Home

Laatste logjes

Bloemen plukken
Paringsrad bij vuurjuffer…
Landkaartje, voorjaarsvor…
Lepelaars en zilverreiger
Een feest bij de brede or…
Onderonsje...
Kinderzegen

Laatste reacties

ada: Wat fleurt het lekker op …
Tiny: Heel mooi !!! Ik vind de…
willy: prachtige zichten van het…
boomkruiper: Herken het helemaal dat o…
marjolein vd foto…: Oeps...je ziet maar weer …
Henk Jonkvorst: Je kan weer met je fotoma…
klaproos: wauw jetske, wat een en…
Annemarie: Dus moest je na dit tripj…
Sandra: de polderlandschappen daa…
Jan K. alias Afan…: Mooie serie van dit intus…

Categorieën

Bloemen, planten en bomen
Dieren
Diversen
Druppels
Gezin en familie
Het weer
Insecten
Koken en eten
Landschap en natuur
Macro-opnames
Onze tuin
Portret
Steden en dorpen
Vakantie
Vroeger

Archieven

Jan 2013
Sep 2012
Aug 2012
Jul 2012
Jun 2012
Mei 2012
Apr 2012
Mrt 2012
Feb 2012
Jan 2012
Dec 2011
Nov 2011
Okt 2011
Sep 2011
Aug 2011
Jul 2011
Jun 2011
Mei 2011
Apr 2011
Mrt 2011
Feb 2011
Jan 2011
Dec 2010
Nov 2010
Okt 2010
Sep 2010
Aug 2010
Jul 2010
Jun 2010
Mei 2010
Apr 2010
Mrt 2010
Feb 2010
Jan 2010
Dec 2009
Nov 2009
Okt 2009
Sep 2009
Aug 2009
Jul 2009
Jun 2009
Mei 2009
Apr 2009
Mrt 2009
Feb 2009
Jan 2009
Dec 2008
Nov 2008
Okt 2008
Sep 2008
Aug 2008

Jetske Fotografie


Klik op de foto voor meer informatie.

Mailen?

Klik hier om een mail te versturen.

Rss etc.

Powered by Pivot - 1.40.6: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Ik liep aan 't strand ...

Maandag 31 December 2012 om 10:39

Ik droomde eens en zie
ik liep aan 't strand bij lage tij.
Ik was daar niet alleen,
want ook de Heer liep aan mijn zij.


We liepen samen het leven door,
en lieten in het zand,
een spoor van stappen; twee aan twee,
de Heer liep aan mijn hand.


Ik stopte en keek achter mij,
en zag mijn levensloop,
in tijden van geluk en vreugde,
van diepe smart en hoop.


Maar als ik het spoor goed bekeek,
zag ik langs heel de baan,
daar waar het juist het moeilijkst was,
maar één paar stappen staan.


Ik zei toen "Heer waarom dan toch?
Juist toen ik U nodig had,
juist toen ik zelf geen uitkomst zag,
op het zwaarste deel van mijn pad..."


De Heer keek toen vol liefde mij aan,
en antwoordde op mijn vragen;
"Mijn lieve kind, toen het moeilijk was,
toen heb ik jou gedragen..."


Ik wens jullie in het nieuwe jaar heel veel goeds en gezondheid toe.
En dat jullie je gedragen voelen! Door wie of wat is voor een ieder persoonlijk.

Regenboogweer

Zondag 30 December 2012 om 15:47

Vandaag wisselden opklaringen en fikse hagelbuien elkaar af.


Het was weer voor het ontstaan van een regenboog. Boven Friesland tekende zich inderdaad eentje af. Vanuit onze tuin kon ik deze vastleggen.


De boog liep helemaal rond. De regenboog was te dichtbij voor mijn objectief om dat in één keer vast te leggen. Op onze nieuwe computer met Windows 8 zit vast een fotoprogramma waarmee ik een panormafoto kan maken, maar ik gunde mij geen tijd om die te zoeken.


Pas op de computer zag ik dat er heel vaag een tweede regenboog was te zien.

Klussen bij Top 2000

Zaterdag 29 December 2012 om 16:14

Ik ben weer eens begonnen aan een grote klus, de slaapkamer van onze zoon wordt gerestyled. Hij klaagde regelmatig dat hij 's nachts een verstopte neus kreeg en omdat hij nog steeds vloerbedekking op de kamer had, leek het ons goed die te vervangen door een gladde vloer. Vorige week heeft hij laminaat uitgezocht.


Voordat het laminaat gelegd kan worden, wordt de kamer eerst gesausd. De beertjes op de schuine wand, uit de tijd van kinderkamer, gaan nu voorgoed verdwijnen.


En dit alles doe ik met de muziek uit de Top 2000 op de achtergrond. En zo is het gezellig werken.

Maatschappelijke stage

Woensdag 26 December 2012 om 15:35

Gistermiddag vierden we kerst in familiekring. Het was een gezellig samenzijn. We hebben heerlijk gegeten. Met heerlijk bedoel ik niet overdadig maar zorgvuldig samengesteld en klaargemaakt door mijn zus en mijn eega.
De geitenkaas op de salade werd geflambeerd.


Het toetje werd verzorgd door de beide neven, onder toeziend oog van mijn zus. Onze zoon had zelf het chocolade-ijs gemaakt.


Op tweede kerstdag waren onze zoon en ik al vroeg op pad, we gingen naar het verzorgingstehuis waar mijn moeder woont.
In de hal, onder de trap stond een kerststal opgesteld.


Onze zoon ging daar vandaag wederom een deel van zijn maatschappelijke stage lopen, hij ging meehelpen met de kerstbrunch.


Voor mij was het een mooie gelegenheid om de tijd door te brengen met mijn moeder.
Onze zoon kijkt hier geconcentreerd, over het algemeen heeft hij een lach op zijn gezicht hoor. :-)


Ik mocht, evenals andere gasten aanschuiven, bij de kerstbruch, dat gaf mij gelegenheid om van tijd tot tijd werkzame handen van de bewoners te fotograferen.


Respect heb ik voor deze handen, de handen van mijn moeder.






Dit kleine mannetje was te gast bij zijn overgrootmoeder. Hoe zal het er uitzien in de tijd dat hij van zorg afhankelijk is? Zal er dan ook nog voldoende toegewijd personeel zijn?


Terwijl onze zoon ging helpen met afwassen en stofzuigen, maakten mijn moeder en ik een wandeling in het zonnetje. En zo hadden we allemaal in alle opzichten een zinvolle tweede kerstdag.
Op de terugreis maakte ik deze foto.

Een Kind is ons geboren ...

Maandag 24 December 2012 om 22:41

“Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij rust op zijn schouder en men noemt hem
Wonderbare Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst. Groot zal de heerschappij zijn en eindeloos de vrede
op de troon van David en over zijn koninkrijk, doordat hij het sticht en grondvest met recht en gerechtigheid, van nu aan
tot in eeuwigheid. De ijver van de HERE der heerscharen zal dit doen” (Jesaja 9: 5 en 6).



Kerstfeest is voor mij deze Belofte.
Allemaal warme en liefdevolle kerstdagen gewenst.

Kerstmarkt in de orchideeënhoeve 2

Maandag 24 December 2012 om 16:00

Vanaf de tropische tuin ging de looproute richting een enorme vogelkooi, daar waar de krijsende papegaaien ons opwachtten.
Wij hadden begrijpelijkerwijs geen voer gekocht, we hadden onze handen immers al vol met fotoapparatuur.






Pappa doet het eerst even voor...


...en dan blijkt het toch niet zo eng te zijn.


We wandelden verder naar de vlindertuin.


Tot onze verbazing was er toch een vlinder wakker.


Vanaf de vlindertuin werden we in het (bijna) donker door de kweekkassen geleid. De belangstelling was enorm, maar door deze looproute werd het geheel in goede banen geleid. Zoals altijd bekruipt me wel het onbehaaglijk gevoel en de vraag: "Waar moet ik heen als hier brand uitbreekt?"
Aan het eind van de donkere wandeling wachtte ons het licht met de warme klanken van: "Gloria in excelsis deo".


"De kerstman moet elke seconde 1178 huizen bezoeken om alle pakketjes te bezorgen tijdens kerstmis", las onze zoon gisteren voor. Vandaar dat deze kerstman vlak naast het bordje stond, collega's gevraagd. ;-)


Nadat we , voor mij een beker warme chocolademelk en appeltaart met slagroom en voor mijn vriendin een kopje zwarte koffie, genuttigd hadden keerden we huiswaarts.
Na dit log plaats ik nog één log voor de kerstdagen.

Kerstmarkt in de orchideeënhoeve

Zondag 23 December 2012 om 20:10

Vrijdagavond gingen mijn fotovriendin en ik naar de kerstmarkt in de orchideeënhoeve.


De tropische tuin werd verlicht door honderden lichtjes en kaarsen. Het bleek lastig te fotograferen. Ondanks een ISO van 1600, imagestabilizer en een statief konden de meeste foto's zo naar de prullenbak.


Als we onze flitser gebruikten verdween de sfeer van de verlichting.


Het was wel erg sfeervol om daar te lopen.


Mijn vriendin in actie.


Een watervalletje bij lange sluitertijd.




De tuin is rolstoelvriendelijk.


Je keek je ogen uit.




Speciaal voor jou is deze tekst.


Een volgende keer neem ik jullie mee naar het vervolg van dit bezoek.

Wie het hoogste gooit ...

Zaterdag 15 December 2012 om 21:47

Op een zondagmiddag gingen de beide broers met hun ouders het spel "Ik hou van Holland" spelen.


De vijfjarige Joris kwam bij hun moeder in het team en zijn grote broer, Hein bij hun vader.


De spelregels werden nog eens doorgenomen...


...en de kaarten kwamen op tafel.


De jongens konden niet wachten totdat ze gingen beginnen.


Joris pakte de dobbelsteen en riep: "Ik ga eerst gooien".


Waarop Hein riep: "Nee, ik mag beginnen".


Mamma bracht uitkomst en zei: "Wie het hoogste gooit, die mag beginnen".


Joris pakte de dobbelsteen...


...legde de dobbelsteen goed in zijn hand...


...en gooide vervolgens de dobbelsteen hoog in de lucht.


Even bleef de dobbelsteen hoog in de lucht...


...om dan, onder de verbaasde blikken, weer neer te komen op tafel.


De toeschouwers bulderden vervolgens van het lachen toen ze beseften wat er gebeurde. En Joris, die was sneu, hij had toch heel hoog gegooid!

Beeld gestolen

Donderdag 13 December 2012 om 22:09

In 2001 werd door de gemeente IJsselham een beeld geschonken aan de inwoners van Wetering. Dit was vanwege de gemeentelijke herindeling. De inwoners kozen voor een bronzen beeld gemaakt door kunstenaar Jon Gardella, genaamd "Golf" Bij dit beeld kwam de relatie die de bewoners hebben met water het beste tot uiting.
Een overzicht van de kunstwerken in de gemeente Steenwijkerland is hier te vinden.

Het beeld werd door mij meerdere malen "per ongeluk" vastgelegd, terwijl ik de spelende kleinkinderen van mijn moeder fotografeerde.




Een andere keer legde ik het beeld bewust vast.




En nu is het beeld gestolen. Wat er rest is een ingepakte sokkel, alsof de sokkel nu zonder beeld het koud zou krijgen...


Met weemoed stond ik daar te fotograferen.


Tevens hevig verbolgen over deze diefstal.


Maar ook omdat wat is geweest niet meer terugkomt. Voor ons is dat een dierbare plek...

Zonnestralen in een besneeuwd bos

Woensdag 12 December 2012 om 20:35

Dinsdag nam Jan me mee voor een wandeling met camera in het besneeuwde bos nabij Beetsterzwaag.
Zonder verdere tekst neem ik jullie graag mee.



























Best lastig om de sfeer vast te leggen op de gevoelige plaat, in werkelijheid was het nog veel mooier.
Jan bedankt voor deze prachtige wandeling.

Kippenvel

Dinsdag 11 December 2012 om 17:00

Toen ik vanochtend door de tuin liep om de kippen te gaan verzorgen, zag ik een kip in de vijver liggen. Het is een eigenwijze kip die steeds weer uit de kippenren breekt en deze keer op het breekbare ijs is gaan staan. Hoelang het beestje er had gelegen weet ik niet, zij was inmiddels stijf van de kou. Snel viste ik haar uit het water. Ze dook even verder onder een bosje en bleef daar in de sneeuw zitten. Dat leek me niet zo'n goed plan. Ik pakte de bekende blauwe opvangbak, gooide wat stro erin, wreef de kip eerst zoveel mogelijk droog en stopte de kip met een droge doek in het stro.


Het geheel stond in onze schuur. Het beestje zal in ieder geval kippenvel hebben gehad en ik kreeg het bij de aanblik van het schokkende natte beestje.
Ik gooide wat voer voor haar snavel en zette de buitendeur op een kier en vertrok voor mijn afspraak naar Fryslân.


Het was in fotografisch opzicht een prachtige dag. Mijn fotomaatje en ik besloten te gaan fotograferen in het bos nabij Beetsterzwaag. Het avontuur met de kip was de eerste op de ochtend, met Jan op stap gaan was het tweede avontuur. ;-)
Stijf langs de besneeuwde heg lopend konden we in ieder geval met droge voeten over komen.


Wel sympathiek van Jan dat hij met zijn rug en schouders eerst de sneeuw van de heg af veegde, voordat ik de oversteek nam.


Het was een gezellige en mooie fotografiedag in Fryslân. Later laat ik (of Jan) er wellicht wat meer van zien. Thuisgekomen bleek de kip gevlogen, dat is dus goed afgelopen. Nu maar hopen dat ze een beetje geheugen in dat koppie heeft en niet weer op het ijs gaat staan.

Heerlijk avondje

Zondag 09 December 2012 om 22:14

Zaterdagavond begon het heerlijk avondje met een prachtige zonsondergang na een mooie winterse dag.


Terwijl jullie natuurlijk dachten dat die beste Man allang weer was vertrokken naar Spanje, kan ik jullie wel verklappen dat hij zaterdagavond nog bij ons op bezoek is geweest. We moesten best lang wachten voordat hij aanklopte, bij de kleinste steeg de spanning. Gelukkig was er een grote neef die zich over hem ontfermde.


Daar kwam dan eindelijk de pakjesboot aangevaren.


Ze knuffelde nog even haar eigen Sinter Klaas.
(Vader en dochter)


Uiteraard mocht de jongste telg beginnen.


Dit had ik o.a. op mijn verlangslijstje staan, een boomstammetje met voer voor de vogels, dit had ik gezien op het weblog van Tiny.
Vervolgens kreeg ik een doos vol met stammen. Volgens buiten piet kon ik er zelf wel wat van maken. ;-)

Het bijbehorende gedicht:
in deze wintertijden
probeer jij het fototoestel niet te vermijden
het is best lastig om een vogel te fotograferen
maar je kunt het altijd proberen
daarom krijg je van de Sint een boom
dat was toch je droom?
en als je buiten bent, begin jij te fluiten
om daarmee je plezier te uiten
groetjes van buiten piet

Ik heb bewondering voor mijn neef Hein die dit gedicht helemaal zelf heeft gemaakt.


De meeste gedichten waren nog ouderwets op papier...


...echter één gedicht kwam via de digitale weg. Ook Sinterklaas gaat met zijn tijd mee.


Piet Anna had heel goed haar best gedaan, ze maakte voor de ondernemer in het gezelschap een maquette van
de biovergistingsinstallatie.


Joris werd verblijd met een doos vol met Kapla. Hij begon direct te bouwen.


Oom Klaas kende Kapla nog niet en liet zich graag informeren. Hij controleerde wel of echt alle houtblokjes even groot waren.


Nadat alle cadeautjes waren uitgepakt leunden we met onze gevulde buiken moe en voldaan achterover. Dat duurde echter niet
lang, de gastvrouw haalde een spel tevoorschijn, het 30 seconden spel. We vormden twee teams, de mannen tegen de vrouwen.


Het kostte hier en daar wel wat hoofdbrekens, maar het was erg leuk om te doen. Alleen jammer dat de mannen zo fanatiek werden
en niet tegen hun verlies konden. ;-)


Het was een hele gezellige avond.

Zomer, herfst en winter door Philip Friskorn

Zondag 09 December 2012 om 12:31

Vandaag ontving ik een mailtje van Philip Friskorn, de natuurfotograaf die ik donderdag j.l. vastlegde in De Weerribben.
Hallo Jetske,
Wat een prachtig weblog heb je en je hebt mijn werk fraai in beeld gebracht. Ik lees dat sommigen het eindresultaat zouden willen zien, wel bijgaand de zomer, de herfst en (vorige week) de winter. Ik heb er een paar kleine bestandjes van gemaakt, je mag ze gebruiken in je verhaal, dan kunnen je volgers het resultaat zien. Ik zou de foto’s die je van mij hebt gemaakt hebt graag willen hebben. Soms heb ik foto’s van mijzelf nodig en dan blijk ik die nauwelijks te hebben. Dus graag! Ik sla ze op in mijn systeem en bij gebruik komt je naam er uiteraard bij.

Hierbij de dus de primeur. Ik ben er natuurlijk wel trots op dat ik ze hier mag laten zien. :-)





Ik hoop dat de panoramafoto's op jullie scherm goed overkomen. Normaal zijn de foto's op mijn weblog 800 pixels breed. De foto's van Philip zijn 1024 pixels breed.

Natuurfotograaf Philip Friskorn aan het werk

Vrijdag 07 December 2012 om 22:32

Donderdag reed ik door De Weerribben en maakte ik enkele foto's in de sneeuw. Bij de molen De Wicher zag ik een fotograaf staan met indrukwekkende foto-apparatuur op een groot statief. In een flits dacht ik een bekend gezicht te zien. Ik zette mijn auto voor die van hem, stapte uit en zei tegen hem: "Philip Friskorn toch?"


Philip legde spontaan uit waar hij mee bezig was. Hij is bezig met het maken van een vierluik. Hij maakt vier panoramafoto's vanuit hetzelfde standpunt door de seizoenen heen. Zomer en Herfst heeft hij al, vandaag was Winter aan de beurt. Deze vier foto's komen in zijn nieuwste boek.


Het zomervoorbeeld had hij bij de hand. Philip bepaalt eerst het uiterste punt links, vervolgens gaat hij iedere keer 15 graden naar rechts. Eén panoramafoto bestaat uit 12 foto's.


Philip maakt foto's over de hele wereld, vaak in opdracht van World Wide Foundation. Zijn specialiteit is het fotograferen van vogels. Ook dichtbij huis, bijvoorbeeld in De Weerribben, maakt hij prachtige foto's. Ik heb meerdere lezingen van hem bijgewoond en ben een groot bewonderaar van zijn fotografiekunsten.


Op deze site kun je veel te weten komen over Philip Friskorn.


Ik vroeg hem of ik een fotoserie mocht maken terwijl hij aan het werk was. Ik kreeg zijn e-mail adres zodat ik hem de foto's kan sturen. Ik denk dat ik maar het linkje van dit log stuur.


"Ligt er wel voldoende sneeuw voor een goede winterfoto", vroeg ik hem. Waarop hij antwoorde dat er niet teveel sneeuw moet liggen, want dan kun je de structuren in het landschap niet meer onderscheiden.


Philip is gewend om bij extreme kou te fotograferen en dus ook gewend om met handschoenen aan te werken, zo vertelde hij.


We draaien nu even met Philip mee naar rechts.






Het was een spontane en leuke ontmoeting. Op 27 december hoop ik weer bij een lezing van hem te zijn.

Een schone wereld...

Donderdag 06 December 2012 om 14:28

Was het maar zo makkelijk, een laagje sneeuw erover en de wereld is weer schoon. Schoonheid zit echter in de harten van de mensen. Helaas worden we dagelijks geconfronteerd met zinloos geweld. Geweld waarbij we onze hoofden schudden en ons afvragen: "Waar gaat dit naartoe in deze wereld waarbij respect voor anderen ver is te zoeken".


Sneeuw geeft het landschap een prachtige aanblik, voor de weggebruikers is het echter een ramp. Vanochtend vroeg was ik op pad om onze dochter weg te brengen. Mijn eega heeft er vanochtend bijna 2 uur over gedaan om op zijn werk te komen.


In de natuur en voor een fotograaf is het prachtig weer. Vanochtend besloot ik een frisse neus te halen in De Weerribben.


Op deze plaats had ik een ontmoeting met een man waarvan ik een groot bewonderaar ben. Daarover in een ander log meer.


Sneeuw en blauwe lucht een mooie combinatie.


En zelfs een ijsvloertje was aanwezig.


Voor de mensen die op de weg moeten zijn, voorzichtig rijden!

Space Expo

Maandag 03 December 2012 om 19:16

Tijdens onze herfstvakantie brachten we ook een bezoek aan Space Expo in Noordwijk. De thuishaven van André Kuipers.


Het is echt de moeite waard om daar naar toe te gaan. Er stonden vele dingen tentoongesteld...


...daar moet je wel met open mond naar kijken.


Het ruimtepak van André.


Via een webcam kon je je laten fotograferen in ruimtepak en je foto naar iemand mailen.


Er was ook een interessante lezing. Hoeveel sterren telt ons heelal? Net zoveel zandkorrels er passen op deze vrachtwagen.


De lezing was door het interactieve karakter met name leuk voor de jeugd. Bij dit onderwerp gaat het over wat er gebeurt als je je buiten de dampkring zonder ruimtepak zou begeven. Net als deze negerzoen knap je uit elkaar.


Hier wordt de oriëntatieproef uitgevoerd. Het jongetje werd met een blinddoek om op een kruk rondgedraaid. Mijn flitser was nog niet klaar voor de opname, toch plaatste ik de foto omdat het een goed beeld geeft van het ronddraaien. Het jongetje moest nadien over een evenwichtbalk lopen.


Dit meisje werd ook geblindoekt rondgedraaid op een kruk, maar zij moest daarbij haar hoofd tussen de knieën houden. Volledig gedesoriënteerd kwam ze uit de strijd en de evenwichtsbalk lag een lat te hoog...


Hier legt hij uit hoe ons evenwichtsorgaan werk. In het evenwichtsorgaan zit vloeistof, door rond te draaien gaat ook deze vloeistof bewegen. Echter als de persoon als stilstaat, draait de vloeistof nog even door en dat geeft het gevoel van desoriëntatie. Voor een juiste oriëntatie zijn tevens je ogen en het geheugen heel belangrijk. Voor ons gevoel hoort groen (gras) onder en blauw (de lucht) boven. Als dit niet het geval is dan raakt de persoon gedesoriënteerd. André Kuipers is een kei wat betreft het evenwichtsgevoel en oriëntatie, daarom kon hij ook zo lang in de ruimte blijven.


In de ruimte moet er regelmatig reparatie worden uitgevoerd. Als deze reparaties buiten de Spaceshuttel worden uitgevoerd dan moet het ruimtepak met de handschoenen aan. Bij deze preof werden 2 mannen en 2 vrouwen uitgenodigd om met handschoenen aan zo snel mogelijk een moertje om een schroefdraad te draaien tot het eind. De winnaar was een vrouw. Volgens de deskundigen zijn vrouwen beter in dergelijke zaken dan mannen.


Tot slot mochten alle kinderen om de beurt naar voren komen. Men moest het hoofd achterover doen, de handen gevouwen voor de borst, de ogen dicht en dan proberen in evenwicht te blijven op een kussen. Reuze moeilijk.


Na de lezing gingen we naar de capsule, daar stond André al op ons te wachten...


Even voelen in de "couveuse".


Vele bekenden gingen ons voor...


Space Expo, een aanrader!

Bekeer je!

Zaterdag 01 December 2012 om 15:51

...was de duidelijke boodschap van deze mevrouw in Amsterdam.