Home

Laatste logjes

De huiszwaluw
Van een roodpootschildwan…
Urk, foto's van een gast
Een fotosessie bij 33 gra…
Oranje zandoogje, koraalj…
Kraanvogels gezien ...
Een veenlijk in Fochtelo…

Laatste reacties

willy: prachtige foto's... nog…
aargh: Schitterende foto's!
Henk Jonkvorst: Het zijn smeerlappen die …
willy: geen vuiltje aan de lucht…
Sandra: sta je toch ook even gek …
Sandra: mooie reeks foto's! Een g…
Sandra: je kan duidelijk zien dat…
anna: Dank je zus...
Henk Jonkvorst: jou zus heeft sowieso één…
Jetske: @Henk, als fotograaf hoop…

Categorieën

Bloemen, planten en bomen
Dieren
Diversen
Druppels
Gezin en familie
Het weer
Insecten
Koken en eten
Landschap en natuur
Macro-opnames
Onze tuin
Portret
Steden en dorpen
Vakantie
Vogels
Vroeger

Archieven

Jul 2014
Jun 2014
Mei 2014
Apr 2014
Mrt 2014
Feb 2014
Jan 2014
Dec 2013
Nov 2013
Okt 2013
Sep 2013
Aug 2013
Jul 2013
Jun 2013
Mei 2013
Apr 2013
Mrt 2013
Feb 2013
Jan 2013
Dec 2012
Nov 2012
Okt 2012
Sep 2012
Aug 2012
Jul 2012
Jun 2012
Mei 2012
Apr 2012
Mrt 2012
Feb 2012
Jan 2012
Dec 2011
Nov 2011
Okt 2011
Sep 2011
Aug 2011
Jul 2011
Jun 2011
Mei 2011
Apr 2011
Mrt 2011
Feb 2011
Jan 2011
Dec 2010
Nov 2010
Okt 2010
Sep 2010
Aug 2010
Jul 2010
Jun 2010
Mei 2010
Apr 2010
Mrt 2010
Feb 2010
Jan 2010
Dec 2009
Nov 2009
Okt 2009
Sep 2009
Aug 2009
Jul 2009
Jun 2009
Mei 2009
Apr 2009
Mrt 2009
Feb 2009
Jan 2009
Dec 2008
Nov 2008
Okt 2008
Sep 2008
Aug 2008

Jetske Fotografie


Klik op de foto voor meer informatie.

Mailen?

Klik hier om een mail te versturen.

Rss etc.

Powered by Pivot - 1.40.6: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

De huiszwaluw

Donderdag 24 Juli 2014 om 08:36

Aan de achterkant van de boerderij van natuurmonumenten in Fochteloërveen hebben huiszwaluwen hun nesten gebouwd.


Ze kregen van natuurmonumenten bouwmaterialen en daar was dankbaar gebruik van gemaakt.


Er waren ook zwaluwen die zich helemaal op eigen kracht hebben gered met de bouw van hun nest. Knap zoals ze hun nesten van klei en zand tegen de balk en de muur hebben geplakt.


Gelukkig dat ik op het laatste moment mijn 70 - 200 mm Canon objectief in mijn rugzak heb gestopt, deze kwam nu goed van pas.


Ik werd nieuwsgierig gadeslagen.


Ze hebben maar één doel en dat is eten, eten en nog eens eten.


De ouders hadden het razenddruk. Links op de foto zie je nog net een opengesperd geel bekkie.


Eén van de jongen wurmde zich zover uit het nest, het leek alsof hij de sprong ging wagen.


Maar toen keek hij naar beneden en besloot nog even te wachten, want het was wel erg hoog. ;-)


Hier kreeg een jong een waterjuffer als lekkernij. Doordat de ouder net wegvloog had mijn Autofocus en Imagestabilizer het moeilijk met deze onverwachte beweging en zijn de foto's niet scherp geworden. Ik vond het wel zo'n bijzonder gezicht dat ik de foto's toch heb geplaatst.




Het liep al tegen de middag en de temperatuur was al flink opgelopen. Ik stond daar echter heerlijk in de schaduw te fotograferen.


Van tijd tot tijd kroop een ouder in het nest, er moest immers binnenshuis ook nog worden schoongemaakt. Men moet tenslotte niet het eigen nest bevuilen.


Net toen ik bedacht dat ik voldoende materiaal had verzameld belde een "Jong" van huis en vroeg: "Mamma waar blijf je toch, je bent al zo vroeg vertrokken en nog niet thuis, gaat alles goed daar?


Een boodschap naast de bezorgde vraag was: "Kom je zo naar huis, want we hebben het plan opgevat om met elkaar te gaan varen en we hebben een kapitein nodig". En zo voeren we 's middags over de Gieterse wateren en zwommen we in de Beulakerwiede om af te koelen.
Het was weer een dag met een gouden randje.

Van een roodpootschildwants ... en een pad in de padkamer

Dinsdag 22 Juli 2014 om 22:06

Op de bewuste tropische zaterdag draaide ik mijn wasjes. Het wasgoed was bij deze warmte en tropische wind met een half uur droog. Het beddengoed buiten drogen en dan weer dezelfde dag op bed doen, dat is het lekkerste wat er is. Een, aan de waslijn drogende hoeslaken werd bezocht door een roodpootschildwants.


Het was een dag waarbij ik jaloers was op onze schildpad, lekker dobberen in de vijver. Zo nu en dan vroeg hij om aandacht en kreeg wat voer toegeworpen. 's Avonds was het in ons huis, op de benedenverdieping, nog steeds 28 graden. De kinderen konden zich boven redden met de mobiele airco en wij sliepen op de benedenverdieping met de tuindeuren wijd open. Met open tuindeuren slapen is een uitzondering. Theoretisch kan geen mens onze achtertuin betreden, maar je weet het maar nooit met ongewenste gasten. Toch is er op die nacht een ongewenste gast naar binnengeslopen...


Toen ik gisteravond onze badkamer binnenliep om te gaan douchen voor het slapen, werd ik verrast door een pad.


Een pad is een nachtdier en moet haast wel op die bewuste nacht zijn binnengeslopen en zich hebben verstopt in onze slaapkamer.


Eén of twee nachten later heeft hij waarschijnlijk de oversteek gemaakt van de slaapkamer naar de aangrenzende badkamer.


Tijdens de nacht met de open tuindeuren hoopte ik al dat er geen vreemde kat op ons bed zou springen of een inbreker naast ons bed zou staan (zoals men laat zien tijdens een reconstructie in "Opsporing verzocht"). Ik had echter geen rekening gehouden met een pad, die ongemerkt over de drempel zou wippen.


De pad bleef zitten waar hij zat. Ik pakte mijn camera met de 100 mm macrolens en legde de pad vast. Ik kwam steeds een stapje dichterbij. Na de fotosessie maakte ik voorzichtig mijn eega wakker en vertelde over de gast in de badkamer. Ik ben niet bang aangelegd en wilde ook zelf de pad naar buiten brengen, echter mijn eega gedroeg zich als een echte beschermheer, hij "rekende af" met de ongewenste gast. Hij maakte netjes zijn handen nat, zoals je dat ook doet tijdens het vissen, pakte de pad op en zette deze resoluut weer buiten de deur.


Ik kon in alle rust onder de douche zonder de glurende ogen van de pad op mij gericht. En de pad heeft wel begrepen dat het een badkamer is en geen padkamer...

Urk, foto's van een gast

Maandag 21 Juli 2014 om 22:33

Mijn zus heeft een tijdje geleden de fotografie herontdekt. Dertig jaar geleden fotografeerde ze met een analoge spiegelreflexcamera. Een camera waarbij je handmatig zaken moest instellen om een juiste belichting te krijgen. Ze heeft recent een digitale spiegelreflexcamera aangeschaft. Tijdens de vele wandelingen heeft ze nu in plaats van Kelev een Canon aan de riem.


Vorige week maakte ze een uitstapje naar Urk. Vandaag kreeg ik de serie opgestuurd. Ik zocht er een aantal foto's uit voor mijn weblog.


Ze is nu druk aan de studie en aan het experimenteren met ISO, sluitertijd en diafragma. "Gulden snede" en "Regel van derden" zijn voor haar bekende begrippen geworden.


Fotobladen worden door haar verslonden en ook via internet probeert ze zoveel mogelijk informatie te verzamelen dat bruikbaar is voor deze hobby.


Haar Facebook wordt gebruikt voor het plaatsen van de foto's en op die manier kan ze voorzichtig aftasten wat anderen van haar foto's vinden.


Ze vraagt haar zus regelmatig om advies wat betreft de technische kant van het fotograferen.


Het fotograferen kun je echter niet leren uit een fotoblad of via internet of via je zus ... fotograferen moet in je zitten. Fotograferen is "Schrijven met licht" maar ook "Schrijven met je ziel". Fotograferen moet je een plezierig gevoel geven. Al deze zaken zie ik terug bij mijn zus.


En Kelev? Hij blijft nog altijd op de eerste plaats hoor. Hij gaat graag mee, als het vrouwtje weer zonodig op stap moet om te fotograferen... ;-)

Een fotosessie bij 33 graden

Zaterdag 19 Juli 2014 om 21:35

Vorig weekend had ik een fotosessie bij bewolkt weer, het was zelfs nog maar de vraag of we het droog zouden houden. Voor een fotosessie was het overigens perfect weer, geen knijpende ogen en geen slagschaduw door de zon. Naast de statieportretten waren er ook vele spontane acties en juist die vind ik het leukst om vast te leggen.


Vandaag vond ik dat ik toch wel even een logje moest plaatsen, deze tropische zaterdag moest ook bij mij "de boeken in".
Vandaag had ik dus wederom een fotosessie. Eén van de modellen kocht vanochtend nog een nieuwe jumpsuit, een zwarte passend bij deze tropische dag... "Je denkt toch niet dat ik in een korte broek op de foto ga", zie ze vanochtend....tsja.


Op de locatie van de fotosessie was het, naar omstandigheden, goed toeven. De locatie lag aan een groot meer en een grote boom gaf voldoende schaduw. De meeste foto's zijn gemaakt in de schaduw van de grote boom.
Ondanks de warmte hebben alle modellen zich kranig geweerd.

Oranje zandoogje, koraaljuffer, graspieper en paapje

Maandag 14 Juli 2014 om 20:50

In Fochteloërveen fietste ik de heide op. Aan weerszijden van het schelpenpad bloeide het jacobskruiskruid.


Op de plant zat een zebrarups. Het is de rups van de Sint-Jacobsvlinder. Deze rupsen slaan de gifstoffen uit jacobskruiskruid op, waardoor ze later als vlinder oneetbaar zijn.


Ik parkeerde mijn fiets en verliet het schelpenpaadje voor een wandeling over de heide. Het gebied wordt daar steeds natter en dat is gunstig voor een aantal dieren in dat gebied. Een zeldzame vlinder, het veenhooibeestje gedijt daar steeds beter, zie dit linkje.


Op 1 juli liepen we over hetzelfde pad en troffen daar Judith Bouma. Ze was daar samen met een medewerker van Natuurmonumenten de veenhooibeestjes aan het tellen.


Ze had een kleine verrekijker en een camera met macro-objectief bij zich. Judith heeft een eigen website


Ook het eenarig wollegras en de zonnedauw doen het goed in het natte gebied.


Tijdens de wandeling lukte het me om een mannetje koraaljuffer vast te leggen.


Ik heb lange tijd gespeurd naar veenhooibeestjes, maar niet gezien. Wel fladderden er heel veel oranje zandoogjes rond.


Maar rondfladderen en vastleggen op de gevoeligde plaat dat zijn twee verschillende dingen.


De vorige keer vertelde de medewerkster van Natuurmonumenten iets over dit gebied. Dit stuk van het Fochteloërveen vergt veel onderhoud, anders staat in een mum van tijd het gebied vol met bomen. Gelukkig kunnen ze hierbij terugvallen op een grote groep vrijwilligers. Ze vertelde dat het lastig is om het alle spotters naar de zin te maken. Je hebt vogelspotters, vlinderspotters, slangenspotters etc en iedere groep heeft weer andere wensen. "Wij zijn groen, maar dergelijke mensen zijn donkergroen" zo vertelde ze ons. "De één wil het wat natter, de ander wat droger. De volgende wil wat meer bomen en de ander minder bomen".

En onder welke categorie val ik? Ik ben een allesspotter en vooral een allesgenieter.
Doordat ik ongemerkt al langere tijd daar had rondgestruin en de zon steeds hoger klom, werd het toch wel heel warm op de open vlakte. Het werd tijd om langzaam richting fiets en auto te gaan.


Een vogel zat te zingen in een boompje. Met mijn Sony kon ik de vogel dichtbij halen. Voor het determineren had ik wel een hulplijn ingeroepen en wel van een natuurfotograaf. Het is een graspieper. "Voor de Graspieper zijn er een aantal bijzondere kenmerken, te weten de oogstreep en de baard, maar vooral het patroon op de borst en de geelachtige snavelbasis met donker boven en onder en de punt. Ook de kleur van de poten is kenmerkend. Heb je toevallig meer gemaakt, mogelijk zie de daar de zeer lange achternagel", schreef Philip.


Een eindje verder trof ik het weer dat een vogeltje voor mij wilde poseren. Het is een jong mannetje Paap (voorheen Paapje). Het Paapje is overduidelijk een juveniel mannetje. Dit vogeltje staat op de rode lijst.


Al met al was het een prachtige ochtend met een mooie vangst. Ik neem jullie nog een keer mee naar het Fochteloërveen. Aan het eind van de ochtend stond ik nog een tijdje te fotograferen bij het informatiecentrum van Natuurmonumenten.