Home

Laatste logjes

Het leed van de kleine pi…
Vlinder, zilveren maan in…
Een mooie pinksterdag met…
Brede orchis in Weinterpe…
Boerenzwaluwen
Dolfinarium (2)
Dag van de Verpleging met…

Laatste reacties

PeterDM: Zeer mooi verhaal Jetske.…
Harry Perton: Als het aan de kat lag, k…
anna: Prachtig gefotografeerd e…
aargh: fluffy cat snack. Ja zo g…
willy: " de zilveren maan".. ik…
Jan K. alias Afan…: Als ik het goed begrijp, …
aargh: Wat een schitterende vlin…
klaproos: wauw wat geweldig die …
Hanny: Zo kom je dus wel vaker b…
m vd fotokraam: Wat een mooi logje weer E…

Categorieën

Bloemen, planten en bomen
Dieren
Diversen
Druppels
Gezin en familie
Het weer
Insecten
Koken en eten
Landschap en natuur
Macro-opnames
Onze tuin
Portret
Steden en dorpen
Vakantie
Vogels
Vroeger

Archieven

Mei 2015
Apr 2015
Mrt 2015
Feb 2015
Jan 2015
Dec 2014
Nov 2014
Okt 2014
Sep 2014
Aug 2014
Jul 2014
Jun 2014
Mei 2014
Apr 2014
Mrt 2014
Feb 2014
Jan 2014
Dec 2013
Nov 2013
Okt 2013
Sep 2013
Aug 2013
Jul 2013
Jun 2013
Mei 2013
Apr 2013
Mrt 2013
Feb 2013
Jan 2013
Dec 2012
Nov 2012
Okt 2012
Sep 2012
Aug 2012
Jul 2012
Jun 2012
Mei 2012
Apr 2012
Mrt 2012
Feb 2012
Jan 2012
Dec 2011
Nov 2011
Okt 2011
Sep 2011
Aug 2011
Jul 2011
Jun 2011
Mei 2011
Apr 2011
Mrt 2011
Feb 2011
Jan 2011
Dec 2010
Nov 2010
Okt 2010
Sep 2010
Aug 2010
Jul 2010
Jun 2010
Mei 2010
Apr 2010
Mrt 2010
Feb 2010
Jan 2010
Dec 2009
Nov 2009
Okt 2009
Sep 2009
Aug 2009
Jul 2009
Jun 2009
Mei 2009
Apr 2009
Mrt 2009
Feb 2009
Jan 2009
Dec 2008
Nov 2008
Okt 2008
Sep 2008
Aug 2008

Jetske Fotografie


Klik op de foto voor meer informatie.

Mailen?

Klik hier om een mail te versturen.

Rss etc.

Powered by Pivot - 1.40.6: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Het leed van de kleine pimpelmees

Donderdag 28 Mei 2015 om 22:45

Al meerdere jaren nestelen in ons nestkastje pimpelmezen. Vorig jaar maakte ik een fotoserie en een kort filmpje van het voeren van de jongen. Zoals hier is te zien.


Op tweede pinksterdag vlogen de jongen uit. Althans bijna alle jongen, er bleef één jong achter in het nestkastje. Uiteraard moet er altijd één de laatste zijn, maar dit kleine ding draalde wel heel lang voordat hij de sprong in het diepe waagde.


De pimpelmees kwam naar voren, ging weer naar binnen en kwam weer naar voren en zo ging het lange tijd door. Vanachter het raam van de huiskamer konden we dit goed observeren. De ouders en de andere jongen waren al lang gevlogen...


Op het filmpje is goed te zien hoe het kleine ding maar bleef aarzelen en roepen om zijn ouders.


Eindelijk ging het dan toch gebeuren, de grote sprong de wijde wereld in.


Door het bewolkte weer en de schaduw van de boom was mijn sluitertijd te lang en daardoor kwam de sprong van de pimpelmees niet scherp op de foto.


Het kleintje kwam eerst op een tak terecht. Bij de tweede vliegpoging belandde de pimpelmees op de coniferenhaag eronder.


Hoe goed hij ook zijn best deed, het vliegen lukte niet. Door met de vleugels te fladderen klom de pimpelmees, net als een boomklever, langs de stam naar boven.


Onze kinderen waren ook thuis en het hele gezin leefde mee met dit kleine ding. We waren ons al aan het beraden over een oplossing. Zouden we het vogeltje moeten pakken en in een kooi moeten doen? Een pimpelmees die niet kan vliegen is immers ten dode opgeschreven. Het valt echter niet mee om een veeleisend jong te voorzien van insecten door gezinsleden die de hele dag van huis zijn.


Plotseling kwam daar de ouder aangevlogen, het kleine ding was zichtbaar blij en wij niet minder.


Gelukkig was de ouder dit kleine ding niet vergeten.


De ouder vloog steeds weg om voer te zoeken. Het vinden van insecten was lastig met het donkere weer. In de situatie van de kleine pimpelmees veranderde niets, het vliegen lukte nog niet en hij viel steeds naar beneden op de coniferenhaag.


Om te voorkomen dat hij in de coniferenhaag zou verdwijnen verplaatsten we de pimpelmees naar het lege potje aan dezelfde boom. De ouder kon het kleine ding moeiteloos vinden en kwam trouw terug om te voeren.


De kleine pimpelmees volgde zijn instinct en wist dat hij moest gaan vliegen en dat hij zich bij de rest moest gaan voegen. Hij sprong uit het potje en belandde wederom op de coniferenhaag. Toen we na onze maaltijd weer een kijkje namen was het jong verdwenen. Hij was vermoedelijk toch naar beneden gezakt. De ouder kwam terug met voedsel maar kon het kleine ding niet vinden. Met een brok in de keel keken we toe hoe de ouder overal zocht. Mijn eega heeft nog gezocht in de coniferenhaag maar ook hij kon het jong ook niet vinden.


En zo gaat het in de natuur. Struggle for life...

Vlinder, zilveren maan in De Weerribben

Woensdag 27 Mei 2015 om 15:03

Vanochtend stond ik al om zeven uur in De Weerribben. Ik hoorde de roerdomp, de rietzanger, de zanglijster, de koekoek, een wulp en de wielewaal, het was volop genieten.


Ik ging enkele malen door de knieën om o.a. de smeeerwortel vast te leggen. Het was echter verstandiger om in beweging te blijven, want als ik stil stond werd ik "opgevreten" door de mietsen.


De mietsen probeerden door mijn broek heen te steken, maar dat lukte ze uiteraard niet, het is namelijk een antimuskietenbroek. Deze foto is gemaakt met de Sony met voorzetlens.
Voordat ik verder ga met de foto's van vandaag neem ik jullie nog een keer mee naar de fotokuier op die prachtige eerste pinksterdag.


Op die dag zagen we plotseling een kleine oranje vlinder vliegen. Al snel zagen we dat het een minder gebruikelijke vlinder was.


Ik zei tegen mijn zus: "Het kon wel eens de zilveren maan zijn". Onderstaande foto is door mijn zus gemaakt.


Het was inderdaad een zilveren maan en wel een vrouwtje. Deze vlinder zag er niet heel mooi uit. We konden maar een paar foto's maken en toen verdween de vlinder uit het zicht. De zilveren maan is een parelmoervlinder die te herkennen is aan de zwarte vlek aan de onderzijde van de achtervleugel. Vroeger was de zilveren maan een algemene soort in Nederland maar tegenwoordig komt hij nog maar op enkele plaatsen voor. Deze dagvlindersoort houdt van vochtige, voedselarme graslanden en moerassen met viooltjes (de waardplant). De vlinder krijgt wel een plaats op mijn weblog omdat het een zeldzaam soort is.


In mei 2010 legde ik voor het eerst deze vlinder vast. Ik was toen op stap met mijn fotomaatje, zie dit log. Onderstaande foto's zijn uit het archief.


Het ging toen om een mannetje, een mooier exemplaar die ook nog eens koos voor een mooiere ondergrond.


Het zien en vastleggen van de zilveren maan op eerste pinksterdag was toch een mooie verrassing.

Een mooie pinksterdag met o.a. de korenbout

Maandag 25 Mei 2015 om 18:09

Op eerste pinksterdag hadden we prachtig weer. Op deze dag trok ik samen met mijn zus de natuur in. We kozen voor onze "achtertuin", De Weerribben. We gingen op het heetst van de dag, op zich geen geschikt tijdstip voor natuurfotografie, we hebben ons echter met het macro-objectief heerlijk kunnen uitleven. En het was ook nog eens gezellig.


We hoorden voortdurend de roerdomp. De roerdomp maakt vier korte stoten net als een misthoorn en houdt dan ongeveer vier minuten pauze. We hebben de roerdomp per ongeluk zien vliegen en waren te laat om er een goede foto van te maken. De foto is een zoekplaatje geworden en niet geschikt voor plaatsing alhier.
Ik legde wel een waterjuffer vast.


De waterjuffer bleek een prooi te hebben, die in een paar minuten tijd was verorberd.


De bruine korenbout was in grote getale aanwezig. Soms was er een vrouwtje bereid om te poseren.






De lucht was bezwangerd met de geur van de meidoorn. Bovenin de meidoorn gonsde het van de insecten. Ik aasde op een libel op een bloem van de meidoorn, maar dat is niet gelukt. Wel ging er een korenbout op een kale tak boven ons hoofd zitten. Het gebeurt mij niet vaak dat ik een libel tegen de blauwe lucht kan vastleggen.


Tot slot nog een korenbout die naar ons zwaaide.


We hebben lange tijd langs de oever gestruind om te proberen een vliegende libel vast te leggen en dat viel nog niet mee. Onderstaande foto is de enige die nog een beetje het aanzien waard is.


Al met al hebben we over deze prachtige wandeling, van pakweg vier kilometer, drie uur gedaan. Jullie kunnen je vast wel voorstellen dat mijn eega niet meer met mij wil wandelen.

Brede orchis in Weinterper Skar

Zaterdag 23 Mei 2015 om 11:47

Afgelopen week was mijn fotomaatje weer fit genoeg voor het maken van een gezamenlijke fotokuier. Jan zag het nog niet zitten om het hele eind naar de Kop van Overijssel te rijden, dus kwam ik naar het mooie Fryslân.

Voordat ik naar Jan ging bracht ik eerst een spontaan bezoek aan weblogvriendin, Hanny. Via de digitale weg blijf ik wel op de hoogte van het wel en wee van Hanny, het was echter goed om Hanny zelf te zien en te spreken. Ik ken Hanny en haar dochter Annemarie ook alweer jaren. In 2007 maakten we onze eerste gezamenlijke fotokuier. In juli 2008 waren Hanny en Annemarie te gast in De Weerribben. Tijdens die vaartocht hadden we een memorabel moment, het was de eerste keer dat we een grote vuurvlinder fotografeerden.


In augustus 2008 bouwde Annemarie mijn weblog en daar ben ik haar nog steeds dankbaar voor.
Boven het leven van Hanny hangen nu donkere wolken. Haar ziekte en de moeizame behandelingen geven grote zorgen. Ik heb bewondering voor Hanny, op de manier waarop ze in het leven staat. Hanny houdt van bloemen, daarom draag ik deze serie met de brede orchis dan ook op aan haar.


Jan nam me afgelopen week mee naar het Weinterper Skar, daar bloeit in de berm o.a. de brede orchis. Voordat we deze gingen vastleggen wachtten we tot de fikse buien waren weggetrokken. Deze weg moest wel even op de foto, want binnekort wordt deze weg verwijderd en wordt dit gebied aaneengesloten.


De weg nog een keer op de kop, weerspiegeld in de druppel


Ik had voor deze gelegenheid het macro-objectief van mijn zus meegenomen, een Sigma 105 mm met image stabilization.


Bij macrofotografie, kijkend door de zoeker, moet je op de knieën. Binnen een paar tellen had ik dan ook mijn fotografiebroek kletsnat. Voor wie wil zien hoe dat gaat, die kan dat hier bekijken op het weblog van Jan.


Deze Sigma is een lichtsterke lens. Met een diafragma van 2.8 lukte het goed om de bloem los te krijgen van de achtergrond.


Jan hield het rondstruinen niet lang vol en koos al snel voor zijn favoriete plekje op de slagboom. Ik richtte mijn 105 mm even op Jan om vervolgens weer verder te gaan met de bloemen in de berm.


Ook De koekoeksbloemen komen in deze periode tot volle wasdom. Deze bloem stond in de berm.


Eigenlijk waren we nog een week te vroeg, want Jan verwacht dat de komende week het veld roze gekleurd zal zijn door de koekoeksbloemen. Het is overigens niet toegestaan het veld te betreden.

Boerenzwaluwen

Zondag 17 Mei 2015 om 21:19

Onder een betonnen brug in onze omgeving nestelen boerenzwaluwen.


Deze boerenzwaluwen passen prima in dit decor.


De koeien trekken zich niets aan van deze druktemakers en grazen rustig door.


Deze zwaluwen zijn vanuit een laag standpunt genomen, vandaar het tegenlicht effect. Als boer denk je en werk je in het groot en maal je niet om een paar vergeten draadjes om een paal. Vroeger wilde ik met een boer trouwen. Nu achteraf vraag ik me af of me dat wel was bevallen, volgens mij zou ik de hele dag aan het opruimen zijn. Misschien dat mijn volgers, de vrouwen van de boerderij hier iets over kunnen zeggen.


Ik ben met mijn spiegelreflex en 70 - 200 mm Canon zoom neergestreken in het hoge gras, onderaan het talud, dichtbij de sloot. Omdat het onder de brug donker was, was het lastig om de snelle vogeltjes daar vast te leggen. Ik koos voor een hoge ISO zodat ik een hele korte sluitertijd kon bewerkstelligen.


Ik heb mijn camera toen gericht op de langsvliedende zwaluwen. Het was een hele klus om met een paar bruikbare foto's thuis te komen. Met mijn toch wel zware combinatie moest ik voordurend met mijn hoofd alle kanten opdraaien, om ze te vangen.


Ik vind het fascinerend om te zien, dat ze deze verschillende vlieghoudingen aannemen.






Als ze even op het draad neerstrijken dan zijn ze wat beter te bekijken. Ik vind het mooie vogeltjes met hun roodbruine befjes. De volgende drie foto's maakte ik vanuit de auto met de Sony met groter zoombereik.




Tegenwoordig heb ik speciale fotografiekleding aan, met o.a. een groene broek waar de muskieten niet doorheen kunnen steken. Ik hoop dat ook de teken er niet doorheen kunnen. Omdat ik een uur in het hoge gras heb gezeten, heb ik thuis wel een grondige tekencontrole uitgevoerd.