Home

Laatste logjes

Husky's in de sneeuw
In de sneeuw rond de graf…
Op weg in de sneeuw
Sneeuw in Heerlijkheid De…
Het Reestdal
Natte landerijen en een b…
Zonneschijn na natte snee…

Laatste reacties

Hanny: Helemaal passend in de om…
Hendrika: Aan de titel had ik verwa…
Jan K. alias Afan…: Wat een heerlijke sneeuwf…
aargh: Schitterend! Die lage nev…
Hanny: Dank voor de foto's van d…
anna: Prachtige plaatjes !!
willy: dat is pas schitterend om…
Jan K. alias Afan…: Je hebt weer een prachtig…
Henk Jonkvorst: Niet eens zover uit de bu…
klaproos: ohhh jetske, je hebt wel …

Categorieën

Bloemen, planten en bomen
Dieren
Diversen
Druppels
Gezin en familie
Het weer
Insecten
Koken en eten
Landschap en natuur
Macro-opnames
Onze tuin
Portret
Steden en dorpen
Vakantie
Vogels
Vroeger

Archieven

Feb 2015
Jan 2015
Nov 2014
Okt 2014
Sep 2014
Aug 2014
Jul 2014
Jun 2014
Mei 2014
Apr 2014
Mrt 2014
Feb 2014
Jan 2014
Dec 2013
Nov 2013
Okt 2013
Sep 2013
Aug 2013
Jul 2013
Jun 2013
Mei 2013
Apr 2013
Mrt 2013
Feb 2013
Jan 2013
Dec 2012
Nov 2012
Okt 2012
Sep 2012
Aug 2012
Jul 2012
Jun 2012
Mei 2012
Apr 2012
Mrt 2012
Feb 2012
Jan 2012
Dec 2011
Nov 2011
Okt 2011
Sep 2011
Aug 2011
Jul 2011
Jun 2011
Mei 2011
Apr 2011
Mrt 2011
Feb 2011
Jan 2011
Dec 2010
Nov 2010
Okt 2010
Sep 2010
Aug 2010
Jul 2010
Jun 2010
Mei 2010
Apr 2010
Mrt 2010
Feb 2010
Jan 2010
Dec 2009
Nov 2009
Okt 2009
Sep 2009
Aug 2009
Jul 2009
Jun 2009
Mei 2009
Apr 2009
Mrt 2009
Feb 2009
Jan 2009
Dec 2008
Nov 2008
Okt 2008
Sep 2008
Aug 2008

Jetske Fotografie


Klik op de foto voor meer informatie.

Mailen?

Klik hier om een mail te versturen.

Rss etc.

Powered by Pivot - 1.40.6: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Husky's in de sneeuw

Zondag 01 Februari 2015 om 17:18

Op deze grijze zondag neem ik jullie nog een keer mee naar de sneeuwpracht van vrijdag j.l. Naar een fotoserie van een bijzondere ontmoeting...

Afgelopen zomer stond er naast ons op de de camping een echtpaar die twee Siberische husky's bij zich hadden. Ik vond het prachtige honden, maar daarbij had ik ook geobserveerd dat het wel honden waren met een gebruiksaanwijzing. Ik raakte met de buren aan de praat en zij vertelden mij meer over de eigenschappen van deze honden. Tussen de foto's zal ik wat meer vertellen over deze eigenschappen.

Eén van de twee husky's had twee verschillende kleuren ogen, dat is een eigenschap die bij dit ras veel voorkomt.


Vrijdag j.l. trof ik op mijn pad twee husky's. Toen ik de eigenaar met deze twee husky's ontmoette heb ik nog wel gerefereerd aan deze reclame. Een husky in de sneeuw spreekt mij meer aan dan een husky in de zomerzon. Het verbaasde mij dat deze beide honden los konden lopen, husky's staan er namelijk om bekend dat ze niet altijd goed luisteren. De eigenaar vertelde mij dat zijn honden over het algemeen wel goed luisteren en als ze dat niet doen, hij ze corrigeert hij met een stroomstootje. De honden hebben een band om de hals en hij heeft een afstandbediening in de broekzak. Nu wil ik over de voors en tegens van deze methode hier niet gaan discusseren, want deze discussie wordt al volop gevoerd bij de hondenbezitters, zo vertelde mij deze man.


De Siberische husky werd gefokt door de nomadenstam van de Chuci's, een aan de Eskimo verwante stam uit het bekken van de Kolyma en de voet van het Cherski Gebergte. Het is een oud ras, dat jarenlang een dubbelrol had als sledehond en gezelschapshond. Het ras werd uit lokale rassen gefokt om een ras te krijgen met sterk uithoudingsvermogen en veel kracht. De precieze afkomst is onduidelijk. Het is een hond gebleven met prima werkeigenschappen en is één van de liefste variëteiten binnen de sledehonden.


De Siberische Husky wil veel aandacht hebben en wil daarbij veel bewegen. Om zijn energie kwijt te kunnen kan een Husky sloopgedrag vertonen, zeker wanneer hij of zij nog een puppy is. Deze eigenaar gaat vier keer per dag een half uur met deze honden wandelen. In het weekend wandelt hij nog veel langer.


De Husky is een hond die goed voor zichzelf kan zorgen, maar niet graag alleen is. Dit komt omdat de Husky van oorsprong een roedeldier is en vaak omgeven is met andere honden of eventueel andere dieren. Het is altijd aan te raden om te kijken of er ruimte is voor twee Husky’s of eventueel een kat.


Als er een ras is wat lichtelijk moeilijk opvoedbaar is dan is het de Husky. Door zijn oerachtergrond is de Husky niet gewend te luisteren naar de mens. Uiteraard is dit wel aan te leren, alleen vergt het een stuk meer tijd dan men gewend is van een ander hondenras. Wanneer de Husky eenmaal luistert is het een van de fijnste honden die je je maar voor kunt stellen. De Husky is waakzaam over zijn roedel en beschermt hen als geen ander. Hij of zij is zeker in staat tot een hechte vriendschap. Men moet er wel rekening meehouden dat de Husky af en toe de neiging kan hebben alleen te luisteren wanneer hij of zij dat wilt. Om een Husky te houden dient men wel over een berg engelengeduld te beschikken.


De Husky kan er ineens vandoor schieten als hij of zij een kat, konijn of kip ziet lopen. Dit is het jachtinstinct van het ras. Van oudsher zit dit er al ingebakken en dit gaat er ook zeer moeilijk uit. Los laten lopen is daarom ook zeker af te raden, tenzij men er zeker van is dat de hond goed luistert en direct terug komt lopen wanneer men hem of haar roept.


De Husky heeft een dubbele vacht die hem beschermt tegen alle weersomstandigheden. De Husky is een van de schoonste hondenrassen ter wereld en zal zelden stinken of in ieder geval voor een zeer korte tijd wanneer hij of zij bijvoorbeeld te water is geweest. De dubbele vacht heeft als nadeel dat de Husky vaak in de rui is en ontzettend veel haren kan verliezen. Dit zorgt voor vele dagen stofzuigen en alles goed schoonmaken. Een volle vuilniszak met haren van je hond is de normaalste zaak van de wereld bij een Husky.


De Siberische Husky kan vrij slecht tegen warmte. Men moet de hond dan ook alle ruimte geven wanneer het plus minus 25 a 30 graden is. Men moet zorgen voor voldoende drinkwater en laten afkoelen wanneer hij of zij dat wil. Op warme dagen mag men niet lang wandelen en zeker niet fietsen of steppen.


De husky mag graag graven en is regelmatig op zoek naar iets in de grond. Volgens deze eigenaar zijn ze op zoek naar iets wat er ontbreekt in hun voedsel, wat dat dan is daar was deze eigenaar nog niet achter.


Het is heel belangrijk dat men goed nadenkt voordat men überhaupt een hond aanschaft. Daarnaast is het belangrijk om te kijken wat voor ras bij je leefomstandigheden past en dat geldt zeker voor de Siberische husky.
Misschien is het jullie al opgevallen, maar dit fotomodel is iets forser dan de Siberische husky. Deze hond heeft bloed in zich van de Alaska Malamute


Hierboven heb ik een aantal aspecten genoemd die men zou kunnen bestempelen als nadelen van de Siberische husky. Waarom kiezen mensen dan toch voor de Siberische husky als hond en wat is er zo bijzonder aan dit hondenras? De Siberische husky is:
• Robuust en sterk, met een groot uithoudingsvermogen
• Goed geschikt als een metgezel of werkhond
• Past zich moeiteloos aan
• Rustig. Niet echt een blaffer.
• Vriendelijk bij onbekenden/vreemden.
• Speels en zeer energiek
Husky’s kunnen zeer goede familiedieren worden. Mits goed opgeleid, kunnen zij zeer goed met mensen, kinderen en andere honden omgaan.


Tot slot nog een foto van de sledehonden, tentoongesteld tijdens de World Press Photo tentoonstelling in Groningen. Mijn lievelingsfoto.

In de sneeuw rond de grafheuvels

Vrijdag 30 Januari 2015 om 15:14

Inmiddels was ik aangekomen bij een groot open veld midden in het bos, zie Google maps. In de zomer bloeit hier de heide.
In dit veld liggen de grafheuvels


Vanuit de schaduw van het bos kwam ik nu in de zon. Het was niet koud en heb me daar dan ook heerlijk laten opwarmen door de zonnestralen, daarbij genietend van het besneeuwde landschap.


Ik volgde het pad rond de grafheuvels.






Daar waar de zon de besneeuwde takken bereikte, ging het sneeuwen.




Na de ronde om de grafheuvels besloot ik nog niet terug te gaan naar de auto. Het was in het bos zo sprookjesachtig mooi. Ik volgde een pad en kwam uit bij een grote tuin met daarop deze schuur. Overal hingen borden met daarop: "Verboden toegang". Ik maakte een foto van deze idyllische plek midden in het bos.


Ik volgde het pad langs deze tuin en maakte op een andere plaats nog een overzichtsfoto. Ik heb me laten vertellen dat het eigenlijke woonhuis onder die grote bult ligt.


Ik had wel heel graag een kijkje willen nemen bij dat huis.


Even later kwam ik uit bij "De Koepel". Deze is 400 jaar geleden gebouwd in opdracht van de bisschop van Utrecht. Dit optrekje is o.a. bewoond door deze beroemde schaatster.
Op dit pad had ik een leuke ontmoeting, met levende wezens die zich in de sneeuw helemaal thuisvoelen, maar daarover morgen meer. Het was niet de verschikkelijke sneeuwman hoor...


En zo was ik, na een schitterende wandeling aangekomen op de Eiderberg waar ik aan het eind mijn auto had geparkeerd.


Tot slot een filmpje van mijn wandeling door de sneeuw.

Op weg in de sneeuw

Vrijdag 30 Januari 2015 om 12:54

Ik vind mijzelf een bofferd. De afgelopen week heb ik iedere dag gewerkt en lange dagen gemaakt. Tijdens die dagen was het slecht weer. Vannacht is er sneeuw gevallen en laat ik nu net vandaag een vrije dag hebben. Ik was al vroeg uit de veren om de auto's en de oprit sneeuwvrij te maken. Toen die klus geklaard was stapte ik in de auto...


...om onze dochter naar het station te brengen. Niet dat ze zichzelf niet kon redden, maar ik wilde toch meteen een wandeling in de sneeuw maken. Uiteraard had de trein, met dit winterse weer, vertraging.


Vanaf Steenwijk reed ik naar het bos via de Baarsweg.


De zon rees boven de bewolking. Van tijd tot tijd stopte ik voor een foto. Het was wel oppassen geblazen, want de weg was door het aanvriezen spiegelglad geworden.


Een foto in westelijke richting...


...en in oostelijke richting.


Aan het einde van de Baarsweg parkeerde ik de auto en stapte daar het bos in. Ook dit bos is onderdeel van landgoed De Eese. Ik ben niet echt een bosmens, ik ben meer gecharmeerd van water en vergezichten, maar een bos met sneeuw kan me wel bekoren.


Er waren niet veel mensen in het bos, toch was ik lang niet de eerste die de paden betrad. Deze joggers vroegen of ze zichzelf konden terugzien. Ik gaf ze mijn weblognaam.


Hier koos ik voor een pad dat nog door niemand was betreden.


Ik ben wel blij dat ik op tijd op stap was, nog voordat de meeste sneeuw was weggesmolten en nog voor de bewolking kwam opzetten.
In de volgende serie neem ik jullie mee naar mijn wandeling rond de Grafheuvels.

Sneeuw in Heerlijkheid De Eese

Zaterdag 24 Januari 2015 om 12:11

Ik laat Het Reestdal even voor wat het is en neem jullie eerst mee in de sneeuw. Ik maake een wandeling over landgoed: "Heerlijkheid De Eese".

De sneeuw en ijzel zorgden vanochtend voor veel overlast op de wegen.


Ik parkeerde mijn auto bij de grote schuur ...


.... naast deze gedenksteen.


Zonder verder commentaar neem ik jullie mee door de sneeuw.



















Het Reestdal

Woensdag 21 Januari 2015 om 14:46

Vorige week vrijdag maakte ik op een mooie dag een wandeling in het Reestdal. Ik parkeerde de auto aan de Gemeenteweg, vlakbij de Beugelenbrug, zie Google maps. Bij het uitstappen passeerden mij deze beide mannen en zeiden dat ze hun haren gekamd hadden en dat ze zo wel op de foto konden.


Bij de brug staat een verhalenpaal, het is één van de vijf palen in het Reestdal. Bij de verhalenpunten is een boeiend verhaal voor volwassen of voor kinderen te beluisteren. Spannende maar ook informatieve onderwerpen of thema's komen aan bod. Wat te denken van een Roofoverval in Eesinge, 'de Non en de ridder' of voor de jongsten leerzame informatie over verschillende bomen, vissen en de slingerende rivier de Reest.


De regen en de harde wind van de afgelopen weken hebben het Reestdal in de benedenloop veranderd in een waterrijk landschap. Toen vroeger het stroomgebied van de Reest meer dan 60.000 ha groot was (nu nog ongeveer 10% daar van) was het Reestdal tussen Dedemsvaart en Meppel een binnenzee. Dat was met andere beekdalen ook het geval. Eind 19e eeuw was het Reggedal tussen Ommen en Diepenheim ‘s winters een enorme watervlakte. Niemand keek er van op. Het hoorde nu eenmaal zo. We zullen die uitgestrekte watermassa’s in de Nederlands beekdalen nooit meer terugzien. Talloze ingrepen in het landschap ( kanaliseren, ruilverkaveling, aanleg stuwen e.d.) maken dit onmogelijk.


Toch verandert er wel iets. De laatste jaren proberen de waterschappen het water bij overvloedig neerslag wat “eerlijker” over de hele beek te verdelen. Het project Beekherstel Reestdal is hier een voorbeeld van. Als de hemelsluizen dagen openstaan en er extreem veel neerslag valt, wordt water in de bovenloop en middenloop van de Reest een poosje vastgehouden. Dat kan door op twee plekken knijpstuwen tijdelijk te sluiten. Meppel krijgt dan niet al het water te verwerken. Want daar gaat het nog wel eens mis. Zo erg als in de jaren 60 van de vorige eeuw zal het niet meer worden. Deze informatie komt uit deze bron


De Reest begint tussen Slagharen en Dedemsvaart en is 30 kilometer lang. Over tientallen kilometers vormt de Reest de grens tussen Drenthe en Overijssel. De Reest loopt door Meppel en mondt uit in het Meppelerdiep. Op onderstaande foto loop ik aan de oever aan de kant van Overijssel.


Eén blauwe reiger en een groepje zwarte kraaien hielden me tijdens de wandeling gezelschap, maar dan wel op veilige afstand.


Een landbouwwerktuig in de winterslaap.


Aanvankelijk dacht ik dat dit het verste punt van mijn wandeling zou zijn. Ik had echter mijn "stoute laarzen" laarzen aan, zoals Henk in zijn reactie stelde. Vlak naast het water ontdekte ik nog een droog stevig dijkje en kon zo mijn wandeling vervolgen.


Achterom kijkend zag ik de Reest mooi door het landschap kronkelen. Er zat flinke stroming in het water.


Op dit punt hield het dan toch echt op, er zat niet anders op dan om te keren en dezelfde weg terug te nemen.


De Beugelenbrug kwam weer in zicht. De volgende keer neem ik jullie mee over de brug en vervolgen we onze wandeling in Drenthe.