Home

Laatste logjes

Bloemen plukken
Paringsrad bij vuurjuffer…
Landkaartje, voorjaarsvor…
Lepelaars en zilverreiger
Een feest bij de brede or…
Onderonsje...
Kinderzegen

Laatste reacties

Marco: Ik zie een stukje leegte …
Hanny: Een van de leukste bezigh…
willy: mooie macro's Jetske.. m…
Jetske: @Jan K, klopt, deze foto …
ada: Grappig om te zien hoe bo…
marjolein vd foto…: Al je foto`s zijn mooi ge…
Jan K. alias Afan…: Volgens mij stond de foto…
Jan K. alias Afan…: Het was een dag waarop we…
Antsje: Vroeger gingen we daar na…
Tiny: Ik ken de omgeving en de …

Categorieën

Bloemen, planten en bomen
Dieren
Diversen
Druppels
Gezin en familie
Het weer
Insecten
Koken en eten
Landschap en natuur
Macro-opnames
Onze tuin
Portret
Steden en dorpen
Vakantie
Vroeger

Archieven

Jun 2013
Mei 2013
Apr 2013
Mrt 2013
Feb 2013
Jan 2013
Dec 2012
Nov 2012
Okt 2012
Sep 2012
Aug 2012
Jul 2012
Jun 2012
Mei 2012
Apr 2012
Mrt 2012
Feb 2012
Jan 2012
Dec 2011
Nov 2011
Okt 2011
Sep 2011
Aug 2011
Jul 2011
Jun 2011
Mei 2011
Apr 2011
Mrt 2011
Feb 2011
Jan 2011
Dec 2010
Nov 2010
Okt 2010
Sep 2010
Aug 2010
Jul 2010
Jun 2010
Mei 2010
Apr 2010
Mrt 2010
Feb 2010
Jan 2010
Dec 2009
Nov 2009
Okt 2009
Sep 2009
Aug 2009
Jul 2009
Jun 2009
Mei 2009
Apr 2009
Mrt 2009
Feb 2009
Jan 2009
Dec 2008
Nov 2008
Okt 2008
Sep 2008
Aug 2008

Jetske Fotografie


Klik op de foto voor meer informatie.

Mailen?

Klik hier om een mail te versturen.

Rss etc.

Powered by Pivot - 1.40.6: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Op de Dam

Donderdag 29 November 2012 om 18:37

De foto van de dame achter het raam, was inderdaad een paspop in een brillenzaak. De doedelzakspeler had op het moment van fotograferen precies zijn ene been achter het andere staan. Dat zag ik pas thuis achter de computer. Zo zie je maar hoe iets anders kan zijn dan hetgeen je denkt te zien.

Onderstaande foto spreekt voor zich, het bruisende leven op de Dam in Amsterdam.

Een doedelzakspeler op één been

Woensdag 28 November 2012 om 17:12

Amsterdam bruist. Vele mensen zijn er op de been. Enkelen proberen een graantje mee te pikken.

Ik ben een liefhebster van muziek en vind vele soorten muziek mooi, maar doedelzakmuziek kan mij niet bekoren en volgens mij deelden die dag velen mijn mening. En de man deed nog wel zo z'n best, hij kon het zelfs op één been...

Achter het raam

Dinsdag 27 November 2012 om 16:44

In de herfstvakantie gingen we ook een dagje naar Amsterdam. Ik nam mijn kleine Canon mee.
De komende dagen laat ik iedere keer één foto zien.

Aardappels wassen

Maandag 26 November 2012 om 14:27

Vorige week was er eindelijk weer eens een mooie dag die paste in ons beider agenda. Mijn belangstelling voor foto-objecten is divers, o.a. vind ik het leuk om productieprocessen te zien en vast te leggen. Ik besloot om mijn fotomaatje mee te nemen naar een bedrijf waar aardappels worden verbouwd en waar sinds kort een biovergistingsinstallatie in bedrijf is.

We gingen eerst kijken naar de aardappels. We hadden geluk, er werd net een aardappelauto volgeladen. Dat volladen van een vrachtauto gebeurt via een intensief proces. De inhoud van een kipper wordt geleegd in een opvangbak. Vandaar gaat de transportband naar de wasmachine. Onderweg worden de aardappels al ontdaan van afvalmateriaal en keien.


In een enorme ronddraaiende trommel worden de aardappels gewassen.


Het gebruikte water wordt buiten opgevangen in een enorm bassin. Daar laat men het water een tijdje rusten zodat het zand naar beneden zakt. Het "schone" water wordt nadien hergebruikt voor de volgende wasbeurt.


De schone aardappels worden naar boven getransporteerd, naar de sorteercabine.


Daar vindt door vier paar vaardige handen de sortering plaats.


Dit is de "Laatste man". Hij heeft, evenals bij voetbal, een belangrijke taak.


Deze komen niet door de selectie.


Alleen de beste kwaliteit aardappels komen in een Lay's zak terecht. Je wordt niet zomaar hofleverancier van Lay's, dan moet je bedrijf aan hoge kwaliteitseisen voldoen.


Vanaf de aardappels gingen we naar de biovergistingsinstallatie. Het is een enorm complex. Omdat de bestrating nog niet klaar is mogen we alleen enkele detailfoto's laten zien en nog geen overzichtsfoto's. Op onderstaande foto staan de silo's met vloeibare mest afgebeeld.


De vloeibare mest wordt aangevuld met vaste stof zoals b.v. bermgras en bietenpuntjes. Via een trappetje klom ik naar boven en kon ik een foto maken van de inhoud. De geur is te vergelijken met kuilvoer.

Jan heeft op zijn weblog een mooi en duidelijk verslag gemaakt over de biovergistingsinstallatie. Hierbij verwijs ik jullie dan ook graag naar zijn site.


Al met al hadden we hele tijd op het bedrijf rondgelopen en gefotografeerd. Het werd tijd voor de lunch en een rustmoment voor Jan zijn benen. En hoe kun je dat beter doen dan onder genot van een "Broodje Fanfare" in grandcafé Fanfare? Een gezellig café beroemd geworden door de gelijknamige film Fanfare. Hoewel het terras vriendelijk beschenen werd door de zon, kozen we toch maar een plaatsje binnen bij de kachel, voor het raam. ;-)

De wolkenmakers in IJmuiden

Woensdag 21 November 2012 om 19:11

Tijdens onze herfstvakantie maakten we ook een uitstapje naar IJmuiden. De lucht was prachtig blauw, lang zou dat echter niet duren...


De wolkenmakers gingen aan de gang.




Tegen zoveel wolkenmakers kon de blauwe lucht niet op..


We kwamen echter niet voor de wolkenmakers, onze belangstelling lag bij de enorme sluizen van IJmuiden.


Indrukwekkend hoe zo'n enorm schip wordt gemanoeuvreerd en wat een enorme waterverplaatsing er dan bijkomt. Dat is te zien in de lijn op de waterspiegel.


"Hé, je mag op het schip geen smoking dragen", was de opmerking van onze zoon.


Toen de lucht inmiddels helemaal was dichtgetrokken en de schepen waren gepasseerd stapten we weer in de auto.


Vandaag weer zo'n grijze waterkoude dag, het was mooi weer om wat nieuwe kleding te gaan kopen. Als het weer niet wil meewerken moet je jezelf maar eens verwennen. :-)

Grijs op het water

Maandag 19 November 2012 om 15:42

Wat de titel betreft zou het over mijzelf kunnen gaan, ware het niet dat ik een goede kapster heb die heel goed is in kleurtjes. ;-)

Zaterdagochtend hadden we hier mooi weer. Naast ons huis waren ze druk bezig met het omzagen van grote kerstbomen. Dit was ons uitzicht op zaterdagochtend.


Voor in de middag trok de lucht helemaal dicht, het werd saai grijs en koud. Voor mij jammer, ik zou namelijk de boot van mijn zus van de zomerstalling naar de botenhelling brengen. Vandaar werd de boot over de weg vervoerd naar de winterberging. Ik had het thermo-ondergoed aan en verder was ik ook goed ingepakt. Toch viel het me tegen, ik gaf er nog maar wat gas bij.


Het voorste stuk van de kap liet ik deze keer staan, dat scheelde mij weer tijd bij het afbreken en opbouwen van de kap. Al zittend in de boot zag ik door de kap niets, mijn koers bepaalde ik door te kijken naar de oevers. Van tijd tot tijd ging ik even staan om te kijken of er geen tegenliggers aankwamen.


Er was echter geen kip op het water, wel een aantal eenden.


Het Gieterse meer werd alleen bevolkt door een aantal eenden. Met veel drukte vlogen ze voor de boot op.


De betonning gaf nog wat kleur op deze grijze dag.


Bij mooi weer is het terras bij café Geertien druk bezet, nu was het uitgestorven.


Ik voer langs het kerkje op de Wetering.


Ik was verbaasd nog bloemen te zien in de hortensia's.


Toch wel met een gevoel van weemoed voer ik naar "onze" brug. Wat heb ik hier vroeger veel gevaren, gezwommen en geschaatst.


De brug is nu geautomatiseerd. Het oog had mij gedetecteerd, de brug hoefde voor mij niet open. Heel voorzichtig voer ik naar de brug, het paste net.


Een mooi "optrekje". Jullie begrijpen vast wel dat veel huizen daar nu worden bewoond door import, vaak mensen uit het westen die hier de rust en ruimte opzoeken. De eigen bevolking kan dit niet betalen.


Zondag klaarde het weer op, de lucht werd weer mooi blauw. Aan het eind van de middag maakte ik deze foto bij ondergaande zon. Dit is nu ons uitzicht en daar zijn we heel blij mee. :-)

Eigen Kunst in Voorsterbos

Vrijdag 16 November 2012 om 21:42

Voor in de week gingen we met z'n vieren een wandeling maken in het Voorsterbos. Het Voorsterbos is bekend vanwege de oude machines c.q. opstellingen van het voormalig Waterloopkundig laboratorium . Oma liep gezellig met haar kleindochter aan de arm


Tegenwoordig staan in het Voorsterbos ook nog andere kunstwerken opgesteld. Op de bewuste namiddag dat wij in het bos waren verdween de zon net achter de wolken, door het weinige licht zijn de foto's van de kunstwerken niet echt mooi geworden. Ik hoop er met zonnig weer nog een keer heen te gaan en dan de kunstwerken opnieuw vast te leggen.

Eén kunstwerk laat ik hier wel zien. Binnenin het gebouwtje was het aardedonker. Gelukkig hebben de kinderen tegewoordig mobieltjes met een ingebouwde "zaklamp".


Ondanks het licht van de mobieltjes kon ik binnen geen overzichtsfoto maken. Gelukkig hebben we een "schoonzoon" die goed kan tekenen.
In het midden stond een grote waterput, daarboven hing een toog die waarschijnlijk aan de binnenkant bekleed was met spiegels. Via die toog viel er een cirkel met daglicht in de waterput.


Dochterlief en vriend gingen ieder aan een kant van de waterput staan. Hun handen probeerden elkaar te vinden...


Het daglicht werd zo fel weerspiegeld dat ik daar wel foto's van kon maken.


Gevonden!




Is dit Kunst of niet? ;-)

Zonsondergang bij Blessebrugschans

Woensdag 14 November 2012 om 18:37

Vandaag was het overwegend bewolkt. Eind van de middag brak de bewolking open. Op dat moment reed ik langs de Blessebrugschans. Thuis heb ik snel de camera gepakt en ben weer teruggereden naar De Schans.


Het was heerlijk om daar een tijdje rond te lopen en wat frisse lucht op te snuiven.


Lopend over de brug, genietend, de gedachten laten gaan.


De lichte hoofdpijn verdween als sneeuw voor de zon.


Vannacht krijgen we een koude nacht met morgenvroeg kans op mist. Misschien kunnen jullie nog wat mooie ochtendplaatjes schieten, dan kom ik wel bij jullie kijken. :-)


Een week na de publicatie van mijn logje over de totempalen zijn ze door de gemeente weggehaald, het Stuyvesantfeest is voorbij.

De schoorsteenveger

Dinsdag 13 November 2012 om 12:08

"Vroeger" kwam de schoorsteenveger met een ladder op zijn schouder onze oprit oplopen, tegenwoordig tuffen ze met een hoogwerker op rupsbanden naar ons huis.


Ook een verantwoord stofmasker mag niet ontbreken tijdens het gerag in de schoorsteen.


Hij en de fotograaf hadden er maandag mooi weer bij. :-)

Herfst op De Woldberg

Zondag 11 November 2012 om 23:02

Zondag was het een prachtige dag om een wandeling te maken in een herfstbos, we kozen daarvoor De Woldberg nabij Steenwijk.


De Woldberg is gelegen op een stuwwal, die is ontstaan in de Riss-ijstijd, 100.000 jaar geleden, de één na laatste ijstijd. Het ijs, afkomstig van de Oostzee, heeft geweldige hoeveelheden keien, zand en grind met zich meegenomen. Na de ijsstijd toen de temperatuur opliep werd dit materiaal afgezet, het zogenaamde keileem. Dit keileem heeft op sommige plaatsen een dikte van 7 tot 8 meter.


Gedurende de laatste ijstijd, de Würmijstijd (8000 jaar geleden), bereikte het landijs ons land niet, maar door klimaatsveranderingen is de invloed ervan erg groot geweest. Tijdens deze ijstijd werd met westelijke winden zand vanuit rivierafzettingen en de Noordzee, die toen droog stond, over ons land gevoerd en afgezet, het zogenaamde dekzand. Dit dekzand is vooral op de wat lagere delen afgezet. Er ontstond zo een golvend landschap.


De Woldberg heeft een sterk hoogteverschil, het gaat van 0 N.A.P. tot +25 m. N.A.P. en is daarmee tevens het hoogste punt van Noordwest Overijssel.


Er is voornamelijk loofbos met ook wat vennetjes.


Er staan statige oude beuken, waar tussendoor een mooi uitzicht op Steenwijk is te zien.




Door de afwisseling van verschillende terreintypen is het gebied rijk qua flora an fauna. Hulst, lelietjes van dalen, dalkruid, salomonszegel en waterdrieblad zijn enkele van de vele plantensoorten die er voor komen. Ook vele bosvogelsoorten zoals uilen, boomklevers, bonte vliegenvangers zijn er te beluisteren of te zien. (bron: Staatsbosbeheer)


De zon werkte prachtig samen met de loofbomen.


Het was nat in het bos, heel nat. De zwammen verschimmelen aan de stammen.


Het was een prachtige herfstdag, zo mag het wat mij betreft wel doorgaan tot aan de winter.

Kornelis caps en closures, open dag

Zaterdag 10 November 2012 om 18:33

Dit jaar bestaat Kornelis 75 jaar en dat vierden ze vandaag met een open dag. De fabriek Kornelis, een begrip in Steenwijk en inmiddels internationaal, produceert doppen en sluitingen. De fabriek ligt in het centrum van de stad, vlakbij het station.

Door het grijze miezerige weer ging de sluitertijd naar 1/15 en zo zie je de trein echt langs denderen


De mal voor de kruidendeksels.


De Appelsientjesluiting.


De uitvinder van de maggiflesdop, de roosviceedop, de siroopdop en de maker van het strategospel.


Een grondstof.




De mengmachine.


De plastificeermachine.


Het magazijn.


De grondstof, de witte bolletjes worden in een reservoir geblazen en van daaruit in de machine gebruikt voor de witte deksels...




Er was alle tijd voor uitleg door de medewerk(st)ers.


De doppen vallen van de lopende mand in een doos.


Het bedrijf had het prima geregeld. Via de ingang volgde je via een vaste looproute het gehele proces. Via een andere deur verliet je dan het gebouw. Op deze manier konden ze de grote stroom bezoekers goed aan. De plaatsen in de fabriek waar je niet mocht komen waren afgezet met een lint, op andere plaatsen kon je er met je neus bovenop zitten.


Er was een dopje blijven hangen, hij bracht de machine weer op gang. Er blijft dus wat mensenwerk over.


De cabines met de robotarm zijn goed beveiligd. Van oud tot jong, iedereen vond het interessant op het proces te volgen.


Er wordt gecontroleerd...


en gecontroleerd.


Aan het eind van de route stond drinken klaar en een presentje.


De vrachtwagen staat al klaar voor de volgende zending.

Gunnera bij 1000 Watt

Donderdag 08 November 2012 om 18:59

De kapotte buitenlamp bij het houthok hebben we vervangen door een nieuwe van 1000 Watt. Hoe ouder ik word hoe meer licht ik nodig heb. ;-)
Een lamp van 1000 Watt neemt wel veel energie, maar omdat we de lamp hoogstens 2 minuten per dag aan hebben en er geen bewegingsmelder aangekoppeld is vonden we het wel verantwoord. De lamp beschijnt wel heel mooi de verkleurende Gunnera. Vanavond maakte ik gebruik van deze 1000 Watt "afstand flitser" en maakte ik een aantal foto's van de Gunnera.

Instelling: ISO 1000 diafragma 5.6 sluitertijd 1/15 en géén flitslicht gebruikt.


Gedurende de lente en zomer vindt een proces genaamd fotosynthese plaats in alle planten, waardoor de planten zichzelf verzorgen. De bladeren hebben een groen pigment genaamd chlorofyl om eenvoudige suikers te produceren, gebruikmakend van het zonlicht dat dan fel schijnt. Met deze suikers voedt de plant zichzelf.


Gedurende het bloeiseizoen wordt het chlorofyl continu opgebruikt en vernieuwd, waardoor de bladeren groen blijven. Als de dagen korter worden, echter, schijnt er minder zon op de bladeren en worden de groene pigmenten steeds minder snel vernieuwd. Dan krijgen gele pigmenten, die al aanwezig waren in de plant maar onderdrukt werden, de kans om naar boven te komen en verschiet de plant van kleur.


Sommige andere pigmenten, zoals rood en paars, waren nog niet eerder in de plant aanwezig maar worden door de plant gevormd als de hoeveelheid chlorofyl in de bladeren afneemt. De mate waarin de bladeren deze kleuren krijgen hangt af van een aantal factoren, waaronder de mate van zonneschijn en de mate van afbouw van de suikers in de plant.


Sommige herfsten zijn mooier dan andere en het is moeilijk om te zeggen hoezeer Moeder Natuur de kans krijgt om haar kleurenpracht te tonen. Als het gaat vriezen, wordt het verkleuringsproces afgebroken, worden de bladeren zwart. Maar als de temperatuur boven het vriespunt blijft, er voldoende zonneschijn is en de afbraak van suikers goed verloopt, begint het kleurenspektakel.


De foto's hierboven zijn zoals geschreven zonder flitslicht genomen, de kleuren op de foto's zijn zoals het in werkelijkheid was. Hieronder staat een foto genomen met flitslicht, de kleuren komen niet overeen met de werkelijkheid.


Aan het eind van de maand worden de bladeren van deze plant afgeknipt en de wortel beschermd. Hoe dat in zijn werk gaat is te lezen in dit log

Een bedje van stro

Dinsdag 06 November 2012 om 21:35

Met name op Texel heb ik in het najaar al heel wat "Bedjes van stro" zien liggen, ik had echter nog niet eerder gezien dat deze werden gespreid. In de herfstvakantie kreeg ik de kans om dit vast te leggen.


De bloembollen liggen er zo warmpjes bij ónder het bedje van stro.




De touwen van de balen stro worden om een katrol gewikkeld.


De beelden spreken verder voor zich.


Op deze site wordt de bloembollenteelt toegelicht.




En de duiven dachten dat het bedje van stro voor hen was gespreid.

Heeft de boer zijn vrouw gevonden?

Zondag 04 November 2012 om 12:24

In de herfstvakantie verbleven we aan de kust en in het domein van de Bloemenboeren. Zo hier en daar waren velden vol met dahlia's te zien. Ik besloot daarom een keer alleen op stap te gaan om wat bloemen vast te leggen.


De avond daarvoor hadden we gekeken we naar een uitzending van "De Wereld Draait Door". Tijdens die uitzending waren persiflages te zien van drie boeren uit de serie "Boer zoekt vrouw". Tijdens die uitzending hoorden we dat we in die vakantieweek vlakbij boer Aad woonden. Het leek me wel leuk om tijdens mijn bloemenrit meteen het huis van boer Aad op te zoeken. Onze zoon googelde even de straat waar boer Aad woont en zo ging ik gewapend met Tomtom en camera op stap.

Gevonden!


Via een landweggetje kwam ik bij akkers met heel veel dahlia's. Ik parkeerde mijn auto en liep een zandpad op en begon met fotograferen van de bloemen.


Ik legde dus de dahlia's van boer Aad vast. Vlak achter zijn woning staan de rietpluimen fier te bloeien, de rietpluimen waar hij in dit filmpje over praat.




Ik bleef zover mogelijk bij het huis vandaan. Het was mij in eerste instantie te doen om het vastleggen van de bloemen en Aad had nu eenmaal de mooiste dahliavelden in de wijde omtrek. Een beetje paparazzi fotograaf voelde ik mij toch wel.


In het programma "De Wereld Draait Door" werden de boeren Aad, Henrieke en Willem in extreme vorm neergezet. Niet alleen DWDD maakt zich daar schuldig aan, ook in het programma "Boer zoekt vrouw" gebeurt dat. De stukjes waarin boerin Henrieke met haar jongens heel stil zijn worden uitgezonden en niet de stukjes waarbij ze wel met elkaar communiceren. Maar ja dat heet "Televisie maken".


Mocht Aad met of zonder Jeannet niet meer op een roze wolk zitten, roze dahlia's heeft hij er nog genoeg.






Vanavond zitten we met het hele gezin voor de buis om te kijken hoe het de boeren vergaat. Natuurlijk kijk ik nu even specifiek naar boer Aad