twee kilometer lang, die op 800 meter tussen de bergtoppen zijn gespannen. Een waar kunststukje! Door de geografische positie van de kloof straalt de radiosignaal precies richting Nederland.


Op 5 mei 19 opent gouverneur-generaal mr Dirk Fock het zendstation Malabar op feestelijke wijze. Radio Malabar is sindsdien het centrum voor het internationale radiotelegraaf- en telefoonverkeer vanuit Nederlands-Indië naar alle continenten. Echter na de capitulatie van de Japanse bezetters van Nederlands-Indië is radio Malabar al in 1945 geheel verwoest. Nu resten er daar slecht overwoekerde fundamenten.


De eerste bewoners van Radio Kootwijk zijn 150 Amsterdamse werklozen, die de 450 hectare grote zandverstuiving geschikt maken voor de bouw van het zendstation. De arbeiders wonen in barakken.


Voor het personeel van Radio Kootwijk en hun gezinnen worden vier blokken van elk zes woningen gebouwd aan de Turfweg. De mensen die werken bij de bedienng van de zenders en bij de storingsdienst moesten immers dag en nacht bereikbaar zijn. Er wordt ook een hotel, een huis voor ongehuwde ambtenaren, gebouwd.


Eind jaren twintig wonen er een kleine 200 mensen in het dorp. Het dorp heeft geen winkels of andere voorzieningen en is volledig aangewezen op Apeldoorn. De PTT zorgt voor het noodzakelijke (school)busvervoer. In het afgelegen dorp bloeit het verenigingsleven, o.a. een toneelvereniging en een kegelclub. In 1996 heeft de KPN (voorheen PTT) alle woningen verkocht. Van de huidige dorpsbewoners hebben er nog weinig binding met de KPN.


Tot 1970 is Radio Kootwijk het middelpunt van het intercontinentale telegrafie- en telefoonverkeer van en naar Nederland. Daarna onderhoudt Radio Kootwijk voor Scheveningen Radio de verbindingen met schepen over de hele wereld. De invoering van satellietverbindingen maakt Radio Kootwijk tenslotte overbodig. Eind 1998 is daarom het zendstation definitief uitgeschakeld. Sinds december 2009 is Radio Kootwijk na zo'n 90 jaar weer eigendom van Staatsbosbeheer.

Mais hakselen in de mist

Zondag 28 September 2014 om 20:26

Op zaterdagmorgen was ik vroeg op stap. Het was mistig en ik wilde op deze vrije dag foto's maken in de mist. De komende tijd zal ik hiervan een aantal series laten zien.

Tegen half elf reed ik na een ronde door De Weerribben weer richting huis. Inmiddels had ik zin in ontbijt en koffie. Tot mijn vreugde zag ik voor het eerst in dit seizoen de verrichtingen van een maishakesleaar. Gelukkig de mais gaat er weer af, dat geeft weer ruim zicht. De hakselaar werd door de mist nagenoeg aan het oog onttrokken.


Langzaam kwam de hakselaar en de tractor met keeper uit de mist tevoorschijn.


De hakselaar was aangekomen bij het begin van de akker en moest naar links manouvreren. De hakselaar kwam angstaanjagend dichtbij, ik stond echter veilig aan de andere kant van de sloot.


Het volgende moment schoot de hakselaar met het rechter voorwiel in de sloot.


De onfortuinlijke chauffeur kon geen kant meer op.


Het voordeel bij landbouwwerktuigen is dat er altijd wel een andere sterke "jongen" in de buurt is. Een sleepkabel behoort tot de standaarduitrusting.


Met gemak trok de tractor de hakselaar weer uit de sloot.


Uiteraard kreeg de chauffeur vele kwinkslagen te verduren. En dat dit nu allemaal net moest plaats vinden onder het oog van de camera. "Het komt toch niet in de krant hé? vroegen ze aan de fotograaf. Waarop ik geruststellend antwoordde dat het niet in de krant kwam ....
De rand van de sloot was begroeid en vanuit de cabine had de chauffeur nauwelijks zicht op de sloot. Voordat hij het doorhad begaf hij zich op een hellend vlak en met een zwaar front is er dan geen houden meer aan.


De mannen namen meteen een koffiepauze.


Het is een familiebedrijf en ik ken meerder mensen van deze aardige familie. Ze gingen even spontaan poseren. Ze hebben uiteindelijk wel zelf geraden dat de foto's misschien nog op een website kwamen. Bij het afscheid heb ik gezegd hoe ze via Google mijn weblog konden vinden. Dus niet in de krant, maar gewoon op het wereldwijde web. ;-)


Het is dus de komende tijd weer uitkijken geblazen met het zware materieel op de weg. Het is met name te hopen dat de mannen zelf ook goed uitkijken, zeker als ze schoolgaande kinderen passeren.
En zo maak ik meteen een overstap naar het drama wat er zich zondagmiddag afspreelde in Haaksbergen. Wat een verdriet voor alle betrokkenen. Ik heb me vanmiddag boos gemaakt toen ik het filmpje zag van het ongeval. Ons land is vergeven van regels en dan zie je bij een dergelijk evenement het publiek dichtbij de verrichtingen van een monstertruck staan, afgescheiden door een dranghekje. Ik hoop toch van harte dat ze hier wat van geleerd hebben. Echter ook hier geldt weer: "Als het kalf verdronken is dempt men de put".

Kootwijkerzand

Woensdag 24 September 2014 om 22:52

Een tijdje geleden verbleven we een aantal dagen in Hotel De Wageninsche Berg. Het hotel ligt op de zuidelijkste stuwwal uit de voorlaatste ijstijd. Hier staan we te wachten bij een veerpont aan de oever van de Nederrijn. Rechts op de foto staat het hotel.


Vanuit de tuin van het hotel heb je een prachtig uitzicht op o.a. de Nederrijn.


Vanuit het hotel maakten we een uitstapje naar Kootwijkerzand.


Een stukje historie. De heidevelden werden in de loop der jaren overbegraasd en werden intensief afgeplagd. Heideplaggen werden in de Middeleeuwen gebruikt in de poststal en als mest voor landbouw. Toen de heide te veel geplagd werd, konden de heides zich niet herstellen en er ontstonden vlaktes met stuifzand. De wind zorgde ervoor dat er op verschillende plekken duinen gevormd werden.


Zo ontstonden enorme zandverstuivingen die een bedreiging vormden voor de streek. In de Middeleeuwen werd zelfs het dorp Kootwijk door het stuivende zand bedolven.


Pas na de oprichting van het Staatsbosbeheer in 1899 werd het eeuwenlange gevecht tegen het stuivende zand gewonnen. Rond Kootwijk werden grote delen van de zandverstuivingen vastgelegd door de aanplant van honderdduizenden grove dennen. Boswachterij Kootwijk is dan ook één van de oudste natuurterreinen.


Het schrale landschap is ondanks het bewegende zand ook rijk aan karakteristieke flora en fauna. De vele sporen op het zand onthullen de aanwezigheid van reeën, edelherten en wilde zwijnen. Dassen zijn hier ook goed vertegenwoordigd.
Op het gebied van unieke planten komen we ruig haarmos, heidespurrie en zandzegge tegen. De laatste twee plantensoorten groeien als enige in de wereld in het Kootwijkerzand.


Ter gelegenheid van zijn honderdjarig bestaan heeft Staatsbosbeheer een uitkijktoren gebouwd aan de rand van Kootwijkerzand.
De toren is vanwege de onveilige situatie gesloten voor publiek.


Van het uitgestrekte stuifzandgebied is gelukkig een restant bewaard, het Kootwijkerzand. Deze dynamische zandverstuiving is bewaard vanwege zijn bijzondere landschaps- en natuurwaarden. Met zijn oppervlakte van 700 hectare is dit Kootwijkerzand zelfs het grootste zandstuifgebied van Europa. Kootwijkerzand wordt ook wel het Sahara van Europa genoemd.


Het natuurreservaat Kootwijkerzand is een aaneenschakeling van door wind gevormde zandduinen. Het bewegende zand wordt dagelijks gestoven. Er ontstaan nieuwe sierlijke ribbels en door de jaren heen zijn er bizar gevormde vliegdennen gaan groeien waarvan de wortels open gewaaid zijn.

Zwarte zwaan

Maandag 22 September 2014 om 22:04

Ondanks dat de schoolvakanties voorbij waren, was het twee weken geleden nog druk in en rond Giethoorn. Het gebied werd bevolkt door het Aziatische volk en door de "Grijze golf".


Afgelopen vrijdag was de rust dan echt weergekeerd.


Ik neem jullie nog één keer mee naar de zwanen op de Belterwiede. Tussen alle witte zwanen zwom één zwarte zwaan.


Deze soort komt voor in Australië, Tasmanië en Nieuw-Zeeland en is daar zeer talrijk. Hij leeft in zoet- en brakwatergebieden. Zijn voedsel bestaat uit grassen en waterplanten.


De zwarte zwaan is een populaire sierwatervogel die veel wordt gehouden en gekweekt. Ontsnapte of uitgezette exemplaren kan men ook in de Europese natuur tegenkomen en worden beschouwd als exoot.


Als het in Australië, Tasmaniën en Nieuw-Zeeland zomer is, is het hier winter. Hierdoor broeden de zwanen in Nederland het hele jaar door. De zwarte zwanen vormen rond hun tweede levensjaar een koppel voor het leven. De kuikens worden door de ouders samen opgevoed.


De zwarte zwaan is niet honkvast. Bij zwerftochten kan hij afstanden van honderden kilometers overbruggen en zorgt zo ook zelf voor zijn verspreiding. Kenmerkend is de klagende, trompetterende roep bij hun nachtelijke vluchten.


In de herfst zijn de geuren intenser. Tijdens het varen ruik je de geur van het water en het veen.


Tijdens het varen zei mijn vriendin ontroerd: "Ik vind het hier zo ontzettend mooi, het lijkt net alsof dit water oneindig doorloopt. Zal het in het Paradijs er zo uitzien? Waarop haar man zei: "Dat zou best eens kunnen, ik heb in ieder geval al twee engeltjes aan boord..." ;-)

Zwanen op Belterwiede

Zaterdag 20 September 2014 om 23:20

Dit mooie nazomerweer ervaar ik als een cadeautje. Als ik vrij ben probeer ik ervan te genieten door zoveel mogelijk buiten te zijn.
Twee weken geleden heb ik een dag gaan varen met onze dochter. We begonnen onze vaartoch in Wanneperveen, bij de Belterwiede. Zie Google maps. De officiële benaming is Belterwijde, maar in de spreektaal wordt deze plas altijd Belterwiede genoemd en daarom ook vaak zo geschreven.


Op de Belterwiede zwemmen de laatste jaren heel veel zwanen, volgens mij zijn het er meer dan honderd.


Ik had die dag alleen mijn compactcamera mee en met deze camera maakte ik enkele foto's.


Bij deze foto moest ik snel reageren en flink inzoomen om de snel voorbij vliegende zwanen vast te leggen.


Vrijdag j.l. heb ik weer gevaren en deze keer nam ik vrienden mee die altijd enorm genieten van het varen. Naast mijn compactcamera nam ik nu ook mijn (oudere) spiegelreflex camera mee en het zoomobjectief van 70 - 200 mm. Ook deze keer startten we bij de Belterwiede en kwamen we de zwanen tegen.
Een zwaan met een gebroken spiegel.


Een heuse familiezwanendans.


Deze zwaan op de startbaan legde ik vast met de spiegelreflex. Het voordeel van deze camera is dat je een serie foto's achter elkaar kunt maken. Het Canon objectief heeft twee stabilizerfuncties, de ene is voor stilstaande beelden en de tweede is voor bewegende beelden, dus beelden waarbij je de camera meetrekt met je onderwerp.


En die functie kwam nu goed van pas.








Toen we na een prachtige middag...


...weer vlak bij de thuishaven waren, legde ik een groepje zwanen vast bij zacht tegenlicht.


De volgende keer neem ik jullie nog een keer mee naar de Belterwiede en wel naar een bijzondere zwaan.

Volgende 5