Home

Laatste logjes

Juffers en een libel in D…
Philip Friskorn aan het w…
De huiszwaluw
Van een roodpootschildwan…
Urk, foto's van een gast
Een fotosessie bij 33 gra…
Oranje zandoogje, koraalj…

Laatste reacties

Jetske: @Harry, ik heb op meerder…
Henk Jonkvorst: Je hebt een mooie serie g…
Harry: Ze zitten niet alleen daa…
willy: wat een prachtige reeks J…
Jan K. alias Afan…: Je hebt weer een mooie af…
klaproos: schitterende serie jetsk…
jane: Prachtige foto s Jetske, …
Hanny: Jammer dat je ze niet van…
Henk Jonkvorst: Ik ga voor de ochtentston…
willy: natuur is duidelijk een p…

Categorieën

Bloemen, planten en bomen
Dieren
Diversen
Druppels
Gezin en familie
Het weer
Insecten
Koken en eten
Landschap en natuur
Macro-opnames
Onze tuin
Portret
Steden en dorpen
Vakantie
Vogels
Vroeger

Archieven

Jul 2014
Jun 2014
Mei 2014
Apr 2014
Mrt 2014
Feb 2014
Jan 2014
Dec 2013
Nov 2013
Okt 2013
Sep 2013
Aug 2013
Jul 2013
Jun 2013
Mei 2013
Apr 2013
Mrt 2013
Feb 2013
Jan 2013
Dec 2012
Nov 2012
Okt 2012
Sep 2012
Aug 2012
Jul 2012
Jun 2012
Mei 2012
Apr 2012
Mrt 2012
Feb 2012
Jan 2012
Dec 2011
Nov 2011
Okt 2011
Sep 2011
Aug 2011
Jul 2011
Jun 2011
Mei 2011
Apr 2011
Mrt 2011
Feb 2011
Jan 2011
Dec 2010
Nov 2010
Okt 2010
Sep 2010
Aug 2010
Jul 2010
Jun 2010
Mei 2010
Apr 2010
Mrt 2010
Feb 2010
Jan 2010
Dec 2009
Nov 2009
Okt 2009
Sep 2009
Aug 2009
Jul 2009
Jun 2009
Mei 2009
Apr 2009
Mrt 2009
Feb 2009
Jan 2009
Dec 2008
Nov 2008
Okt 2008
Sep 2008
Aug 2008

Jetske Fotografie


Klik op de foto voor meer informatie.

Mailen?

Klik hier om een mail te versturen.

Rss etc.

Powered by Pivot - 1.40.6: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Stokroos in de avondzon

Maandag 31 Augustus 2009 om 23:40

Vorig jaar schreef ik over de stokrozen bij de voordeur. Dit jaar deden de stokrozen het minder goed. Ze bloeiden minder uitbundig en waren sneller uitgebloeid.

Dit jaar is er een verdwaalde stokroos in de achtertuin beland. Gisteren fotografeerde ik deze stokroos rond zeven uur in het avondzonnetje. Dezelfde stokroos vanuit verschillende perspectieven gefotografeerd geeft dan toch iedere keer weer een ander beeld.










De foto's zijn op verschillende plaatsen wel en niet scherp dat komt doordat ik de foto's maakte met de macrolens en die heeft een beperkte scherpte / diepte.

Brahma kuiken

Zondag 30 Augustus 2009 om 14:00

Eén van onze New Hampshire kippen was broeds. Omdat wij door de afwezigheid van een haan geen bevruchte eieren hebben besloten we een aantal bevruchte eieren te kopen.


We kozen voor eieren van een Brahma. We markeerden de zes eieren en legden deze onder onze kip. Dat markeren is noodzakelijk omdat de andere kippen hun eieren erbij gaan leggen. Dagelijks moesten we de vers gelegde (ongemarkeerde) eieren onder de broedse kip weghalen.
Na een week controleerden we de zes eieren. Drie van de zes eieren klotsten en waren of niet bevrucht of niet goed bebroed. De kip deed vervolgens goed haar best op de overige drie eieren.
Donderdag was het dan zover. Het eerste kuikentje was uit het ei gekropen.


Op de foto zie je nog enkele ongemarkeerde eieren liggen, die waren 's ochtends nog door de andere kippen erbij gelegd.


Het kuiken is nog vochtig.


Een dag later gingen moeder en kind naar buiten.


Het kleine ding had nog nooit van zijn leven voer gezien. Aandachtig volgde hij de verrichtingen van moeder.


Moeder kip had behalve haar kuiken ook een ei mee naar buiten genomen. Dat is een hele toer geweest, ze heeft daarbij vijf meter overbrugd met hoogteverschillen. Zal ze gedacht hebben dat ook daar nog een kuikentje uit zal komen...


Aan mij de eer om de schaal te breken. Soms kan een schaal te droog zijn en kan het kuiken de schaal niet breken. Het mooiste is als een kip op eieren broedt op een graszode die 's nachts vochtig wordt. Onze kip wilde echter niet op een andere plek broeden dan in een hoekje in het nachthok op het stro. Als alternatief hebben wij de eieren van tijd tot tijd vochtig gemaakt met een plantenspuit.
Het kuiken in dit ei was niet volgroeid en vroegtijdig dood gegaan.


Kunstig, het netwerk van adertjes.


Na het breken van de schaal duurde het maar één minuut en daar kwam de eerste groene keizersvlieg (Lucilia caesar) al op de maaltijd af.


Binnenin het hok lag nog een gemarkeerd ei. Ook dit ei heb ik opengemaakt. Hierin zat een kuiken die al wat verder was ontwikkeld, maar ook tijdens het broeden is doodgegaan.


Ook al gaat het niet altijd goed, het is toch een wonder der natuur.

Riet in de Weerribben

Vrijdag 28 Augustus 2009 om 20:30

Op 15 maart plaatste ik een logje over het afplaggen in het rietland van mijn zwager.
Mijn zwager vertelde laatst dat het nieuwe riet op het afgeplagde land het enorm goed doet. Vandaag was het een prachtige dag met mooie wolkenluchten en daarom besloot ik eens een kijkje te nemen in het rietland.

De reis vanaf onze woonplaats naar het rietland voer door de Weerribben. Op de Hogeweg maakte ik onderstaande foto's.



Toen ik na de fotosessie weer in de auto wilde stappen zag ik deze gast.


In maart maakte ik onderstaande foto. Als je die kale zwarte vlakte zo ziet dan kun je je moeilijk voorstellen dat een kwart jaar later er weer volop riet zal groeien.


En zo ziet het er nu uit.





Riet is een mooi gewas als het inkomsten geeft, maar ik zie liever deze prachtige wolkenluchten boven water. :-)


Ik struinde daar rond door het lange gras, totdat ik plotseling werd opgeschrikt door een jonge ringslang die mijn weg kruiste. Ik stond echt even stijf van de schrik. De ringslang was al verdwenen voordat ik maar aan mijn camera dacht. Vóór deze ontmoeting keek ik eigenlijk alleen maar naar boven naar de prachtige omgeving en wolkenluchten. Na deze ontmoeting stopte ik eerst mijn broekspijpen bij mijn sokken in en keek bij iedere stap naar de grond.
Dit onschuldige kikkertje joeg mij niet de stuipen op het lijf.


Toen streek er naast het pad een bloedrode heidelibel neer. Het was best lastig om een scherpe foto. De harde wind zwiepte het riet waarop deze libel zat flink heen en weer.


De wind joeg het riet naar beneden. Dat was voor mij wel gunstig om een foto te nemen van deze waterplas, getooid met ontelbare kleine golfjes. De kattenstaart die op de voorgrond staat geeft de oever kleur.

Handjes wassen

Woensdag 26 Augustus 2009 om 23:20

"Handjes wassen?", vroeg Joris terwijl hij naar onze buitenkraan wees. Ik draaide de kraan een klein beetje open en genietend liet hij zijn handjes onder de waterstraal doorglijden.




Dat Joris absoluut niet bang is voor water, dat bewees zijn volgende actie. Voordat ik het door had stak hij zijn hoofd onder de kraan.


Dat was wel genieten zo vertelde zijn guitige blik.


En toen zijn tante het te druk had met fotograferen, bediende hij gewoon zelf de kraan.



En weer ging zijn hoofdje onder de kraan, hij werd hoe langer hoe natter.


Met een drup aan de neus...


...en aan zijn lip.


Aandachtig kijkend naar de kraan.


Met een bijna waterproof blauw lokje. ;-)

TheaterCorso in Sint Jansklooster

Dinsdag 25 Augustus 2009 om 22:22

In het vorig logje schreef ik over de perikelen rond de fotoserie van het theatercorso in Sint Jansklooster.
Gelukkig liep het uiteindelijk goed af en kan ik vandaag een impressie geven van het prachtige corso.


Voor de wagens liep iemand van de groep bouwers die in de gaten hield of alles goed ging tijdens de rondgang. En zonodig gaf hij via de walkie-talkie aanwijzingen aan de chauffeur van de corsowagen die ergens "verstopt" zat in de wagen en daardoor niet zo goed zicht had op de weg.


Achter de wagen liepen twee mensen van de groep, de één gewapend met een emmer. Ieder bloemetje dat op de weg viel raapten zij op en deponeerden dat in de emmer.


De creaties waren hoger dan huizenhoog....




Muzikale omlijsting.


Om de patronen zichtbaar te maken worden dahlia's gebruikt. Er worden 400 - 600 dahliabloemen per vierkante meter gebruikt.


Op onderstaande detailfoto is te zien hoe kunstig het geheel eruit ziet.


Behalve aan de corsowagens wordt er ook heel veel aandacht besteedt aan de figuranten. Het geheel ziet er tot in de puntjes verzorgd uit.




De corsowagen "Tijdloos" kreeg de ereprijs.



Velduil en formatteren

Zondag 23 Augustus 2009 om 15:00

Vrijdagavond gingen mijn moeder, mijn zus en ik naar het Theatercorso in Sint Jansklooster. We reden over de dijk van Blokzijl naar Vollenhove. Mijn zus reed en zo had ik vanaf de achterbank prima zicht op de prachtige luchten. Ik moest natuurlijk van die prachtige wolkenluchten wel enkele foto's maken. De geur van uien die vanuit de Noordoostpolder onze auto binnendrong kan ik jullie helaas hier niet laten ruiken. ;-)


Gewapend met stoeltjes en in opperbeste stemming stapten we Sint Jansklooster binnen.


We hebben enorm genoten van de corsowagens die tweemaal aan ons voorbij trokken. Ik had mijn camera op statief en maakte talloze foto's. Voor mij was dit onderwerp (verlichte corsowagens) de eerste keer dat ik zoiets fotografeerde. Ik was wel heel benieuwd naar het resultaat.
Om half elf reden we nog helemaal onder de indruk naar huis. Het was al tegen elven toen ik tenslotte het laatste deel van de reis in mijn eentje over eenzame landweggetjes vervolgde.
Plotseling scheen het grote licht van mijn auto, in een scherpe bocht, op een grote vogel. Deze vogel zat op een paaltje naast de weg. Direct stopte ik de auto en zag in het licht van mijn koplampen dat het een uil was. Ik pakte mijn camera uit mijn tas vanaf de achterbank, legde de camera op het stuur en begon met fotograferen. In de veronderstelling dat de uil wel direct weg zou vliegen, knipte ik zo snel mogelijk door. Ik fotografeerde door de voorruit. De uil zwenkte voortdurend met zijn kop van links naar rechts, maar bleef toch wonderwel zitten. Ik had mijn camera ingesteld op ISO 1600 en de sluitertijd was 1/4 en 1/2. Het stuur gebruikte ik min of meer als statief. Ik durfde niet uit te stappen, bang om de uil te verjagen. Na enkele minuten vloog de uil weg, maar toen had ik al voldoende foto's gemaakt. Het was een bijzondere ontmoeting!

Thuis gekomen zette ik direct de computer aan en deed het geheugenkaartje van mijn camera in de computer. Ik was zo benieuwd naar de foto's van het corso en van de uil.....
En toen voltrok zich een kleine ramp. De computer gaf aan dat er een leesfout was, oftewel er kon geen foto worden overgezet vanaf het kaartje naar de computer. Ik stopte het kaartje weer in de camera en deze gaf aan: "Error CF". Dus geen foto's, weg corsofoto's, weg foto's van mijn bijzondere ontmoeting met de uil. :,-(

Ik ben uiteindelijk maar teleurgesteld naar bed gegaan. In mijn dromen ben ik die nacht wel steeds bezig geweest met het CF kaartje. Ik bedacht in mijn dromen de raarste manieren om toch de foto's tevoorschijn te krijgen. Ik heb zelfs de contactpunten van het kaartje nog schoongemaakt met "kruipolie". Wat kan een mens toch raar dromen.

De volgende ochtend heb ik de telefoon gepakt, de fotograaf gebeld en het probleem uitgelegd. Hij gaf al direct goede hoop. Hij zou waarschijnlijk de foto's nog wel kunnen redden. Ik was dus op zaterdagochtend al vroeg in het centrum. De fotograaf gaf aan dat ik wel geduld moest hebben, want het lezen van het kaartje met behulp van een speciaal programma zou wel een dag duren. Ik zou op z'n vroegst begin volgende week kunnen horen of het wel of niet gelukt zou zijn. De fotograaf vroeg mij of ik iets speciaals met het kaartje had gedaan. Waarop ik ontkennend antwoordde. Toen vroeg hij of ik mijn kaartje wel van tijd tot tijd formatteerde. Ook daar moest ik ontkennend op antwoorden. Want dat formatteren deed ik eigenlijk nooit. En daar zat nu net het probleem.
Op zaterdagmiddag belde de fotograaf al op dat hij de foto's had kunnen redden. Ik spoedde mij naar de fotozaak om de DVD met de foto's en het bewuste CompactFlash kaartjeop te halen. Thuis gekomen heb ik eerst het kaartje geformatteerd. Nadien was de melding: "Error CF" verdwenen.

En zo kan ik jullie toch de foto's laten zien van het corso en de uil. De serie van het corso komt op een later log.

Niet alle foto's zijn er ongeschonden vanaf gekomen, maar dat is geen probleem. Ik maakte die avond toch al ruim 400 foto's, daar kon ik er best een paar van missen.
Hieronder laat ik een paar foto's zien die door de crash zijn beschadigd.



Hierboven schreef ik al over de kunstgrepen die ik moest uithalen om de uil op de foto te krijgen. De kwaliteit van de foto's is ook maar zeer matig geworden. Met Photoshop heb ik er nog wat van kunnen maken. Ik vond deze ontmoeting in het donker met deze uil echter te bijzonder om de foto's niet te plaatsen.
Na bestudering op internet zijn wij tot de conclusie gekomen dat het een velduil is. Maar ik kan het zeker mis hebben. Ik heb nog niet eerder uilen gedetermineerd.




Op groot veld

Zaterdag 22 Augustus 2009 om 14:26

Onze zoon speelt dit jaar voor het eerst op het grote voetbalveld. Ook hebben ze nu te maken met buitenspel. Weer een nieuwe fase in hun voetbalcarrière.
Vandaag had hij met zijn team zijn eerste (oefen)wedstrijd. Voor de toeschouwers was het op alle fronten genieten. Het was prachtig weer en onder de echte Hollandse luchten was het goed toeven aan de rand van het voetbalveld.



Hij speelde het elastiek uit zijn kousen. ;-)



De bal die hier wordt gespeeld na een stuiterbal eindigde in mijn buik. Gelukkig niet op mijn camera en de bal werd niet hard gespeeld.


Er werd door beide partijen keihard gewerkt...


.....met wapperende haren.


.....er werd gevlogen.


Zoals het nu lijkt moet onze zoon alle vrije trappen voor zijn rekening nemen. Hier legt de trainer aan hem uit wat dit gebaar van de scheidsrechter betekent: een indirecte vrije trap.


Aanvankelijk stond ons team met 2 - 0 voor. Uiteindelijk eindigde de wedstrijd in 2 - 2. Voor beide partijen aan het begin van het seizoen een mooie motiverende stand.
Petje af voor de trainer, hij begeleidt de spelers op een positieve kritische manier. En na de wedstrijd steekt hij ze "een hart onder de riem". De teamleden hebben echt zin in dit voetbalseizoen. :-)

Aan de Waddenzee

Zaterdag 22 Augustus 2009 om 11:22

Onze volgende reisdoel was de Waddenzee nabij de duo-dorpen Paesens-Moddergat, met respectievelijk 260 en 230 inwoners.

Toen we aankwamen bij de dijk sprongen al direct de enorme foto's in het oog.
Op de Zeedijk tussen Paesens-Moddergat en Lauwersoog staan twintig grote foto's van naakte vrouwen. De foto's zijn onderdeel van de openluchtfototentoonstelling "Wad Naakt" van fotografe Mijke Bos. De foto's van twee meter hoog en drie meter breed hangen tussen steigerpalen welke hiervoor in de dijk gegraven zijn. Het kunstproject maakt deel uit van de festiviteiten rond 40 jaar Lauwersmeer.


Bovenop de dijk hebben we eerst gepicknicked, onderwijl genietend van het uitzicht
Nadien maakten we een wandeling langs de waterlijn.











Ik heb genoten van het gezelschap, de omgeving en de fotografie. Een perfecte dag. :-)

"De tempel van Ids"

Vrijdag 21 Augustus 2009 om 10:46

Na de koffie en het heerlijke gebak ter ere van de verjaardag van Jan reden we in Friesland naar het noorden. Na een tocht door het mooie Friesland kwamen we aan bij de tempel van Ids. Dit kunstwerk is gemaakt door Ids Willemsma in opdracht van Waterschap Fryslan in samenwerking met "Keunstwurk". Aanleiding voor deze opdracht was de voltooiing van de verhoging van de Friese zeedijken in het kader van de landelijke Deltawerken. Bovenop twaalf palen – die de twaalf provincies symboliseren - ligt een dak dat uit een stuk oude zeedijk bestaat. Het dak is begroeid met hetzelfde gras als de zeedijk.


Een schril contrast deze nieuwe windmolens met de oude molen. In het midden staat aan de horizon "De tempel van Ids".


Opvliegende vogels boven een boerderij tegen de dijk.


Een bijzonder gezicht dit dak van gras. Net alsof ieder moment de palen zo weer in de grond kunnen zakken en het dak van gras wordt neergevleid op de dijk...


Aan de voet van de dijk werd er op het land hard gewerkt. Ze wilden het stro vast nog voor de buien onder dak proberen te krijgen. Onderweg hadden we een paar druppels regen gehad. Op de foto is te zien dat in de verte de lucht aan het werken was.



Uitzicht vanaf de dijk richting de Waddenzee.


Deze jongen was bij ruim 30 graden aan het trainen op de trap. Hij sprong iedere keer met beide benen tegelijk, drie treden omhoog.



Vanaf de tempel van Ids reden we verder. In de buurt van Holwerd zagen we deze bijzondere wolkenluchten. In zijn achteruitkijkspiegel ontdekte Jan deze wolk en zette zijn auto in de berm.
Op zijn weblog zie je vandaag als bijdrage voor Skywatch Friday prachtige foto's en omschrijving van deze wolken.
Ik vind het best moeilijk om dergelijke prachtige zaken in de natuur vast te leggen op een foto. In het echt is het namelijk veel indrukwekkender.


Verjaardag op het Wad

Donderdag 20 Augustus 2009 om 16:41

Vandaag mochten we de verjaardag vieren van mijn fotomaatje.


In verband met de verwachte tropische temperatuur had onze gastheer, de jarige job een verrassingstocht georganiseerd naar een koelere plaats. En inderdaad in de wind aan Het Wad was het goed toeven.



Aafje had gezorgd voor een gevulde koelbox met o.a. heerlijke croissants.


Later volgen er meer foto's van dit mooie en supergezellige uitstapje. Aafje en Jan bedankt voor de gezellige dag. :-) Jetske | 10 reacties

Vlinderparade in Luxemburg

Donderdag 20 Augustus 2009 om 08:37

De foto's zijn tijdens één korte fotosessie gemaakt. Het zijn allemaal vlindersoorten die ik inmiddels na de vakantie ook in onze tuin heb gefotografeerd. Maar in Luxemburg waren er in korte tijd zoveel, het was een komen en gaan van vlinders. Een feest om naar te kijken en te fotograferen.
Als jullie aanvullingen en of correcties hebben dan lees ik dat graag.


Twee dagpauwogen, twee landkaartjes en rechtsonder een distelvlinder.


Dagpauwoog.



Atalanta (met dank aan Hendrika).


Koevinkje.


Atalanta.


Landkaartje.


De vleugels van de citroenvlinder lijken veel op een blad. De vleugeladeren lijken op de bladnerven en de stippen op de vleugels lijken op stippen op het blad.


Dit moet wel een goed restaurant zijn. Het is druk op het terras. ;-)


Links zit een oranje zandoogje (twee witte stippen in het zwarte rondje), in het midden een landkaartje en rechts een bruin zandoogje (één witte stip in het zwarte rondje).


Het oranje zandoogje zit nu rechts, helaas is de onderste stip net niet te zien. Het bruin zandoogje zit links.


Distelvlinder.


Klein koolwitje en enkele andere gasten.



En door de macrolens turend zag ik nog veel meer klein spul zitten op de distel. Wat dat is weet ik niet.


Met deze vlinderparade sluit ik de vakantieseries af.
Jullie allemaal dank voor het kijken, lezen en het geven van jullie reacties. :-)

Argynnis paphia (keizersmantel)…

Woensdag 19 Augustus 2009 om 07:51

De keizersmantel (Argynnis paphia) is een dagvlinder uit de familie Nymphalidae, de vossen, parelmoervlinders en weerschijnvlinders.

De keizersmantel is een grote en opvallende vlinder met een vleugellengte van 27 tot 35 mm. Mannetjes hebben een opvallende geurstreep op de voorvleugel, die bij de vrouwtjes ontbreekt. In De onderkant van de achtervleugel is groenig met zilverkleurige strepen.
De vlinder heeft veel nectar nodig en leeft in gemengde en naaldbossen. Die nectar vindt hij meestal in de wilde marjolein en distels. Deze vlinder staat in Nederland op de rode lijst als verdwenen, maar toch worden er regelmatig vooral in het zuiden zwervers gezien. De vlinder komt in vrijwel heel Europa voor. De vliegtijd is van mei tot en met september.

Tijdens onze eerste wandeling in Luxemburg troffen we vlak achter onze camping dit mannetje aan. Van alle kanten liet hij zich fotograferen. Het is niet helemaal een gaaf exemplaar. Omdat het een vlinder is die je hier niet snel tegenkomt heb ik deze vlinder een apart plaatsje gegeven op mijn log, buiten "De vlinderparade" om. Dat log, tevens de laatste over onze zomervakantie, volgt één dezer dagen.








Pieris brassicae (groot koolwitje)

Zondag 16 Augustus 2009 om 14:27

Een vlinder die ik t.n.t. niet zelf had gefotografeerd is het groot koolwitje. Vanmiddag lag ik heerlijk op mijn ligstoel in het zonnetje aan de vijver toen ik plotseling deze vlinder zag arriveren bij de vlinderstruik. Deze vlinder onderscheidt zich duidelijk van het klein koolwitje door de grote hoeveelheid zwart in de vleugelpunt. Ik vloog naar binnen om mijn camera met macrolens op te halen. Toen ik terugkwam was de vlinder gevlogen. De vlinder was minder rustig dan de kleine vos, het geaderd witje en de dagpauwoog die vandaag ook aanwezig waren. Het groot koolwitje liet zich makkelijk verjagen door een andere insect of andere vlinder.

In afwachting van zijn terugkomst fotografeerde ik de gele waterlelie die voor het eerst bloeit in onze vijver. Rondom onze vijver staan vele lampionplantjes. Enkele plantjes bogen hun hoofd boven de vijver en zo gebeurde het dat ik de gele waterlelie kon fotograferen in combinatie met een lampionnetje. De druppels op de waterlelie zijn deze keer veroorzaakt door de tuinslang gehanteerd door mijn eega. :-)


Vervolgens ging ik op de ligstoel zitten met de camera in de hand, al spiedend. Mijn geduld werd beloond. Het groot koolwitje kwam weer terug.



Oldtimers (2)

Zondag 16 Augustus 2009 om 14:25

Vandaag het vervolg op de serie van gisteren.




Deze auto was toch wel het pronkstuk.



Ford.


Allerlei nationaliteiten waren vertegenwoordigd.


En waren koetsen zijn, zijn ook koetsiers aanwezig.


Een oldtimer caravan met ouderwetse stoelen ernaast. ;-)


Een spuitwagen uit vervlogen tijden.


Een merk wat onze zoon wel weer aanstaat.



Speciaal voor Hendrika maakte ik onderstaande foto. :-)


Ook dit zijn oldtimers.


Oldtimers (1)

Zaterdag 15 Augustus 2009 om 15:19

Vanochtend gingen we met z'n drieën naar de oldtimershow in Ruinerwold

Omdat we zelf in een oldtimer rijden en omdat we nog vroeg waren, mochten we onze auto parkeren vlakbij de dorpskern.


Een optocht van tractors ging net van start om een rondrit door een klein stukje Drenthe te maken. Daarvoor stonden ze allemaal aan de zijkant opgesteld. De kartonnetjes die op de foto te zien zijn lagen onder de tractors om vet en diesel op te vangen.


Een lange stoet van ronkende diesels trok aan ons voorbij. In oude kledij: boer'nkiel en ... spijkerbroek.




Oldtimer auto's.


Mijn vader reed vroeger ook in zo'n Daf. Hij heeft op oudere leeftijd zijn rijbewijs gehaald en kreeg autorijles in een automaat. Toen hij zijn rijbewijs haalde werd er een tweede auto gekocht. In die tijd waren er nog geen andere auto's met automatische transmissie, dus had je niet zoveel keus. Hij vond de Daf een prima vervoermiddel, zijn dochters vonden dit vervoermiddel wat minder geslaagd. De geschiedenis herhaalt zich, mijn vervoermiddel, de oldtimer vinden onze kinderen ook wat minder geslaagd. ;-)


De hele nieuwbouw van Ruinerwold stond vol met oldtimers. Het weer was prachtig dat versterkte de gezellige sfeer in het dorp.
Een Cadillac.


Opgepoetste wieldoppen.


Nadere bestudering van het dashbord.


Bertus op de Norton...


en Tinus op de BSA.


Pothelm.


Glimmende benzinetanks.



Ochtendstond geeft mist aan de grond...

Vrijdag 14 Augustus 2009 om 08:26

Gisteren reed ik om half zeven naar mijn werk. Onderweg zag ik boven de weilanden met vee en boven het water een prachtige laag grondmist. Uiteraard had ik én mijn camera niet mee én geen tijd om te fotograferen.
Gisteravond toen ik naar bed ging was het vochtig en koud. Ik besloot mijn wekker te zetten op zes uur, zodat ik misschien op mijn vrije dag wel ochtendmist kon fotograferen. Toen ik vanochtend iets na zessen de deur uitstapte voelde ik al dat het niet zo koud was als de ochtend daarvoor. Tevens was er veel bewolking aanwezig. Aangezien ik toch al wakker, fris en fruitig en in de kleren was besloot ik toch op stap te gaan.

Mijn eerste foto was van De Linde, met een heel bescheiden laagje mist aan de horizon.


Nadien reed ik een stukje verder naar een plaats waar ik in november 2008 deze serie maakte. Nu liep er vee te grazen. En ook hier op de achtergrond een bescheiden laagje mist.





Ik ga vast nog wel eens vaker zo vroeg op stap. Het is even slikken als de wekker gaat, maar eenmaal buiten is het heerlijk. :-)

Rotsformaties in Luxemburg

Donderdag 13 Augustus 2009 om 16:30

Onze computer was besmet met een virus of zoiets. Een kennis is uren aan het zoeken geweest en heeft van alles geprobeerd, maar uiteindelijk zat er niets anders op dan alles eraf te gooien en Windows opnieuw te installeren. Na de installatie volgden er nog vele uren werk om de rest ook te installeren zodat het weer onze eigen computer werd. Het voordeel van deze sessie is dat de computer nu weer "maagdelijk wit" is en geen overbodige rommel meer aanwezig is.


Van onze vakantie die eindigde in Luxemburg laat ik nog een drietal series zien. Vandaag neem ik jullie mee op een wandeltocht, waarbij het flink klimmen was én zweten.


Vanaf onze camping waren er prachtige wandelroutes te volgen.


Na een paar honderd meter kwamen we de eerste indrukwekkende rotspartijen al tegen. Deze unieke rotsformaties, die dwars door Luxemburg te volgen zijn, bestaan uit zandsteen en zijn zeer grillig van vorm met steile wanden, rotsspleten en grotten. De sponsachtige gaten zijn waarschijnlijk ontstaan door oplossing van de kalk die de zandkorreltjes bij elkaar gehouden heeft. Dit zand is eens, namelijk in de Trias (ongeveer 200 miljoen jaar geleden) afgezet in een zee en in de loop van de tijd verkit. Later zijn deze zeeafzettingen door tektonische bewegingen van de aardkorst boven het zee-niveau gekomen, waarna erosie de rotsformatie heeft gemaakt tot wat zij nu is.


De oermensen zagen al gauw het nut in van de holen (als woonruimte) en de steile wanden (als onneembare vesten). Vlak achter de camping lagen twee plateaus, die door de Kelten en later door de Romeinen gebruikt zijn als burcht.


Op deze foto is goed te zien wat voor klimpartij we net achter de rug hadden. Bovenaan even uithijgen, onder het mom van een foto maken...


In de "zachte" rotsen kon je prima een boodschap achterlaten.


Een bijzonder kleurenpalet.

Even een algehele weblogpauze i.v.m. computerperikelen

Dinsdag 11 Augustus 2009 om 19:15

Onze computer was besmet. We zijn bezig om alles opnieuw te installeren inclusief de fotoprogramma's. Vandaar deze pauze.
Dit korte logje heb ik kunnen maken op de laptop van onze dochter.

Ode aan de Buddleja davidii (vlinderstruik)

Maandag 10 Augustus 2009 om 17:58

Een struik in onze tuin die dit jaar tot volle wasdom is gekomen is de vlinderstruik. Ik ben deze struik enorm gaan waarderen en vooral de vele bezoekers waarvoor deze struik gastheer is.
De struik staat naast de vijver en het terras. Wat is er nog mooier dan op een prachtige zomerse dag koffie te drinken aan de rand van de vijver samen met tientallen vlinders en andere insecten. :-)

De kleine vos. Er is genoeg ruimte voor twee.


Deze hommel was echt heel groot en zo tegen de lucht bovenop de bloem lijkt deze nog groter.


Een atalanta kwam buurten. De hommel was er niet echt van gediend en met een "vingerwijzing" stuurde hij de vlinder weg.



Een distelvlinder stak zijn roltong diep in de vele bloemetjes.



Een waterjuffer streek neer op een tak van de vlinderstruik. Een tegenlichtopname.


Een atalanta ging de bloemetjes grondig bij langs.


Een vlieg met stuifmeel.


Distelvlinder en kleine vos.


Tegenlichtopnames.


Afscheid van Frankrijk

Zondag 09 Augustus 2009 om 22:14

De laatste avond in Frankrijk. Nog even afkoelen in het Meer van Genève. Nog een laatste zonsondergang aan de oever van het meer.









Een dag later vertrokken we al vroeg naar Luxemburg. "Frankrijk, tot ziens". :-)

Het avontuur dat rafting heet

Vrijdag 07 Augustus 2009 om 12:10

Na een busrit van 20 minuten arriveerden we ergens aan de oever van Dranse. De groep werd over twee boten verdeeld. Onze dochter en ik waren de enige niet Franssprekende toeristen. Wij werden ingedeeld bij een gids die prima Engels sprak. Er werd ons een plaats toegewezen in de boot en onze dochter werd zo ver mogelijk achterin geplaatst, de minst gevaarlijke plaats, vlak voor de gids aan de rechterkant. Ik zat aan de linkerkant, schuin voor onze dochter. Onze gids legde alles uit, eerst in het Frans en nadien in het Engels. Er werden ons de commando's geleerd, deze commando's deed hij alleen in het Frans. Omdat de commando's snel gegeven en opgevolgd moesten worden kon hij dat uiteraard niet nog eens in het Engels herhalen.

En toen gingen we los...


We zaten allemaal op de rand van de boot, onze voeten onder een stootkussen geklemd. Tijdens het peddelen moesten we onze peddels diep in het water steken en ons hele bovenlichaam gebruiken om kracht te zetten. De gids schreeuwde ons toe wanneer we vooruit, achteruit of niet moesten peddelen. En om het geheel nog ingewikkelder te maken was er ook nog een commando waarbij links en rechts apart van elkaar vooruit of achteruit moesten peddelen.


Een belangrijk commando was: "Securité". Daarbij moesten we allemaal vliegensvlug op de bodem van de boot gaan zitten en de peddels verticaal houden. Deze houding was nodig bij de onstuimige stukken in de rivier en in de buurt van grote rotsblokken. Ik mag jullie wel verklappen dat we dit commando maar wat graag opvolgden...



Na een tijdje werden de boten afgemeerd en werden we verzocht om op een groot rotsblok te klimmen. Het was de bedoeling dat we allemaal stuk voor stuk naar beneden zouden springen vanaf twee meter hoogte.


We werden dan een eindje met de stroom meegevoerd waar we na tien meter werden "opgevangen" door de gids. Deze lachende jongeman met touw was onze opvang.


Ik liet eerst anderen voorgaan zodat ik de kunst kon afkijken. Het leek een fluitje van een cent. En toen was het mijn beurt. Mijn hart bonsde vanwege de hoogtevrees die ik ook nog moest overwinnen. Ik sprong en kwam gelijk boven, toen echter kwam ik in een stroming terecht en werd met zwemvest en al onder water gezogen. Proestend en hijgend kwam ik weer boven. Iedereen om mij heen was onder de indruk en ik niet minder! Wat waren dat angstige seconden. En wat was ik blij toen ik dat touw in de handen had en aan kant werd getrokken. "Is everything okay?", vroeg de gids vele malen.
Op onderstaande foto kon er inmiddels weer een bibberend glimlachje vanaf.


We vervolgden onze weg. Het volgende angstige moment diende zich al snel aan. De boot maakte plotseling een fikse wending, stootte tegen een rotsblok en daarbij verloor onze dochter haar evenwicht. Gelukkig had ze nog één voet klem onder het stootkussen. Ze dreigde uit de boot in het water te vallen. Doordat de gids haar heel snel bij haar zwemvest greep en weer naar binnen trok werd dit op het nippertje voorkomen. Ze was er zelf niet eens van geschrokken maar ik zat, als moeder, verstijfd van schrik.


De hele weg keek ik bij het commando: "Securité" naar achteren of onze dochter wel op tijd onder in de boot ging zitten. Dat ik schuin naar achteren keek heeft de fotograaf op onderstaande foto gevangen.




En toen naderden we dit enorme rotsblok midden op ons pad, er leek geen weg omheen. Dit was zo'n berucht moment waarbij de boot kon omslaan....


Hard stootten we tegen de rots, onze boot schuurde erlangs, maar bleef gelukkig overeind.


Ondanks de hachelijke momenten was het een prachtige belevenis. Maar of ik morgen weer zou gaan....

Rafting (1)

Donderdag 06 Augustus 2009 om 19:09

Vanaf onze camping aan het Meer van Genève was er de gelegenheid om met een organisatie te gaan raften

Op de camping moesten we ons (dochter en ik) alvast voorbereiden.







We zijn er klaar voor...


Met een busje werden we naar rivier "Dranse" gereden. Toen wij hard aan het werk waren op de rivier stond er op de oever een beroepsfotograaf die ons van tijd tot tijd fotografeerde.
Morgen het vervolg.

le Mont Blanc

Dinsdag 04 Augustus 2009 om 23:19

Vanaf onze camping aan het Meer van Genève maakten we een tocht naar le Mont Blanc
Het leek erop dat we daarvoor niet de mooiste dag hadden uitgekozen, er was vrij veel en laaghangende bewolking.



Na ongeveer 100 kilometer rijden verscheen aan de horizon de eeuwige sneeuw. Wat een indrukwekkend gezicht.


Vlak voor de Mont Blanc-tunnel stopten we bij het monument, ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de brand in Mont Blanc-tunnel.


Triest wat een smeulende peuk teweeg kan brengen.


We bleven aan de Franse kant van de tunnel. We parkeerden daar onze auto en namen een pad naar boven. Onderweg zagen we vlinders. Ik ben druk aan zoeken geweest op internet, o.a. specifiek gekeken naar de vlinders in Frankrijk, maar ik kom er niet uit wat dit voor vlinder is. Wie kan me helpen aan de naam van deze vlinder?
Naschrift: Hanny hielp mij aan de naam van deze vlinder, mogelijk is het een Erebia aethiopella. Bij nadere bestudering van genoemde site, heb ik het idee dat de vlinder qua uiterlijk meer op een Erebia gorgone lijkt. Maar zoals Hanny hieronder ook al in haar reactie schrijft, is dat minder waarschijnlijk. De Pyreneeën ligt tenslotte toch nog wel een eind van de Mont Blanc af. Dankzij Hanny ben ik in ieder geval op het goede spoor gezet en weer een website rijker bij mijn favorieten. Hanny, ontzettend bedankt. :-)


De waterval hoorden we al van verre. Wat een verrassing was het na een bocht deze prachtige waterval van dichtbij te kunnen zien. Tijdens onze wandeling naar boven was het heel warm. Toen we over deze brug liepen met daaronder het steenkoude bruisende water was de temperatuur rond onze benen wel 10 graden lager. Een verfrissend gevoel.


Door op onderstaande foto te klikken wordt er een kort filmpje gestart. Het filmpje is gemaakt met een Canon PowerShot A620 en deze keer gemonteerd door onze zoon.


Na een flinke wandeling bergopwaarts kwamen we bij dit kneuterige restaurant. De familieleden bleven op mijn verzoek op het terras zitten, want het pad voorbij dit restaurant zag er erg gevaarlijk uit. Ik heb namelijk nog het meest last van hoogtevrees als ik onze kinderen langs afgronden zie lopen. Daarom vervolgde ik alleen gewapend met camera mijn weg.


Na een flinke klauterpartij kwam ik bij het uitzichtpunt het dichtst bij deze gletsjer.



Op de terugreis maakte ik onderstaande foto's vanuit de rijdende auto.



Tot aan deze vakantie had ik al menig keer de Alpen in verschillende landen gezien en ik was tot dat moment niet echt enthousiast over de aanblik van bergen. Ik was immers meer een vlakte- en watermens. Maar bij het zien van de Franse Alpen raakte ik toch echt onder de indruk van zoveel natuurschoon.


Gelukkig was ons doel vanaf de Mont Blanc niet Parijs, maar Thonon. ;-)

Dwarsgracht (2)

Zondag 02 Augustus 2009 om 19:02

We vervolgden onze weg

Na een tijdje kwamen we langs een tuin met een weelderige bloemenpracht. We begonnen te fotograferen en na een tijdje voegde de eigenaresse van de tuin zich bij ons. Zij vertelde ons dat deze meterslange border met al die bloeiende bloemen ontstaan was uit twee zakjes gemengd zaad van de Hema.


En waren mooie bloemen zijn, zijn ook veel insecten, zoals dit klein geaderd witje. Achteraf vond ik het wel jammer dat ik niet even de macrolens erop had geschroefd.


Op zijn weblog laat Jan een prachtige serie hiervan zien.



En als er dan langs de route niet voldoende bankjes aanwezig zijn dan ben je wel verplicht om na een pittige kuier een terrasje te pakken. :-)


In Giethoorn maakten we nog een stop om deze oude tractor te fotograferen.


De oldtimers samen op de foto. ;-)

Dwarsgracht (1)

Zaterdag 01 Augustus 2009 om 18:05

Gisteren begon ik met een serie over Dwarsgracht. Na de fotosessie bij de rietbinder vervolgden we onze weg.





Op zaterdagavond 1 augustus is er gondelvaart in Dwarsgracht. De laatste hand wordt aan deze gondel gelegd. Er wordt proef gedraaid met neprook en harde muziek die over het hele dorp schalde.