Home

Laatste logjes

Juffers en een libel in D…
Philip Friskorn aan het w…
De huiszwaluw
Van een roodpootschildwan…
Urk, foto's van een gast
Een fotosessie bij 33 gra…
Oranje zandoogje, koraalj…

Laatste reacties

Hanny: Wat een verschil hier met…
aargh: Haha dat horloge, dat is …
Jetske: @Hanny, dank voor de tip.…
Jetske: @Henk, zo zie je maar dat…
Hanny: Een buitenkans om weer me…
Henk Jonkvorst: Ik snap het probleem, de …
Jetske: @Henk, bij foto 1 had ik …
Henk Jonkvorst: Ik heb me laten verleiden…
willy: en mooie reeks met uiteen…
Tiny: Prachtige foto's, zo leuk…

Categorieën

Bloemen, planten en bomen
Dieren
Diversen
Druppels
Gezin en familie
Het weer
Insecten
Koken en eten
Landschap en natuur
Macro-opnames
Onze tuin
Portret
Steden en dorpen
Vakantie
Vogels
Vroeger

Archieven

Jul 2014
Jun 2014
Mei 2014
Apr 2014
Mrt 2014
Feb 2014
Jan 2014
Dec 2013
Nov 2013
Okt 2013
Sep 2013
Aug 2013
Jul 2013
Jun 2013
Mei 2013
Apr 2013
Mrt 2013
Feb 2013
Jan 2013
Dec 2012
Nov 2012
Okt 2012
Sep 2012
Aug 2012
Jul 2012
Jun 2012
Mei 2012
Apr 2012
Mrt 2012
Feb 2012
Jan 2012
Dec 2011
Nov 2011
Okt 2011
Sep 2011
Aug 2011
Jul 2011
Jun 2011
Mei 2011
Apr 2011
Mrt 2011
Feb 2011
Jan 2011
Dec 2010
Nov 2010
Okt 2010
Sep 2010
Aug 2010
Jul 2010
Jun 2010
Mei 2010
Apr 2010
Mrt 2010
Feb 2010
Jan 2010
Dec 2009
Nov 2009
Okt 2009
Sep 2009
Aug 2009
Jul 2009
Jun 2009
Mei 2009
Apr 2009
Mrt 2009
Feb 2009
Jan 2009
Dec 2008
Nov 2008
Okt 2008
Sep 2008
Aug 2008

Jetske Fotografie


Klik op de foto voor meer informatie.

Mailen?

Klik hier om een mail te versturen.

Rss etc.

Powered by Pivot - 1.40.6: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Juffers en een libel in De Weerribben

Maandag 28 Juli 2014 om 21:48

Vorige week ging ik op een avond naar De Weerribben. Het leek me heerlijk om na een dag binnen werken een tijdje rond te struinen in de natuur. Mijn eerste stop was bij een sloot waar in het midden een zwanenbloem stond. Deze bloem staat op de rode lijst.


Een eindje verderop parkeerde ik mijn auto en struinde langs het struweel op zoek naar geschikte elementen voor mijn macrofoto's. De spoeling was dun. Ik legde een waterjuffer was, wat volgens mij een vrouwtje blauwe breedscheenjuffer is. Ik heb daarvoor deze libellengids gebruikt, waarbij foto 7 mijn richtlijn is geweest. Als ik het mis heb dan hoor ik het graag.


Een andere waterjuffer leek zo uit een snoeppot te komen. De juffer was behangen met pluisjes. Volgens mij is het een vrouwtje variabele waterjuffer.


Er vlogen niet veel libellen, toch lukte het om eentje van te leggen.


In de libellengids ben ik alle libellen bij langs geweest, maar ik kan de naam van deze niet vinden.


Soldaatjes waren er genoeg te vinden. Op sommige bloemen was het een ware orgie. De zon zakte verder en wierp een laatste strijklicht over de bloemen, het werd voor mij tijd om huiswaarts te gaan. De fotokuier in de vooravond was een goed idee en voor herhaling vatbaar.


Vandaag was ik te gast bij Jan en Aafje. Het was goed en gezellig om met hen bij te praten. Jan heeft het tijdens het warme weer heel zwaar wat betreft zijn ziekte, MS. Ook al is het een dag wat koeler dan zit de warmte en de extreme vermoeidheid nog steeds in zijn lijf. Toch had Jan moed om samen met mij een rondje te maken over het Friese platteland.
Terwijl sommige delen van ons land geteisterd werden door hevige regenval zaten wij te genieten in het zonnetje aan het water. Het was een mooi plekje aan een druk bevaren route (Zijlroede) tussen Akkrum en Grou.


Vanaf het plekje aan het water zijn we doorgereden naar het natuurgebied De Deelen. Een tijdje hebben we ons daar samen uitgeleefd met de macrofotografie, waarbij we elkaar niet in het vaarwater zitten. Na een korte tijd gaf Jan het op en zocht het bankje op, terwijl ik nog een tijd doorging met het vastleggen van de kleine dignen in de natuur. In een volgend logje zal ik er wat van laten zien.

Philip Friskorn aan het werk

Zondag 27 Juli 2014 om 14:35

In december 2012 ontmoette ik per toeval de natuurfotograaf Philip Friskorn. Over die ontmoeting kun je hier lezen. We kwamen aan de praat, ik maakte foto's van hem, plaatste een logje en in de periode erna onderhielden we contact. Philip vroeg mij of ik hem wilde vastleggen in de zomer terwijl hij bezig was met de vogelfotografie. Dat vond plaats in juli 2013. De foto's zou hij gaan gebruiken in zijn nieuwe boek. Tevens gebruikt hij de foto's als toelichting op zijn cursussen en lezingen. Tijdens de cursus vertelde hij zijn leerlingen wat belangrijk is bij de vogelfotografie en één van de punten was dat een vogelfotograaf geen horloge mag dragen. Laat Philip nu net vergeten te zijn om tijdens die fotosessie zijn horloge af te doen. Dus moesten we op herhaling.

En zo stonden we afgelopen week samen opnieuw in De Weerribben in het rietland van mijn zwager. Philip bereidde alles voor en ik maakte de foto's.


We waren die dag redelijk vroeg op pad, we wilden zo hard licht door de hoogstaande zon voorkomen. Ook zou het op een vroeg tijdstip nog niet zo warm zijn.
Philip werkte hard en had het warm en ik niet. ;-)


En nu zonder horloge.


Vanaf het rietland reden we naar Ossenzijl. Onderweg wees Philip op allerlei vogels en bloemen. Hij kent alle vogels en bloemen in dat gebied bij naam.


Toen de fotosessie klaar was zijn we naar café Geertien in Muggenbeet gereden. Café Geertien is al 130 jaar wijd en zijd bekend. Op deze website kun je over de geschiedenis lezen.


Op het terras aan het water was het prima toeven en genoeg te zien.


De professionele, maar vooral de amateurfotograaf kon zich daar prima uitleven.


Een huismus die op een terras een graantje meepikt dat is niet ongebruikelijk maar een vinkje die dat doet, dat zie je niet vaak.


Op zaterdagochtend was ik ook vroeg uit de veren. Voordat het te warm zou worden wilde ik de tuin klaar hebben. Ik begon met het schoffelen omdat overige gezinsleden nog sliepen. Iets later ging aan de gang met de bosmaaier. De bosmaaier gebruik ik o.a. om het onkruid tussen de bestrating weg te krijgen. Er zijn vele manieren om dit onkruid weg te krijgen. Ik vind onze tuin te groot om dit handmatig te doen met een onkruidkrabber. Er is nog een natuurvriendelijke manier en dat ik met kokend heet water over het onkruid gaan, maar ook daar vind ik onze tuin te groot voor. Spuiten met onkruidbestrijdingsmiddelen vind ik in onze tuin onverantwoord.

Het weghalen van het onkruid met de bosmaaier heb ik zelf bedacht, het is effectief en het werkt snel.

De huiszwaluw

Donderdag 24 Juli 2014 om 08:36

Aan de achterkant van de boerderij van natuurmonumenten in Fochteloërveen hebben huiszwaluwen hun nesten gebouwd.


Ze kregen van natuurmonumenten bouwmaterialen en daar was dankbaar gebruik van gemaakt.


Er waren ook zwaluwen die zich helemaal op eigen kracht hebben gered met de bouw van hun nest. Knap zoals ze hun nesten van klei en zand tegen de balk en de muur hebben geplakt.


Gelukkig dat ik op het laatste moment mijn 70 - 200 mm Canon objectief in mijn rugzak heb gestopt, deze kwam nu goed van pas.


Ik werd nieuwsgierig gadeslagen.


Ze hebben maar één doel en dat is eten, eten en nog eens eten.


De ouders hadden het razenddruk. Links op de foto zie je nog net een opengesperd geel bekkie.


Eén van de jongen wurmde zich zover uit het nest, het leek alsof hij de sprong ging wagen.


Maar toen keek hij naar beneden en besloot nog even te wachten, want het was wel erg hoog. ;-)


Hier kreeg een jong een waterjuffer als lekkernij. Doordat de ouder net wegvloog had mijn Autofocus en Imagestabilizer het moeilijk met deze onverwachte beweging en zijn de foto's niet scherp geworden. Ik vond het wel zo'n bijzonder gezicht dat ik de foto's toch heb geplaatst.




Het liep al tegen de middag en de temperatuur was al flink opgelopen. Ik stond daar echter heerlijk in de schaduw te fotograferen.


Van tijd tot tijd kroop een ouder in het nest, er moest immers binnenshuis ook nog worden schoongemaakt. Men moet tenslotte niet het eigen nest bevuilen.


Net toen ik bedacht dat ik voldoende materiaal had verzameld belde een "Jong" van huis en vroeg: "Mamma waar blijf je toch, je bent al zo vroeg vertrokken en nog niet thuis, gaat alles goed daar?


Een boodschap naast de bezorgde vraag was: "Kom je zo naar huis, want we hebben het plan opgevat om met elkaar te gaan varen en we hebben een kapitein nodig". En zo voeren we 's middags over de Gieterse wateren en zwommen we in de Beulakerwiede om af te koelen.
Het was weer een dag met een gouden randje.

Van een roodpootschildwants ... en een pad in de padkamer

Dinsdag 22 Juli 2014 om 22:06

Op de bewuste tropische zaterdag draaide ik mijn wasjes. Het wasgoed was bij deze warmte en tropische wind met een half uur droog. Het beddengoed buiten drogen en dan weer dezelfde dag op bed doen, dat is het lekkerste wat er is. Een, aan de waslijn drogende hoeslaken werd bezocht door een roodpootschildwants.


Het was een dag waarbij ik jaloers was op onze schildpad, lekker dobberen in de vijver. Zo nu en dan vroeg hij om aandacht en kreeg wat voer toegeworpen. 's Avonds was het in ons huis, op de benedenverdieping, nog steeds 28 graden. De kinderen konden zich boven redden met de mobiele airco en wij sliepen op de benedenverdieping met de tuindeuren wijd open. Met open tuindeuren slapen is een uitzondering. Theoretisch kan geen mens onze achtertuin betreden, maar je weet het maar nooit met ongewenste gasten. Toch is er op die nacht een ongewenste gast naar binnengeslopen...


Toen ik gisteravond onze badkamer binnenliep om te gaan douchen voor het slapen, werd ik verrast door een pad.


Een pad is een nachtdier en moet haast wel op die bewuste nacht zijn binnengeslopen en zich hebben verstopt in onze slaapkamer.


Eén of twee nachten later heeft hij waarschijnlijk de oversteek gemaakt van de slaapkamer naar de aangrenzende badkamer.


Tijdens de nacht met de open tuindeuren hoopte ik al dat er geen vreemde kat op ons bed zou springen of een inbreker naast ons bed zou staan (zoals men laat zien tijdens een reconstructie in "Opsporing verzocht"). Ik had echter geen rekening gehouden met een pad, die ongemerkt over de drempel zou wippen.


De pad bleef zitten waar hij zat. Ik pakte mijn camera met de 100 mm macrolens en legde de pad vast. Ik kwam steeds een stapje dichterbij. Na de fotosessie maakte ik voorzichtig mijn eega wakker en vertelde over de gast in de badkamer. Ik ben niet bang aangelegd en wilde ook zelf de pad naar buiten brengen, echter mijn eega gedroeg zich als een echte beschermheer, hij "rekende af" met de ongewenste gast. Hij maakte netjes zijn handen nat, zoals je dat ook doet tijdens het vissen, pakte de pad op en zette deze resoluut weer buiten de deur.


Ik kon in alle rust onder de douche zonder de glurende ogen van de pad op mij gericht. En de pad heeft wel begrepen dat het een badkamer is en geen padkamer...

Urk, foto's van een gast

Maandag 21 Juli 2014 om 22:33

Mijn zus heeft een tijdje geleden de fotografie herontdekt. Dertig jaar geleden fotografeerde ze met een analoge spiegelreflexcamera. Een camera waarbij je handmatig zaken moest instellen om een juiste belichting te krijgen. Ze heeft recent een digitale spiegelreflexcamera aangeschaft. Tijdens de vele wandelingen heeft ze nu in plaats van Kelev een Canon aan de riem.


Vorige week maakte ze een uitstapje naar Urk. Vandaag kreeg ik de serie opgestuurd. Ik zocht er een aantal foto's uit voor mijn weblog.


Ze is nu druk aan de studie en aan het experimenteren met ISO, sluitertijd en diafragma. "Gulden snede" en "Regel van derden" zijn voor haar bekende begrippen geworden.


Fotobladen worden door haar verslonden en ook via internet probeert ze zoveel mogelijk informatie te verzamelen dat bruikbaar is voor deze hobby.


Haar Facebook wordt gebruikt voor het plaatsen van de foto's en op die manier kan ze voorzichtig aftasten wat anderen van haar foto's vinden.


Ze vraagt haar zus regelmatig om advies wat betreft de technische kant van het fotograferen.


Het fotograferen kun je echter niet leren uit een fotoblad of via internet of via je zus ... fotograferen moet in je zitten. Fotograferen is "Schrijven met licht" maar ook "Schrijven met je ziel". Fotograferen moet je een plezierig gevoel geven. Al deze zaken zie ik terug bij mijn zus.


En Kelev? Hij blijft nog altijd op de eerste plaats hoor. Hij gaat graag mee, als het vrouwtje weer zonodig op stap moet om te fotograferen... ;-)